Ο φόνος του 18χρονου

Στον φόνο ενός δεκαοκτάχρονου από συνομήλικό του αναφέρεται η κ. Γεωργία
Βούλγαρη, καθηγήτρια:

«Τον τελευταίο καιρό η κοινή γνώμη συγκλονίστηκε από ένα τραγικό γεγονός, τον
φόνο ενός δεκαοκτάχρονου από συνομήλικό του. Αιτία; Κάποιο δάνειο, ανεξόφλητο
ίσως;

Είχα την τύχη να γνωρίζω, κατά κάποιον τρόπο, αυτή την εξαίρετη οικογένεια του
κ. Μαμόπουλου, στην οποία ανήκε το θύμα, αλλά και την ατυχία να ζήσω έμμεσα
όλη αυτή την απίστευτη τραγωδία που βίωναν τα τελευταία χρόνια αυτοί οι
άνθρωποι.

Δεν θα σταθώ στις λεπτομέρειες των τραγικών γεγονότων, διότι έγιναν γνωστά από
τα MME.

Ως παιδαγωγός θέλω να σταθώ στον τρόπο αντιμετώπισης αυτού του θλιβερού
γεγονότος από κάποιους δημοσιογράφους (ευτυχώς όχι πολλούς), οι οποίοι, εν
ονόματι της τηλεθέασης και της πώλησης περισσοτέρων φύλλων εφημερίδων,
παρουσίασαν αυτό το δυστυχισμένο παιδί με τα πιο μελανά χρώματα. Τι
ξεκαθάρισμα λογαριασμών, τι ναρκωτικά, τι ανακρίβειες! Λίγο ακόμη και θα τον
παρουσίαζαν αρχινονό της νύχτας.

Όλες οι ανακρίσεις, οι καταθέσεις μαρτύρων, οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν
ότι δεν ίσχυε τίποτα από όσα αρχικά γράφτηκαν.

Ευτυχώς κάποιοι καλοί δημοσιογράφοι αποκατέστησαν την αλήθεια και σεβάστηκαν
το σπουδαίο επάγγελμά τους και τον εαυτό τους.

Οι άλλοι όμως; Πού είναι η ευαισθησία τους; Πού είναι η ανθρωπιά τους; Πού
είναι η δημοσιογραφική δεοντολογία;

Μάθετε λοιπόν ότι ήταν ένα γλυκύτατο παιδί το θύμα, ένας πολύ δυστυχισμένος
έφηβος, που από την τρυφερή ηλικία των 10-12 χρόνων έχανε το ένα μετά το άλλο
τα πρόσωπα που λάτρευε».