ΔIΟNYΣHΣ ΣABBΟΠΟYΛΟΣ «Στην τέχνη χρειάζονται ιεροί τρελοί»

«Αχαρνής» και «Πλούτο» θα συνεχίζει να παρουσιάζει τούτο το καλοκαίρι ο Διονύσης Σαββόπουλος σε επιλεγμένες σκηνές της Ελλάδας. Οι παραστάσεις θα ολοκληρωθούν τον Οκτώβριο στο Konzerthaus της Βιέννης

Ευδιάθετος και με επικοινωνιακή διάθεση που ταίριαζε στο λευκό του ντύσιμo,
έφτασε στο Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου ο Διονύσης Σαββόπουλος – άρτι αφιχθείς από
τη συναυλία που έδωσε μαζί με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Γιάννη Κότσιρα
στην Expo της Ιαπωνίας. Και όπως φαίνεται, τα ταξίδια φρεσκάρουν τους
ανθρώπους. H ιδέα για την παράσταση που θα παρουσιάσει αύριο και μεθαύριο στο
ευρύχωρο Κέντρο Τεχνών, μαζί με τους 18 συνεργάτες του, μουσικούς, χορευτές,
τραγουδιστές, γεννήθηκε κατά τη διάρκεια των προβών τους εκεί. «Έλεγε ένα
τραγούδι από τους “Αχαρνής” ο Γιάννης Κότσιρας – και πραγματικά το έλεγε
εξαιρετικά – και είπα κι εγώ, καιρός δεν είναι να παίξουμε το έργο ολόκληρο;».

Οι «Αχαρνής» λοιπόν του Αριστοφάνη θα παιχτούν στην ολοκληρωμένη τους μορφή.
Όπως ακριβώς είχαν πρωτοπαιχτεί στην μπουάτ «Ρήγας» της Πλάκας το 1976, «αφού
αυτονομήθηκαν γρήγορα από το Θέατρο Τέχνης που τους είχε παραγγείλει. Μόνη
διαφορά, οι συντελεστές της παράστασης. Τότε ήταν ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Νίκος
Παπάζογλου, ο Σάκης Μπουλάς, η Μελίνα Τανάγρη, ο Νίκος Ζιώγαλας – όλοι στα
πρώτα τους βήματα, παιδιά σχεδόν… Σήμερα θα είναι πάλι νέοι τραγουδιστές.
Στο έργο αυτό είναι απαραίτητη η φρεσκάδα».

Ευκαιρίας δοθείσης, έκανε και μια μικρή αναφορά σε εκείνες τις εποχές. «Μου
είχε ζητήσει ο Κάρολος Κουν να γράψω τις μουσικές, αλλά εγώ ήμουν καλός στα
αρχαία και καθόμουν κι έγραφα και τους στίχους. Τέθηκε λοιπόν θέμα
δεοντολογικό. Ο μεταφραστής τι θα έκανε; Ο Κάρολος μάς πρότεινε να
συνεργαστούμε, αλλά εγώ δεν μπορούσα κι έφυγα. Δεν το έκανα από αλαζονεία. Δεν
μπορούσα και δεν μπορώ να κάνω τραγούδι χωρίς να γράφω και τους στίχους».

«Αχαρνής» 29 χρόνια μετά, με νέους τραγουδιστές (Άσπα Θεοφίλου, Βασιλική
Καρακώστα, Κωστής Μαραβέγιας και Πάνος Μουζουράκης) και μια «επαυξημένη»
ορχήστρα, φτιαγμένη από γνωστούς σολίστ. H ενορχήστρωση του Ορέστη Πλακίδη.
Και το χορευτικό κομμάτι, όπως πάντα, με την επιμέλεια της Σοφίας Σπυράτου. H
παράσταση θα περιέχει ακόμα τέσσερα ή πέντε από τα χορικά του «Πλούτου» (που
είχε κάνει για το Εθνικό Θέατρο) και γνωστά τραγούδια απ’ όλη του τη διαδρομή.

Μια που ζούμε σε περίεργες εποχές και ο Αριστοφάνης επιμένει να είναι
απελπιστικά επίκαιρος, τι άνθρωπος θα ήταν σήμερα ο Δικαιόπολις; Σε τι Θεό θα
πίστευε;

Είναι ο «ιερός» τρελός που ακούει τη βαθύτερη φωνή του και διαχωρίζει τη θέση
του από το κατεστημένο. Για να κατορθώσει δε, να κάνει τους άλλους να τον
προσέξουν, σηκώνει δική του σημαία – και είναι διατεθειμένος να βάλει το
κεφάλι του στον πάγκο του χασάπη γι’ αυτό. Είναι ο άνθρωπος που οδηγεί τη
γιορτή. Πέρα από τα ψιλικατζίδικα και μεμψίμοιρα της καθημερινότητας.

«Και η νίκη στο τάβλι, νίκη είναι»

Για τη γιορτή (ή την υστερία) που ζούμε αυτές τις μέρες με πρωταγωνίστρια
την Έλενα Παπαρίζου, τι γνώμη θα είχε ο Δικαιόπολις του Αριστοφάνη;

Μια νίκη είναι πάντα νίκη – ακόμη και στο τάβλι. H κοπέλα ήταν εξαιρετικά
προετοιμασμένη. Και μια χαρά. H δουλειά που έγινε φαινόταν αμέσως. Όλος ο
μηχανισμός δούλεψε τέλεια. Πετύχαμε στο «λόμπι», στην προώθηση του
αντικειμένου, σε όλα… Ήταν ένα επαγγελματικό επίτευγμα. Αυτό είναι καλό για
κάθε τι που προσπαθούμε, αλλά δεν αρκεί στην τέχνη. Στην τέχνη χρειάζονται οι
«ιεροί» τρελοί για να εκφράσουν τη βαθύτερη φωνή ενός τόπου. Αν εκείνοι δεν τα
καταφέρουν, τότε την κατήχηση του όχλου αναλαμβάνει η Eurovision.

INFO

Διονύσης Σαββόπουλος, Αριστοφάνους «Αχαρνής» και «Πλούτος», Πέμπτη 26 και
Παρασκευή 27 Μαΐου, στις 20.30, στο Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου (Γαρυττού 53,
τηλ. 210-6393.341)