Πωλείται νύφη, ετών 11!

Ένας κλασικός ινδουιστικός γάμος. Ο γαμπρός, αμήχανος και αδέξιος, με το
μεγάλο του σαρίκι και το στολισμένο μέτωπο. H νύφη, σεμνή και ντροπαλή, με το
ζωηρόχρωμο σάρι και τα περίτεχνα τατουάζ από χένα. Ένας συνηθισμένος
ινδουιστικός γάμος. «Συνηθισμένος», με την έννοια ότι η νύφη είναι μόλις 11
ετών.

Χωρίς χαμόγελο: εκτιμάται ότι περισσότερα από 200.000 παιδιά υποχρεώνονται κάθε χρόνο να παντρευτούν στην Ινδία

Ναι, η Ράντα Τζατάβ είναι μόλις 11 ετών. Σήμερα παντρεύεται. Αφήνει το σπίτι
των γονιών της, στο χωριό Ραϊγκάρ του κρατιδίου Μάντα Πραντές – στην Ανατολική
Ινδία – και πάει να ζήσει μαζί με την οικογένεια του συζύγου της. Πρώτα,
φυσικά, πρέπει να γνωρίσει τον σύζυγό της. Κι αυτό σήμερα θα γίνει! Ξέρει πως
τον λένε Καϊλάς και είναι 20 ετών, ηλικία σχεδόν διπλάσια από τη δική της,
αλλά ζει τριάντα χιλιόμετρα μακριά και σε αυτά τα μέρη, με τα λιγοστά
αυτοκίνητα και τα ακόμα λιγότερα λεωφορεία, αυτή είναι απαγορευτική απόσταση.

Πάνω από 200.000 παιδιά

Περισσότερα από 200.000 παιδιά υποχρεώνονται κάθε χρόνο σε γάμο στην Ινδία, αν
και αυτές είναι απλώς εκτιμήσεις. Οι γάμοι αυτοί επιτρέπονταν επί βρετανικής
αποικιοκρατίας, αλλά απαγορεύτηκαν όταν η Ινδία ανεξαρτητοποιήθηκε, το 1947.
Όπως και πολλά άλλα επιζήμια έθιμα, έτσι και αυτό αποδεικνύεται ιδιαίτερα
ανθεκτικό. Ο Ιντραζίτ Σινγκ Μπαΐς – από το υπουργείο Πρόνοιας για τις Γυναίκες
και τα Παιδιά – εξηγεί το γιατί, με τρόπο απλό και κυνικό: «Όσοι γονείς έχουν
γιους, θέλουν να τους παντρέψουν όσον το δυνατόν πιο γρήγορα ώστε να έχουν δύο
χέρια επιπλέον να τους βοηθούν στα χωράφια, στη μαγειρική, στο σπίτι… Όσοι
γονείς έχουν κόρες, θέλουν να τις παντρέψουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, γιατί
στην κοινότητα αυτή δεν υπάρχει προίκα. Αυτοί που πληρώνονται, είναι οι γονείς
της νύφης. Σε αυτήν την περιοχή, υπάρχει μια παράδοση που ονομάζεται νάτρα.

Αν ένας γάμος διαλυθεί, το κορίτσι επιστρέφει στους γονείς του. Αυτοί την
πωλούν στη συνέχεια ως σύζυγο. H όλη διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί αρκετές
φορές· απλώς η τιμή, κάθε φορά, πέφτει».

Ιδιοκτησιακό αγαθό

Με άλλα λόγια, οι γυναίκες αποτελούν εδώ ιδιοκτησιακό αγαθό, το οποίο μπορεί
να πουληθεί κατά βούληση, πάντα στον πλειοδότη! Και όπως επισημαίνει η Ανού
Ντικσίτ από τη Unicef, τα κορίτσια είναι αυτά που πληρώνουν το μεγαλύτερο
τίμημα για τους γάμους που εξαναγκάζονται να κάνουν σε τόσο νεαρή ηλικία: «Δεν
είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα για τα αγόρια. Οι κοπέλες είναι αυτές που μένουν
έγκυοι τόσο μικρές, που βλέπουν την υγεία τους να χειροτερεύει μέρα με την
ημέρα, που στερούνται και την παραμικρή δυνατότητα να κάνουν κάτι άλλο στη ζωή
τους».

«Ανταρσίες» χωρίς τύχη

MIA ΟΜΑΔΑ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ πρόσφατα συνασπίστηκε δηλώνοντας στους γονείς και
τις κοινότητές τους ότι αρνούνται να παντρευτούν προτού κλείσουν τα 18, και
επιμένοντας να τους δοθεί η ευκαιρία να σπουδάσουν. Παρόμοιες «ανταρσίες»,
ωστόσο, είναι σπάνιες στην Ινδία, και σχεδόν αδιανόητες στις φτωχότερες των
φτωχών περιοχές. Μία φιλότιμη εργαζόμενη στο υπουργείο Πρόνοιας που προσπάθησε
να αποτρέψει τους γάμους τριών μικρών κοριτσιών, βρέθηκε στο νοσοκομείο με
κομμένο το χέρι να χαροπαλεύει. Όταν ο Μπαμπούλα Γκαούρ, ο πρώτος υπουργός του
Μάντια Πραντές, ενημερώθηκε για το συμβάν, είχε την εξής αποκαλυπτική
αντίδραση: «Αφού δεν κατάφερε να τα σταματήσει αυτά ο Γκάντι, περιμένετε να το
κάνω εγώ;».