ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ H ποιότητα

Ο λόγος στους αναγνώστες:
Ο Στέφανος Νάκος, Αράτου 10, Κιάτο, γράφει:
«Χαίρομαι που θίξατε το θέμα της ποιότητας από τη δημόσια τηλεόραση και
σημειώσατε ότι έγιναν και γίνονται σοβαρά βήματα για την ποιοτική της
αναβάθμιση. H δύναμη της τηλεόρασης, είναι όπως όλοι γνωρίζουμε, απεριόριστη.
Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί το μέγεθος του κέρδους που μπορεί να προκύψει,
μακροχρόνια βέβαια, σ’ εμάς τους απλούς πολίτες που θα βλέπουμε και θα ακούμε
ποιότητας θεάματα, μουσική, ντοκιμαντέρ, επιστημονικά θέματα κ.λπ.
Ως απλό παράδειγμα, κ. Παπαδόπουλε, αναφέρω την κακή μας οδική συμπεριφορά.
Θρηνούμε χιλιάδες θύματα κάθε χρόνο. Οι σωστοί άνθρωποι, που γνωρίζουν καλά τι
χρειάζεται να αλλάξουμε, μπορούν πολλά να διδάξουν. Και σ’ αυτό μέσω
τηλεόρασης. Τα θέματα που καίνε είναι άπειρα (ναρκωτικά, σεβασμός κ.λπ.).
Αναφέρετε στο άρθρο σας, και πολύ σωστά, ότι η κρατική τηλεόραση και το
ραδιόφωνο δεν έχουν ανάγκη διαφήμισης. Ακούω στο αυτοκίνητό μου τον σταθμό της
NET, πριν από το δελτίο ειδήσεων σχεδόν πάντα έχει κάποια διαφήμιση. Στα δικά
μου παλαιά χρόνια που τα ωρολόγια σπάνιζαν, η έναρξη του δελτίου ειδήσεων με
τη χαρακτηριστική μουσική της φλογέρας μάς σηματοδοτούσε την ακριβή ώρα.
Τώρα μπαίνει κάποια διαφήμιση και πάει περίπατο η ώρα. Θέλω να θυμίσω ότι πριν
η τηλεόραση να μπει στα σπίτια μας, ακούγαμε Εθνική Ραδιοφωνία. Αξέχαστη μένει
στη μνήμη μου η εκπομπή το Θέατρο της Τετάρτης με τον Αχιλλέα Μαμάκη. Είχα το
ράδιο στο κρεβάτι μου ακούγοντας το θέατρο. Πώς να ξεχάσω τις όμορφες και
γλυκιές φωνές τής Ελένης Χατζηαργύρη, του Νίκου Τζόγια, του Μάνου Κατράκη, της
Έλλης Λαμπέτη, του Θεόδωρου Μορίδη, της Ελένης Ζαφειρίου και πολλών δεκάδων
ηθοποιών. Ήρθε μετά η τηλεόραση με το αξέχαστο Θέατρο της Δευτέρας.
Προγραμμάτιζα τις δουλειές μου ώστε το βράδυ κάθε Δευτέρας να μη λείπω από το
σπίτι, να μη χάσω κανένα έργο. Δεν έχασα κανένα. Τους ευχαριστώ καθυστερημένα
όσους τότε δούλεψαν και μας έδωσαν πνευματική τροφή ποιότητας. Ας πράξουν,
όπως γράψατε, και οι διοικούντες τη σημερινή EPT κάτι αντίστοιχο και
πλουσιότερο και να είναι βέβαιοι πως θα αισθάνονται υπερήφανοι αργότερα γι’
αυτήν την προσφορά τους».













