Πρόσωπα Σκέψη σε αφίσες

Την ώρα που η Ολλανδία μοιάζει να παρεκκλίνει προς ρατσιστικές
συμπεριφορές, ένα κίνημα νέων στη Χάγη αντιδρά με χιούμορ: «Κι αν είχαμε όλοι
αχρωματοψία;».

Σύλβια Στεκ: «Μου άρεσαν αυτές οι γροθιές προς όλους που σε υποχρέωναν να σκεφτείς»

Το κίνημα ονομάζεται «Κρούσγε» (μικρή κατσαρομάλλα) και στους Ολλανδούς φέρνει
στον νου τη Λούσγε, τον χαρακτήρα που δημιούργησε το 1983 η ομώνυμη ένωση. H
Λούσγε «μιλούσε» στους Ολλανδούς από αφίσες δίνοντας συμβουλές, θέτοντας
ερωτήματα, κάνοντας τους αργόσχολους να σκεφτούν πάνω στην πολιτική κατάσταση
στην Ολλανδία. «Δεν χρειάζεται να είσαι κυκλώνας για να γυρίσεις τα πράγματα»·
«H τέχνη είναι ήδη στους δρόμους, ας βάλουμε τα αυτοκίνητα στο μουσείο»·
«Αυτός ο γκρίζος ουρανός είναι απλώς μια πρόκληση για την αισιοδοξία», ήταν
μερικά από τα μηνύματα της Λούσγε. Αλλά μετά τη δολοφονία του Τέο Βαν Γκογκ,
στις 4 Νοεμβρίου, η Λούσγε απέκτησε την πολυπολιτισμική αδελφή της, την
Κρούσγε, που μιλάει κι αυτή μέσα από αυτοκόλλητα και αφίσες («Όχι, αυτή η
μαύρη δεν είναι γραμματέας, είναι η καινούργια μας διευθύντρια»…) και
επικρίνει τη διολίσθηση της Ολλανδίας προς τα δεξιά.

Πρωτεργάτης του κινήματος Κρούσγε είναι η 37χρονη κοινωνική λειτουργός Σύλβια
Στεκ, η οποία παραδέχεται πως την ιδέα για τις αφίσες τη «δανείστηκε» από το
κίνημα Λούσγε. «Μου άρεσαν αυτές οι γροθιές προς όλους που σε υποχρέωναν να
σκεφτείς» εξηγεί. Σύμφωνα με την Στεκ, το Κρούσγε έχει δύο στόχους. Πρώτα και
κύρια ευελπιστεί πως αυτά τα μικρά και ευφυή κείμενα θα προκαλέσουν συζήτηση:
«Θέλουμε να κάνουμε τους μισαλλόδοξους να σκεφτούν διαφορετικά». Αλλά ίσως
ακόμη σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι το Κρούσγε προσφέρει στους νέους ένα
βήμα για να εκφράζουν απόψεις σε κάθε είδους κοινωνικά ζητήματα. Τα
περισσότερα μέλη του Κρούσγε προέρχονται από υποβαθμισμένες συνοικίες της
Χάγης ή διαμένουν σε κέντρα υποδοχής νέων. Στο Κρούσγε, λέει η Σύλβια, έχουν
τη δυνατότητα «να μετατρέψουν την απογοήτευσή τους σε κάτι θετικό».

Ο 16χρονος Μάρτιν λέει πως θέλει να δείξει στους ενήλικες πως οι νέοι κάτω των
18 έχουν κι αυτοί άποψη: «Είναι πραγματικά ανυπόφορο να σου λένε πως είσαι
παιδί. Έχουμε τόσα να πούμε, αλλά κανείς δεν θέλει να μας ακούσει». Αυτό είναι
το κύριο αίτημα όλων των νέων που δίνουν ζωή στο Κρούσγε, αν και θέλουν να
προβάλουν και άλλα θέματα. H Τουρκάλα Ζέλια, 20 χρόνων, παντρεμένη με δύο
παιδιά, επισημαίνει πως «η Ολλανδία είναι αληθινά πολυπολιτισμική χώρα, αλλά
υπάρχει ένα φράγμα μεταξύ των διαφόρων κοινοτήτων. Δεν αναμειγνύονται». H ίδια
πήγε πρόσφατα με μια ομάδα φίλων σε μια εκκλησία και σε μια συναγωγή, απλώς
για να γνωρίσει «τους άλλους». H αγαπημένη της αφίσα του Κρούσγε γράφει:
«Πιστεύω πως είμαι εξτρεμιστής και φονταμενταλιστής στη μοναξιά μου».