[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Έξω, η άνοιξη άρχισε τον δαιμονικό της χορό λουσμένη στο φως, ανάμεσα σε
μυρωδιές και χρώματα. H νίκη της είναι ολότελα σαρωτική. Πίσω, ο χειμώνας
μαζεύει όπως όπως το ηττημένο του στράτευμα και αποχωρεί. Χρώματα, ουρανός
καθαρός, αρώματα, καρδιές ανοιχτές, χαμόγελα φωτεινά – έξω. Μέσα, μιζέρια και
απογοήτευση. Όλα στο μαύρο, όλα στον πάτο του βαρελιού. Ανοίγεις την τηλεόραση
και σφίγγεται η ψυχή σου. Διαβάζεις εφημερίδες και τρελαίνεσαι. Ακούς
ραδιόφωνο και βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που το άνοιξες. Σύμφωνο
Σταθερότητας και άλλα φορομπηχτικά μέτρα, ΛΑΦΚΑ, κατώτατες συντάξεις, ΕΚΑΣ,
κατώτατοι μισθοί, αυξήσεις, ανατιμήσεις, αισχροκέρδεια, κερδοσκοπία,
διατροφικά σκάνδαλα, αναλγησία, απαξίωση. Κάνουν ό,τι μπορούν για να
παρατείνουν τη διάρκεια του «χειμώνα» στην ψυχή μας…

Δεν «μασάμε»

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, ο κ. Καραμανλής θυμάται σε κάθε του βήμα όσα
έλεγε ο θείος του. Ότι στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν
λέγονται και πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται. Πολύ σωστά. Μόνο που εδώ
άλλα λέγονται και άλλα γίνονται από την κυβέρνηση. Κι εμείς έχουμε την «κακή»
συνήθεια να μη «μασάμε» ό,τι μας σερβίρουν. Λόγου χάριν, ουδέποτε πήραμε στα
σοβαρά τις πληροφορίες κάθε είδους, που αφήνονταν να διαρρέουν από ‘δώ κι από
‘κεί, από κυβερνητικές πηγές σε σχέση με την κυβερνητική στάση στο θέμα του
βασικού μετόχου. Δεν «μασάμε» ούτε τώρα· από πολλές πλευρές, πάλι
χαρακτηρίζεται περίπου ως… ηρωική και ελληνοπρεπής (!..) η στάση της
κυβέρνησης, με αφορμή την απάντηση των τριών υπουργών που εστάλη στις
Βρυξέλλες. Πρώτον, διότι ήταν τουλάχιστον αφελείς όσοι πίστευαν ότι ο K.
Καραμανλής θα υποχωρούσε χωρίς να δώσει μία μάχη για τα μάτια του κόσμου, σε
μία υπόθεση που αποτελεί το πιο μεγάλο του πολιτικό «στοίχημα». Πάτησε πρώτα
γκάζι, για να «χαράξει» μετά την άσφαλτο με τα φρένα – και να μυρίσει η
ατμόσφαιρα καμένα λάστιχα… Δεύτερον, διότι γνωρίζουμε ότι – στην πολιτική –
οι πιο μεγάλες υποχωρήσεις έγιναν στο όνομα ηρωικών «στάσεων»…

Δώρισε (!..)

Παράλληλα, δεν μπορούμε με τίποτε να δεχθούμε άκριτα ό,τι σερβίρει το
επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης. Και πώς να το δεχθούμε. Μόλις πριν από
λίγες ημέρες στις εκδηλώσεις χαράς που οργάνωσε η κυβέρνηση στα στάδια, το
υπουργείο Πολιτισμού ζητούσε τη συμμετοχή ατόμων με ειδικές ανάγκες για να
δοθεί η εντύπωση, όπως χαρακτηριστικά έγραφε το χαρακτηριστικό επίσημο (!)
έγγραφο, ανθρωπιστικού χαρακτήρα στην τελετή. E, δεν έβαλαν μυαλό. Και αυτήν
την εβδομάδα ο K. Καραμανλής ΔΩΡΙΣΕ (!..) 52 ασθενοφόρα σε φορείς ατόμων με
ειδικές ανάγκες. Συγκινηθήκαμε όλοι με τη γενναιοδωρία του κυρίου Καραμανλή.
Και τη φιλανθρωπία του. Με τη γαλαντομία και τη χουβαρντοσύνη του. Αν ήταν και
με δικά του λεφτά αγορασμένα – γιατί με δικά μας ήταν! Κι έκανε μνημόσυνο με
ξένα κόλλυβα!..

