EΓPAΨAN

Πάσχος Μανδραβέλης

(ο αρθρογράφος περιγράφει τον Homo Neodemocraticus)

«Οι απαντήσεις τους στο τι πάει στραβά είναι συνήθως πολύ απλές και πολύ
λάθος. Πέρα από την «αστοχία ανθρώπινου υλικού» έχουν να κάνουν με κάποια
συνωμοσία που εξυφαίνουν (τους ιεραρχώ κατά πλήθος εμφάνισης): 1) Κάποιοι
νεοδημοκράτες οι οποίοι δεν είναι τόσο αγωνιστές όσο αυτοί. 2) Τα πανταχού
παρόντα διαπλεκόμενα. 3) Το «τα πάντα πληρών» σύστημα ΠΑΣΟΚ. 4) Οι Αμερικανοί
– εμφανίζεται κι αυτό, κάπου, κάπου… 5) Όλα τα παραπάνω…

Αναπαράγουν όλα τα αριστερά στερεότυπα για την παγκοσμιοποίηση, την
επιχειρηματικότητα, τις διεθνείς σχέσεις με εκπληκτική ευκολία, αλλά και με
την αχλή της συνωμοτικότητας. Στις συζητήσεις αυτές υπάρχει – δευτερογενώς
βέβαια – ο απόηχος της σκέψης των κ.κ. Χρήστου Γιανναρά, Κώστα Βεργόπουλου,
ολίγον από ακροδεξιά συνωμοσιολογία (αδέλφια, μας την πέφτουν από παντού) κι
απέραντη κρατικολαγνεία.

Έχουν ύφος. Είναι εκπληκτικό, αλλά σχεδόν άπαντες θεωρούν ότι το «σεμνότης και
ταπεινότης» αφορά όλους τους άλλους νεοδημοκράτες και κυρίως όσους βρίσκονται
υψηλότερα απ’ αυτούς στον κρατικό μηχανισμό».

(«Απογευματινή»)