ANAΛΩΣIMA Tα σκουπίδια μας είναι απαίσια

Στην Κυψέλη κρεβάτια, στο Παγκράτι τηλεοράσεις. Πολύ ενδιαφέρουσες οι
κοινωνικές παρατηρήσεις των σκουπιδιών. Ας κάνουμε και μία γενικότερη,
καλλιτεχνικής φύσεως, για Κυψέλη-Παγκράτι, Πατήσια-Αμπελοκήπους,
Κάνιγγος-Παπαδιαμάντη, Αλεξάνδρας-Πανεπιστημίου κι όποιες άλλες γειτονιές
θέλετε, με ονόματα ένδοξα κι αγαπημένα. Μια παρατή-ρηση που δεν μπορείς να
αποφύγεις να την κάνεις, ιδίως αν κλείσει για μισή μέρα η χωματερή. Πόσο
μάλλον για ολόκληρη μέρα, ή για δύο. Τα σκουπίδια μας είναι απαίσια, αγαπητοί
μου συμπολίτες. Πώς μπορεί να μας συμβαίνει αυτό, εμάς που είμαστε άμεσοι
κληρονόμοι του αρχαίου ελληνικού πνεύματος; Είναι τα πιο σιχαμένα, απαράδεκτα
και αποκρουστικά σκουπίδια της Ευρώπης. Αυτοί οι ογκώδεις άπλυτοι κάδοι, τόσο
δυσανάλογα μεγάλοι για τα μεγέθη των δημοσίων μας χώρων, είναι ήδη ασχήμια που
δεν συνάδει με το κλασικό κάλλος. Όταν γεμίζουν και με βουνά από σακούλες
σούπερ μάρκετ πρόχειρα δεμένες, ή και ανοιχτές, με τα τρόφιμα σε αποσύνθεση,
σε κατάσταση φυγής από τις τρύπες και τα ανοίγματα, όταν ξεχειλίζουν με
πατικωμένη σαπίλα που φράζει τα πεζοδρόμια, φτιάχνουν την τέλεια εικόνα της
φρίκης. Και δεν είμαστε παραγκούπολη της Νότιας Αμερικής, είμαστε υπερδύναμη
των Βαλκανίων, χώρα ευρωπαϊκή, μονοπώλιο του Περικλή και του Σωκράτη,
αγωνιστές για το όνομα καταγωγής του Μεγαλέξαντρου, πατριώτες, περ΄iφανοι,
εύθικτοι, πώς είναι δυνατόν να το δεχόμαστε αυτό; Να ξεσηκωνόμαστε με τον
τουρκικό στόλο στα Ίμια και να μη μας καίγεται καρφάκι για τις παραβιάσεις των
στοιχειωδών κανόνων υγιεινής και αισθητικής στη ζωή των πόλεών μας; Όπου και
να ταξιδέψτε τέτοιο χάλι δεν θα δείτε. Ποσοστό ένα τοις χιλίοις του
πατριωτισμού δεν γίνεται να επενδύσουμε σε μία εκστρατεία εξωραϊσμού των
σκουπιδιών; Δεν μπορεί να συνδυαστεί κάπως με τη λατρεία μας για την Ελλάδα,
ένα συνειρμό να κάνουμε, κάτι;