Πρόσωπα Ο σεφ των κατασκόπων

H θέση ήταν το όνειρο κάθε σεφ: απόλυτη δημιουργική ελευθερία, ωράριο
δημοσίου υπαλλήλου, πελάτες με επιρροή, δουλειά για μια μεγάλη φίρμα.

Φρεντ ΝτιΦίλιππο. Το ωράριό του είναι αχτύπητο για τα δεδομένα του τομέα του

Είχε δουλέψει σε αρκετά εστιατόρια στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης και ένιωθε
πως του χρειαζόταν μια αλλαγή: «Είχα κουραστεί να δουλεύω ατέλειωτα ωράρια κι
όλα τα Σαββατοκύριακα και, καθώς είχα ακούσει ότι υπήρχαν θέσεις μαγείρου για
διευθυντές επιχειρήσεων, ήρθα σε επαφή με τη σχολή στην οποία είχα φοιτήσει
για να μάθω περισσότερα», λέει ο 33χρονος σεφ Φρεντ ΝτιΦίλιππο. Σύντομα του
τηλεφώνησαν από μια εταιρεία που έψαχνε για νέο σεφ κι εκείνος προσφέρθηκε να
πάει για συνέντευξη. Όχι τόσο γρήγορα, του απάντησαν. Έπρεπε να ελέγξουν πρώτα
τα διαπιστευτήριά του. Μόνον αφού πήρε τη δουλειά, ο ΝτιΦίλιππο πληροφορήθηκε
ότι θα ήταν ο νέος σεφ της CIA στην έδρα της υπηρεσίας, στο Λάνγκλεϊ.

Από πέρυσι εποπτεύει τρεις τραπεζαρίες, εκ των οποίων η μία σερβίρει 90
γεύματα την ημέρα, η δεύτερη καμια πενηνταριά και η τρίτη είναι η ιδιαίτερη
τραπεζαρία του διευθυντή της CIA και των προσκεκλημένων του. Έχει τρεις
βοηθούς μάγειρες και λέει πως καταλαβαίνει ότι βρίσκεται στο άντρο των
αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών μόνον επειδή οφείλει να έχει συνοδό όποτε
βγαίνει από την κουζίνα του. Μια άλλη διαφορά είναι πως μαγειρεύει σε
ηλεκτρικές εστίες και όχι σε εστίες αερίου, όπως γίνεται στα περισσότερα
αμερικανικά εστιατόρια, επειδή στη CIA οι φωτιές απαγορεύονται. Κατά τα άλλα
όμως δεν χρειάζεται να ακολουθεί ειδικές διαδικασίες ασφαλείας και κάνει τις
παραγγελίες του στους συνηθισμένους προμηθευτές εστιατορίων – αν και τα
φορτηγά που τις φέρνουν περνούν από ακτίνες X. Από τα φαγητά που μαγειρεύει
για τη CIA – πέντε-έξι διαφορετικά κάθε μέρα -, το μοσχαράκι με δαμάσκηνα και
σύκα είναι το δημοφιλέστερο.

Ο ΝτιΦίλιππο γεννήθηκε στο Χάιλαντ Φολς της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, τέκνο
μιας μεγάλης ιταλικής οικογένειας, και οι περισσότεροι συγγενείς του ήταν
εστιάτορες. Ο πατέρας του όμως ήταν ράφτης στο γειτονικό Ουέστ Πόιντ. Έφτιαχνε
δικό του κρασί, κυνηγούσε και ψάρευε, καλλιεργούσε στον κήπο λαχανικά, αλλά
δεν ήθελε καθόλου να γίνει εστιάτορας. Είναι πολύ δύσκολη δουλειά, έλεγε και
είχε δίκιο, λέει ο γιος του. Αλλά τώρα το ωράριό του είναι αχτύπητο για τα
δεδομένα του τομέα. Ως σεφ της CIA, εργάζεται από τις 5 π.μ. ώς τις 3 μ.μ.,
από τη Δευτέρα ώς την Παρασκευή. Είναι εργένης και το γεγονός ότι έχει
ελεύθερα τα βράδια του και τα Σαββατοκύριακά του, είναι μεγάλο προνόμιο. «H
θέση αυτή είναι το όνειρο για έναν σεφ, από κάθε πλευρά», λέει στην
«Ουάσιγκτον Ποστ». «Το καλύτερο που συνέβη ποτέ στη ζωή μου».