ΓNΩMH Aντισταθείτε στον ρατσισμό

Οι εκλογές είναι μία καλή ευκαιρία για να σκεφτεί κανείς τι θεωρεί πιο
σημαντικό. Είμαι μαύρος, Γάλλος και ζω στην Αγγλία. Με ενδιαφέρει λοιπόν να δω
τι λένε τα κόμματα για τους μετανάστες και τον ρατσισμό. Ο ρατσισμός στο
ποδόσφαιρο είναι αμφιλεγόμενο ζήτημα. Μπορεί να αντικατοπτρίζει την κοινωνία
και για τις κυβερνήσεις δεν είναι εύκολο πρόβλημα. Είναι στο χέρι των ατόμων
να δείξουν τι μπορούν να κάνουν σε αυτό το «γήπεδο».

Μεγάλωσα σε μια πολυπολιτισμική περιοχή του Παρισιού και ο ρατσισμός δεν ήταν
μεγάλο πρόβλημα όταν άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο. Όταν κερδίσαμε το Παγκόσμιο
Κύπελλο του 1998, οι παίκτες της ομάδας ήταν διαφορετικών χρωμάτων και
πολιτισμών και είχε γίνει τότε θέμα το ότι η νίκη μας είχε ενώσει τη Γαλλία,
ειδικά τότε που τα ρατσιστικά κόμματα σημείωναν άνοδο σε μερικές περιοχές.
Θυμάμαι μια ηλικιωμένη κυρία που ήρθε και με ευχαρίστησε στον δρόμο. Όταν τη
ρώτησα γιατί, μου είπε πως δεν τρελαινόταν με το ποδόσφαιρο, αλλά πως είχε να
θυμηθεί τέτοιες σκηνές αγαλλίασης και εθνικής ενότητας από την απελευθέρωση
του Παρισιού το 1944.

Άρχισα να παίζω στην Αγγλία μόλις το 1999, πολύ καιρό μετά τις χειρότερες
εκδηλώσεις ρατσισμού που ήταν κάποτε συνηθισμένο φαινόμενο στα αγγλικά γήπεδα.
Οι αλλαγές στην κοινωνία και στα γήπεδα της Αγγλίας και οι εκστρατείες
αντιρατσιστικών οργανώσεων έκαναν εκείνον τον ρατσισμό να είναι σήμερα πια
σπάνιος στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Ακούει και σήμερα κανείς ρατσιστικές βρισιές
μερικές φορές, αν και νιώθω περήφανος που ποτέ δεν τις άκουσα από τους οπαδούς
της Άρσεναλ.

Μπορεί η κατάσταση στη Βρετανία να έχει βελτιωθεί, τα πράγματα όμως είναι
διαφορετικά αλλού στην Ευρώπη. Οι ρατσιστικές ύβρεις ήταν συνηθισμένες όταν
έπαιζα στην Ιταλία και φίλοι μου από εκεί μού λένε πως το πρόβλημα παραμένει.
Στην Ισπανία αυτή τη σεζόν ο ρατσισμός πήρε ακόμη μεγαλύτερη δημοσιότητα, όταν
οι μαύροι παίκτες της Αγγλίας άκουσαν βρισιές από μερικούς Ισπανούς οπαδούς.
Ήταν και το επεισόδιο με τον Λουίς Αραχονές, τον Ισπανό προπονητή, που τον
συνέλαβε η κάμερα να με φωνάζει niegro de mierda (σκατόμαυρο). Άκουσα
ανθρώπους να λένε πως τα λόγια του δεν ήταν ρατσιστικά και πως είναι απλώς μια
διαφορετική πολιτισμική εκδήλωση που δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στα
σοβαρά. Μου ζητούσαν δηλαδή να ξεχάσω. Μπορώ να συγχωρήσω, αλλά δεν μπορώ ποτέ
να ξεχάσω. Αποφάσισα πως πρέπει να κάνω κάτι για όλα αυτά.

Φανταστείτε να σας βρίζουν δυνατά μόνο και μόνο για το χρώμα της επιδερμίδας
σας, την ώρα που προσπαθείτε να κάνετε τη δουλειά σας. Μερικές φορές είναι
δύσκολο να κρατήσει κανείς την ψυχραιμία του, αλλά αν δεν τα καταφέρει,
σημαίνει ότι νίκησαν οι ρατσιστές.

Με τον χορηγό μου, τη Nike, αρχίσαμε μια εκστρατεία για να δώσουμε στη σιωπηλή
πλειονότητα φωνή κατά του ρατσισμού στα γήπεδα. Μας υποστήριξαν πολλοί
ποδοσφαιριστές όπως ο Ροναλντίνιο, ο Ρομπέρτο Κάρλος, ο Κλοντ Μακελελέ. Δεν
έχω την αφέλεια να πιστεύω ότι θα τα αλλάξουμε όλα, αλλά είναι καλύτερα από το
να μην κάνουμε τίποτα. Ίσως αν, έστω στα 90 λεπτά ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, οι
ρατσιστές ντραπούν να φωνάξουν αυτά που φωνάζουν συνήθως, αυτό θα είναι μία
νίκη.

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί άνθρωποι σοκάρονται από τις ύβρεις που ακούνε στα
γήπεδα, αλλά πιστεύουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Τα ποδοσφαιρικά
γήπεδα πρέπει να γίνουν τόποι συνάντησης για τη χαρά του παιχνιδιού. Ό,τι
κάνουμε για τον ρατσισμό στο ποδόσφαιρο, πρέπει να γίνει και σε άλλους τομείς
της ζωής σε αυτή τη χώρα. Ίσως οι άνθρωποι να το σκεφτούν με την ευκαιρία των
εκλογών.

Ο Thierry Henry είναι ποδοσφαιριστής της Άρσεναλ.