ΓNΩMH Γιορτές για κλάματα

Γιορτή ίσον χαρά. Διασκέδαση, γέλιο. Πειράγματα και θέαμα, όταν μιλάμε για
ποδόσφαιρο. Τεράστια γιορτή, για παράδειγμα, ήταν το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
που έγινε στην Πορτογαλία. Τα ματς της AEK που διεξάγονται στο Στάδιο, τα
παιχνίδια του Εργοτέλη στο Παγκρήτιο. Ο προχθεσινός τελικός Κυπέλλου της
Πάτρας δεν ήταν μόνο γιορτή. Ήταν σύναξη και ταραχοποιών, που είχε ως
αποτέλεσμα τη σύρραξη ανοήτων από τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη. Με
πετροπόλεμο, σπασμένα κεφάλια, χέρια, πόδια. Με χυδαίες ύβρεις και συνθήματα.
Τους αλήτες βεβαίως τους ανέμεναν, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να τους
σταματήσουν εγκαίρως. Τους άφησαν πρώτα να δράσουν και ακολούθως έριξαν
δακρυγόνα, όχι για να τους διαλύσουν, να τους διώξουν μακριά, αλλά για να τους
οδηγήσουν μέσα στο στάδιο! Για να μολύνουν τον τελικό. Τεράστια η ευθύνη της
Αστυνομίας, η οποία φάνηκε ακόμη μία φορά ανεπαρκής.

Στα παλιά τους τα παπούτσια έγραψαν οι γνωστοί αρμόδιοι – αναρμόδιοι την
παρουσία παιδιών, οικογενειών, γνήσιων φιλάθλων. Που πήγαν να γιορτάσουν, να
δουν ωραία μπάλα και όχι να πλακωθούν. Διότι οι συγκεκριμένες συμμορίες αλητών
κατάφεραν με την ανοχή τών πάσης φύσεως ιθυνόντων να θεωρούνται και οι
υπόλοιποι φίλαθλοι αλήτες! Χαμπάρι δεν παίρνουν πρόεδροι, αντιπρόεδροι και
λοιποί συγγενείς ότι χωρίς την παρουσία αγνών φιλάθλων γιορτές δεν γίνονται.
Χαμπάρι δεν πήραν πως ο Ντέμης Νικολαΐδης ξεκαθάρισε και απομόνωσε όλο αυτό το
«σκυλολόι», μετατρέποντας το Ολυμπιακό Στάδιο σε ποδοσφαιρικό θέατρο. Όσοι
λοιπόν έχουν συνηθίσει να εγκωμιάζουν και να «παρουσιάζουν όπλα» στις
μεταφερόμενες ορδές, αντί να τις αποδεκατίσουν, ας πάνε επιτέλους σπίτια τους.
Θα τους χρωστάμε μεγάλη χάρη…