Εξαντλήθηκε στη δουλειά

Το σκηνικό που στήθηκε μόνο και μόνο για τις κάμερες, με τον Καραμανλή –
δωρητή τών (αγορασμένων με τα δικά μας λεφτά!) ασθενοφόρων, δεν ήταν η
μοναδική δραστηριότητα του Πρωθυπουργού αυτήν την εβδομάδα. Ακούστε, και
προσέξτε: συνεκάλεσε την Κυβερνητική Επιτροπή, συσκέφθηκε με υπουργούς για τον
βασικό μέτοχο, είδε μια σειρά βουλευτών, κάλεσε υπουργούς για κατ’ ιδίαν
συσκέψεις, είδε επιχειρηματίες, συνάντησε εκπροσώπους φορέων της οικονομίας,
μίλησε καμιά πενηνταριά φορές στο τηλέφωνο με τους «πιστούς» Προκόπη και
Σιούφα – εξαντλήθηκε ο πρόεδρος στη δουλειά!

«Πασοκοϋπενθυμιστές»

Παρατηρώ το τελευταίο διάστημα ότι στις στήλες του αντιπολιτευόμενου Τύπου –
εδώ είναι η τρέλα!.. – αναπτύσσεται ένα καινούργιο είδος σχολιογράφων.
Πρόκειται για τους «πασοκοϋπενθυμιστές». Αποκλειστικό τους έργο είναι να
θυμίζουν, σε κάθε δύσκολη στιγμή της κυβέρνησης Καραμανλή, «τι έκανε το ΠΑΣΟΚ»
όταν κυβερνούσε τη χώρα. Καταπληκτική περίπτωση αρθρογραφίας. Αντί να
ασχολούνται με το τι κάνει ή δεν κάνει η κυβέρνηση, σου λένε «ναι, αλλά το
ΠΑΣΟΚ έκανε τότε αυτό ή εκείνο». Χρησιμοποιούν μια ψευδοαριστερή, τάχαμου
προοδευτική ορολογία, μιλούν πάντοτε (μα πάντοτε, λέμε) εξ ονόματος του λαού
και χρεώνουν τα πάντα στο ΠΑΣΟΚ. Ακόμη και το γιατί έβηξε ο Καραμανλής ή
φτερνίστηκε ο Αλογοσκούφης. Παιδιά, χαλαρώστε! Για ό,τι έκανε ή δεν έκανε, το
ΠΑΣΟΚ τιμωρήθηκε πολύ αυστηρά από τον ελληνικό λαό, με δύο απανωτές ήττες, εκ
των οποίων η μία τού στοίχισε τη διακυβέρνηση. Πάει αυτό το κεφάλαιο,
τελείωσε. Έκλεισε. Εδώ και 13 μήνες, ακριβώς, κυβερνάει η Δεξιά. Γι’ αυτήν
μπορείτε να μας πείτε κάτι;

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Αχάριστα παιδιά, αχάριστα ανίψια…

Προφάσεις εν αμαρτίαις είναι αυτό το ατελείωτο γραφειοκρατικό αλισβερίσι που
βρίσκεται σε εξέλιξη, σε σχέση με την πρωτοφανή προσπάθεια του Εκλογοδικείου
να «κοσμήσει» τη Βουλή με τον «θείο» Αχιλλέα (Καραμανλή). Ώς τη Δευτέρα, λέει,
θα πρέπει να καταθέσουν οι χαμένοι (από χέρι) αυτής της υπόθεσης Γ.
Πασχαλίδης, Στ. Κουτμερίδης τα επιχειρήματά τους ως προς το γιατί η σύνθεση
του Εκλογοδικείου – που αποφάσισε να βάλει τον «θείο» στο Κοινοβούλιο – είναι
άκυρη. Και ο εντιμότατος κύριος Παπαληγούρας (ο επί ΠΑΣΟΚ σύμβουλος της
Εθνικής Ασφαλιστικής – τι συμβούλευε, ποιον και επί ποίου θέματος, άραγε;)
απαντά ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί με την προσφυγή των βουλευτών περί
ακυρότητος του Εκλογοδικείου, διότι – λέει – πρέπει πρώτα να αποφασίσει το
δικαστήριο, σχετικώς. E, πείτε το, ρε παιδιά, να γελάσουμε όλοι! Γιατί τα
κρατάτε τα καλύτερα για τον εαυτό σας; Πάντως, ένας «Καραμανλογνώστης» (νέος
πολιτικός όρος – πρόκειται γι’ αυτόν που γνωρίζει, υποτίθεται, τις απόψεις
Καραμανλή!), μου έλεγε προχθές ότι ο «θείος» Αχιλλέας, δεν θα αποδεχθεί την
απόφαση του Εκλογοδικείου. Και πως θα παραιτηθεί υπέρ τού επομένου στη λίστα
της N.Δ. στον Νομό Σερρών. Επειδή – δήθεν… – δεν τον θέλει ο ανιψιός Κώστας!
Τσ… τσ… τσ… αχάριστα παιδιά, αχάριστα ανίψια…