H μάχη της… Λιβύης

Ελληνοτουρκική επιχειρηματική μάχη μαίνεται τελευταία και μάλιστα σε ξένο…
αχυρώνα. Το ευρωπαϊκό «άνοιγμα» που πραγματοποιεί, τελευταία, ο Καντάφι έχει
ανοίξει «για τα καλά» την όρεξη και Ελλήνων εργολάβων, οι οποίοι δείχνουν να
επιθυμούν διακαώς την επιστροφή τους στη χώρα που κατά τη δεκαετία του ’80 δεν
ήταν και τόσο συνεπής στις υποχρεώσεις της απέναντί τους. Ο δρόμος, όμως, της
επιστροφής δεν είναι και τόσο εύκολος, παρά το γεγονός ότι οι Λίβυοι δεν
κρύβουν τη συμπάθειά τους για τους Έλληνες επιχειρηματίες. Το πρόβλημα, όπως
το περιγράφουν στελέχη κατασκευαστικών εταιρειών, είναι η ισχυρή παρουσία
ομοειδών τουρκικών εταιρειών. Οι τελευταίες, έχοντας στο πλευρό τους την
ισχυρή τουρκική οικονομική διπλωματία – αλλά και τουρκικές τράπεζες – έχουν
ήδη «καταλάβει» ισχυρές θέσεις στη λιβυκή κατασκευαστική αγορά.

Ρότα για ξένες θάλασσες

Την έξοδό τους στη Δυτική Μεσόγειο σχεδιάζουν οι Μινωικές Γραμμές, ενώ «ανοικτό» παραμένει το ενδεχόμενο να δραστηριοποιηθούν και στις γραμμές της Τουρκίας

Συμμάχους εντός και εκτός συνόρων αναζητούν – όπως μαθαίνουμε – οι Μινωικές
Γραμμές, προκειμένου να «βάλουν ρότα» και για ξένες θάλασσες. Έχοντας
κατακτήσει ικανοποιητικά μερίδια αγοράς στις γραμμές της Κρήτης, αλλά και στην
Αδριατική, η ηρακλειώτικη πολυμετοχική εταιρεία σχεδιάζει τώρα την έξοδό της
και στη Δυτική Μεσόγειο, ενώ «ανοικτό» παραμένει το ενδεχόμενο να
δραστηριοποιηθεί και στις γραμμές της Τουρκίας. Το «άνοιγμα» της εταιρείας στο
εξωτερικό θα συνδυασθεί με παράλληλες κινήσεις στρατηγικών συνεργασιών, όχι
μόνον με ομοειδείς ελληνικές επιχειρήσεις αλλά και με ευρωπαϊκές. Στους εν
δυνάμει συμμάχους των Μινωικών Γραμμών συγκαταλέγονται, από ελληνικής πλευράς
η «γειτονική» ANEK και από την Ευρώπη ο ιταλικός όμιλος Grimaldi. Οι δεσμοί
του ομίλου Grimaldi με τις Μινωικές Γραμμές δεν περιορίζονται στη συμμετοχή
τού πρώτου στο μετοχικό κεφάλαιο της δεύτερης, αλλά έχουν να κάνουν και με τις
φιλικές σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στους επικεφαλής των δύο εταιρειών.

Στο αντίθετο ρεύμα

Την ίδια στιγμή που κάποιοι από τους Έλληνες «πληροφορικάριους» αναζητούν
αγοραστές για να πουλήσουν όσο – όσο συμμετοχές τους σε εταιρείες που
εξαγόρασαν κατά την περίοδο της χρηματιστηριακής ευφορίας, κάποιοι άλλοι – πιο
σώφρονες – κάνουν το αντίθετο. Για παράδειγμα, η εταιρεία Informer, για να
σιγουρέψει ακόμη περισσότερο την πελατειακή της βάση, η οποία αποτελείται από
μεγάλες τράπεζες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, εξαγόρασε πρόσφατα το
3% των μετοχών βουλγαρικής τράπεζας.

Σχόλια τραπεζίτη

Αργή, άτολμη και με κακό… μάρκετινγκ. Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς σχολίασε
σε «πηγαδάκι» επικεφαλής μεγάλης ιδιωτικής τράπεζας την πολιτική – και κυρίως
την οικονομική πολιτική – της κυβέρνησης. Είπε ότι ο φορολογικός και ο
αναπτυξιακός νόμος ήταν καλές κινήσεις, αλλά άργησαν! Επίσης, έχει… αργήσει
η νομοθετική ρύθμιση για τη διαχείριση των Ολυμπιακών ακινήτων. Επιπλέον, η
απόφαση για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων ήταν μεν καλή πρωτοβουλία, αλλά μόνον
οι τράπεζες τη διαφήμισαν. Με την υστέρηση που υπάρχει στα έσοδα, μην
εκπλαγείτε εάν δείτε διαφημίσεις – παρακλήσεις: «ό,τι προαιρείσθε για το φτωχό
Δημόσιο…».

Ακόμη τη… μαγειρεύουν

Έχει εξαγγελθεί εδώ και πάνω από έναν χρόνο, αλλά ακόμη τη… μαγειρεύουν.
Ο λόγος για την Ανεξάρτητη Εποπτική Αρχή Ασφαλιστικών Εταιρειών, η οποία θα
προσέδιδε στους ελέγχους την αξιοπιστία – που τόσο έχει ανάγκη ο χώρος των
ασφαλιστικών εταιρειών. Ακούμε, λοιπόν, ότι έναν χρόνο μετά, τα άτομα που θα
συμμετέχουν στο Διοικητικό της Συμβούλιο ακόμη… καταρτίζουν τον Οργανισμό
που θα διέπει αυτήν τη νέα Αρχή. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα λένε ότι,
μέχρι να βρεθεί το κατάλληλο κτίριο που θα τη στεγάσει, να ενημερωθεί για τα
τρέχοντα θέματα της ασφαλιστικής αγοράς και να θέσει τις προτεραιότητές της,
θα έχουμε ήδη μπει στο 2006. Μπορεί και στο 2007…