Οι βουλευτές και το Σύνταγμα

Από τον τέως υπουργό Εξωτερικών και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννη Καψή
λάβαμε επιστολή στην οποία μεταξύ άλλων σημειώνεται:

«Αγαπητέ κ. Διακογιάννη,

Αποδεχόμενος την πρόκλησή σου “ποιοι ήταν εκείνοι οι Έλληνες βουλευτές που
ψήφισαν το Σύνταγμα”, τολμώ να σου απαντήσω αλλά και να σε προκαλέσω με τη
σειρά μου, γιατί ήμουν ένας από εκείνους – τους λίγους – που αντέδρασαν σχεδόν
σ’ όλες τις αναθεωρήσεις του Συντάγματος.

Πριν απ’ όλα όμως για ποιο Σύνταγμα και ποια Δημοκρατία μιλάμε. Επειδή ανήκεις
στους σκληρά και συνειδητά εργαζόμενους κοινοβουλευτικούς συντάκτες, θα
γνωρίζεις ότι το αναθεωρηθέν Σύνταγμα είναι ένα “δημιούργημα” (σημ. μεγάλος ο
πειρασμός να γράψω ανοσιούργημα) του διδύμου Βενιζέλου – Βαρβιτσιώτη
που εκμεταλλευόμενοι την κομματική πειθαρχία και την εν λευκώ εξουσιοδότηση
των αρχηγών τους, αγνόησαν όλες τις αντιρρήσεις και επιφυλάξεις και παρέδωσαν
ένα κατασκεύασμα που μπορεί να εξυπηρετεί πολλούς και πολλά πλην των
συμφερόντων της Δημοκρατίας και του Λαού.

Σήμερα ο ρόλος της Ολομέλειας της Βουλής έχει περιορισθεί και υποβαθμισθεί σε
βαθμό που να μην μπορεί να συνεδριάζει καθημερινά, οι βουλευτές δεν έχουν
ξεκάθαρη εικόνα τού τι ψηφίζουν και το νομοθετικό έργο έχει περάσει στις
Επιτροπές (των οποίων η σπουδαιότης είναι αναμφισβήτητη αλλά μόνον στην
επεξεργασία των νομοσχεδίων) όπου επιβάλλεται η γραμμή των αρχηγών και οι
βουλευτές σιωπούν. Διαφορετικά… αντικαθίστανται!!! Ένα δημοψήφισμα θα
διετάρασσε τη νηνεμία του συστήματος. Αλλά αυτά τα φαινόμενα αποτελούν μόνον
την αρχή. H επόμενη Βουλή θ’ αποτελείται από δύο “κοινωνικές” τάξεις: τα
παιδιά των πολιτικών και οικονομικών τζακιών (που ούτε είχαν ούτε έχουν ούτε
διενοήθησαν ποτέ να έχουν οποιοδήποτε επάγγελμα για… τα προς το ζην) και
τους “μελλοθάνατους” – εκείνους που θα σύρονται ως σφάγια στις βουλές
των αρχηγών και των χορηγών στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να διατηρήσουν
την έδρα τους και δι’ αυτής τα προς το ζην, μια και θα έχουν εγκαταλείψει κάθε
επαγγελματική δραστηριότητα. Και τότε πολιτική θα σημαίνει την τυπική έγκριση
της βούλησης των αρχηγών και χορηγών.

Αν σήμερα οι συνεδριάσεις της Βουλής ελάχιστα απασχολούν τα MME, έπειτα από
μία τετραετία οι εργασίες του κορυφαίου οργάνου της Δημοκρατίας θ’ αποτελούν
μια σύντομη τυπική ανακοίνωση όπως παλιά οι εφημερίδες ανακοίνωναν τη στάθμη
της λίμνης του Μαραθώνα ή το ανακοινωθέν της Αυλής».