Ξεθωριάζει ο… μύθος

Τα διατηρούμενα έντονα προβλήματα συντονισμού της κυβέρνησης αυξάνουν τη
«μουρμούρα» μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών για τον Πρωθυπουργό
κ. K. Καραμανλή. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, έχουν πληθύνει οι κρίσεις και
τα σχόλια για την επίδοση του πρώτου τη τάξει. Διατυπώνονται πλέον με
μεγαλύτερη ευκολία και διαμορφώνουν βάση πρώτης αμφισβήτησης.

Στο περιστύλιο της Βουλής οι συζητήσεις των νεοδημοκρατών βουλευτών
περιστρέφονται γύρω από το πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Όσοι δεν τον γνώριζαν από
κοντά έχουν εκπλαγεί. Είχαν διαμορφωμένη την εικόνα ενός στιβαρού και
αδιαμφισβήτητου ηγέτη, έτοιμου να κυβερνήσει με πυγμή, και τώρα διαπορούν, δεν
έχουν την εξήγηση για όσα συμβαίνουν. «Είναι άτολμος», «δεν συντονίζει», «δεν
τον περιμέναμε έτσι», λένε ολοένα και συχνότερα.

Όσοι τον γνώριζαν από τα χρόνια της αντιπολίτευσης δεν δείχνουν την ίδια
απορία. «Έτσι είναι ο Κώστας» λένε, «χαλαρός, χωρίς άγχος» προσθέτουν,
σημειώνοντας όμως πως «η διακυβέρνηση είναι άλλη κατάσταση από την
αντιπολίτευση». «Τότε ό,τι έλεγε ήταν σχεδόν αλήθεια και πάντως έπειθε. Τώρα
οφείλει να υπερασπίζεται πράξεις, να αιτιολογεί παραλείψεις, να δίδει
εξηγήσεις» και αυτό «δεν είναι εύκολη δουλειά» διευκρινίζουν. Πολλά επίσης
λέγονται μεταξύ αστείου και σοβαρού για τη διαχείριση του πρωθυπουργικού
χρόνου, για τα ενδιαφέροντα και τις δραστηριότητές του, τα οποία μόνο
κολακευτικά δεν μπορούν να θεωρηθούν.

Ασυνεννοησία. Όλες οι συζητήσεις, πάντως, εκκινούν από μια διάθεση
αμφισβήτησης, η οποία – όπως πολλοί παρατηρούν – έρχεται πολύ νωρίς, δεν
δικαιολογείται για έναν παντοδύναμο, μέχρι πριν από λίγους μήνες, πρωθυπουργό,
ο οποίος διέθετε τεράστιο κεφάλαιο εμπιστοσύνης και μεγάλα αποθέματα ανοχής
από την κοινωνία. Οι υπουργοί επίσης από την πλευρά τους μεταφέρουν ευκολότερα
δυσφορία για τα φαινόμενα ασυνεννοησίας, για όσα κυρίως δεν πράττει ο
Πρωθυπουργός ή δεν μπορεί να πράξει συνολικά η κυβέρνηση.

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της υπουργού Παιδείας κ. Μαριέττας Γιαννάκου,
η οποία την επομένη των τελευταίων γεγονότων στο Πολυτεχνείο έλεγε σε
συνομιλητές της ότι «δεν γίνεται το πρωί να είμαι υπουργός Παιδείας, το
μεσημέρι υπουργός Εξωτερικών και το βράδυ υπουργός Δημόσιας Τάξης»,
μεταδίδοντας στην ουσία την εικόνα μιας ανύπαρκτης και ασυντόνιστης
κυβέρνησης.

Επίσης ο υπουργός Απασχόλησης, κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος, έλεγε προσφάτως σε
συνομιλητές του με σχετική άνεση πως αναγκάστηκε να κατεβάσει τον Πρωθυπουργό
από τον «διάδρομο», προκειμένου να του μιλήσει για το θέμα της Πρωτομαγιάς. Οι
συνομιλητές του μόνο ως κομπλιμέντο δεν έλαβαν την παραπάνω αναφορά για τον
Πρωθυπουργό. Για να τ’ ακούσει βεβαίως από τον υφυπουργό του, κ. Γερ.
Γιακουμάτο, ο οποίος όταν πριν από λίγες ημέρες ρωτήθηκε για την αναβολή
συνεδρίασης της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων της Βουλής, απάντησε: «Τι
νομίζετε; Είναι εύκολο βρει κανείς τον Πάνο;».

