«Διαβάζω» πίσω απ’ τις γραμμές

Το περιοδικό «Διαβάζω» δεν διέκοψε, αλλά ανέστειλε τη λειτουργία του, λένε οι
εκ των ιδρυτών του Γιώργος Γαλάντης και Λάμπρος Κουλελής. Είναι μια αισιόδοξη
άποψη την οποία, δυστυχώς, δεν συμμερίζονται όλοι. Αξίζει ωστόσο να περιμένει
κανείς τις εξελίξεις, έστω και αν οι επιστολές προς τον Τύπο που έστειλαν,
πρώτα η συνεργάτιδα του Ηρακλή Παπαλέξη, η Βάσω Σπαθή, και έπειτα οι
προαναφερθέντες συνιδρυτές τού «Διαβάζω», δείχνουν ανάγλυφα τις εσωτερικές
διαφοροποιήσεις που, μετά τον θάνατο του Παπαλέξη, οδήγησαν στην αναστολή –
έστω – της έκδοσης. Δεν έχει νόημα να σταθεί κανείς στις αμοιβαίες αιτιάσεις –
κάποτε βαριές, παρά το κόσμιο ύφος. Ούτε να ισχυριστεί ότι οι μεν θέλουν τη
συνέχεια του περιοδικού και οι δε το κλείσιμό του. Νόημα έχει να επισημάνει
κανείς πόσο δύσκολο είναι να σταθούν για πολλά χρόνια όρθια τα λογοτεχνικά
περιοδικά. Και πόσο στενά συνδεδεμένη είναι η τύχη τους με την τύχη του
ανθρώπου που έχει αναλάβει – συνήθως με πολλές θυσίες – το βάρος της έκδοσής
τους. Από αυτήν την άποψη, τα 29 χρόνια προσφοράς του περιοδικού δεν είναι
μικρό πράγμα. Ας δει κανείς αυτήν την πλευρά. Και αν κάποιος βρεθεί να βάλει
το ένα χέρι στην καρδιά και το άλλο στην τσέπη για να αναλάβει τη συνέχειά
του, τόσο το καλύτερο. Αν πάλι είναι να κλείσει, ας μην μεμψιμοιρούμε. H ζωή –
όχι δυστυχώς και για τον Παπαλέξη – συνεχίζεται…