ΣE ΠPΩTO ENIKO H Mαριλίζα και η άλλη

H εκλογή της κυρίας Ξενογιαννακοπούλου στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚ, υπονομεύθηκε,
κατά τη γνώμη μου, από μία οικονομική… ειδησούλα της ίδιας ημέρας. Σύμφωνα
λοιπόν με πολύ ακριβείς προβλέψεις, κατά το έτος 2005 οι Ελληνίδες θα ξοδέψουν
για αγορές καλλυντικών ένα δισεκατομμύριο εκατό εκατομμύρια ευρώ. Μάλιστα…

Για δες καιρό που διάλεξε ο κύριος Παπανδρέου να τα βάλει με την αναδίπλωση
και την πολιτική ανορεξία των γυναικών.

Φταίω άραγε εγώ, που πίσω από κάθε παρόμοια κίνηση μυρίζομαι σχεδόν πάντα
απόπειρα συμβολισμού και πολιτική ρητορεία; Ο προ πολλού δρομολογημένος
φεμινιστικός πεσιμισμός μου εύχομαι να διαψευσθεί από τη γραμματέα με το
παραμυθένιο όνομα. Ευτυχώς, ανήκουμε σε διαφορετικές γενιές, γεγονός που – όσο
να το κάνεις – αφήνει ένα, κάποιο «παραθυράκι» στην ελπίδα. Τι ξέρουν οι νέες
γυναίκες από τις «κοπτάτσιες της ντροπής», που μετέτρεπαν κάποτε τα λεγόμενα
γυναικεία στελέχη σε πειθήνια… κουκιά ολκής; Τα πιο δυνατά κορίτσια μας
απελπίστηκαν και – στην καλύτερη περίπτωση – κατέφυγαν στη μοναξιά του
ακτιβισμού, αφήνοντας έτσι το πεδίο ελεύθερο στις αριστούχες των αυταρχικών
μηχανισμών, άφεριμ…! Βιάζομαι, επίσης, να πω ότι επ’ ουδενί προσδοκώ τη
δικτατορία τού χρωμοσώματος «χι». Πού τέτοια τύχη; Από τη δυσάρεστη θέση που
βρίσκομαι, «το πολύ» που μπορώ να ζητήσω από τη νέα γραμματέα είναι να μας
ξαλαφρώσει κάπως από τον κουραστικό «λόγο» των προκατόχων της, καθώς και από
το προσχηματικό unisex της κομματικής κουλτούρας. Αμήν και πότε…