H οικονομία. H αλήθεια είναι πάντως ότι ο «μύθος» που περιέβαλλε τον
Πρωθυπουργό αρχίζει σιγά σιγά να χάνει τη δυναμική του. H πρώτη αμφισβήτηση
για τον κ. Καραμανλή ήρθε από τον κύκλο των επιχειρηματιών. Πιο απαιτητικοί,
πιο γρήγοροι αυτοί, είδαν τις προσδοκίες τους να εξατμίζονται στην κυριολεξία
με τις πρώτες κινήσεις στην οικονομία.

Στα σαλόνια των Αθηνών οι κρίσεις δεν είναι οι καλύτερες για τον Πρωθυπουργό
και τη νεοδημοκρατική κυβέρνηση. Αλλιώς είχαν φανταστεί τη «νέα διακυβέρνηση»,
την περίμεναν πιο κινητική, πιο αποτελεσματική, πιο αποδοτική. Γρήγορα ένιωσαν
να διαψεύδονται οι ελπίδες και οι προσδοκίες τους και, επιπλέον,
σιγοψιθυρίζουν πως τα πράγματα δεν είναι τόσο διαφανή, πως ακούνε
δεξιά-αριστερά για προσκλήσεις από υπουργούς και υφυπουργούς για «ντιλς» και
άλλα περίεργα, που πολύ απέχουν από τα ηθικολογικά κηρύγματα εναντίον της
διαφθοράς και της διαπλοκής.

Σε παράλυση οι κυβερνητικές δυνάμεις

H πρώτη έντονη αμφισβήτηση του «μύθου Καραμανλή» φαίνεται τώρα πως διαχέεται
και στο πολιτικό προσωπικό τού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Είναι, δε, θέμα
χρόνου να περάσει ανάλογο κλίμα και στον λαό, ο οποίος συνεχίζει να προσβλέπει
στον Κώστα Καραμανλή, ελπίζοντας ότι θα παρέμβει κάποια στιγμή και θα δώσει
λύσεις. Ο απλός κόσμος δεν μπορεί να πιστέψει – ή καλύτερα δεν θέλει να
πιστέψει – την εκδοχή της αδυναμίας. Αν όμως διατηρηθεί το σημερινό κλίμα,
τότε γρήγορα θα μεταφερθούν και στους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους κύματα
αμφισβήτησης. Θα είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί στον Πρωθυπουργό και
στην κυβέρνησή του. Αν επέλθει, θα οδηγήσει στην κυριολεξία σε παράλυση τις
κυβερνητικές δυνάμεις, θα ακινητοποιήσει ακόμη και εκείνους που διατηρούν
κάποια διάθεση πρωτοβουλιών.

Γενικώς, πάντως, τα σχόλια μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών είναι πρωτοφανή.
Καλό λόγο δεν έχει ο ένας για τον άλλον. Για τον Σουφλιά λένε πως ασκεί
κριτική στην κυβέρνηση, προκειμένου να καλύψει όσα δεν γίνονται στο ΠΕΧΩΔΕ.
Για τον Βουλγαράκη σημειώνουν πως είχε την εξυπνάδα να δηλώσει ότι οι
προκάτοχοί του είχαν δημιουργήσει ένα τέλειο σύστημα για τους Ολυμπιακούς
Αγώνες και έκτοτε δεν έχει κάνει το παραμικρό. Για τον Κακλαμάνη αναφέρουν ότι
έχει χάρισμα επικοινωνίας και πέραν αυτού ουδέν, για τον Λιάπη ότι
εξαφανίζεται προκειμένου να αποφύγει την κακή δημοσιότητα και για τον Προκόπη
ότι «δεν στέκεται πουθενά». Του αποδίδουν ευθύνες για το φιάσκο του «βασικού
μετόχου» και τώρα, μετά την υπόθεση Χούπη και το παραμάγαζο προσλήψεων που
αποκαλύφθηκε στο υπουργείο του, έχει χάσει και τα τελευταία αποθέματα
αξιοπιστίας. Για τον Αλογοσκούφη φωνάζουν οι περισσότεροι ότι τα έχει κάνει
θάλασσα, ότι έκανε ό,τι ήταν δυνατόν προκειμένου να βυθίσει την οικονομία και
για τον Ρουσόπουλο ότι παραψήλωσε και είναι καιρός να περιοριστεί στον ρόλο
του κυβερνητικού εκπροσώπου.

«Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα», λένε εν κατακλείδι οι νεοδημοκράτες βουλευτές
και, απευθυνόμενοι στους συναδέλφους τους της αξιωματικής αντιπολίτευσης,
τονίζουν για παρηγόρια πως «ευτυχώς, έχετε κι εσείς τα χάλια σας και την
γλιτώνουμε για την ώρα».