H Ροσάνα Ροσάντα σε μια διαδήλωση για την Τζουλιάνα Σγκρένα


Σε λίγο καιρό κλείνει τα 81 της χρόνια, άρα στους περισσότερους από τους
σημερινούς νέους δεν λέει τίποτα. Πολύ περισσότερο που δεν είναι ηθοποιός, δεν
είναι λογοτέχνις, είναι μονάχα - με τα δικά της λόγια - μια ηττημένη
κομμουνίστρια που δεν μετανιώνει και δεν γκρινιάζει. Μια αγωνίστρια που στα
πέντε της χρόνια έχασε το σπίτι της λόγω της κρίσης του 1929, στα ογδόντα της
χρόνια έχασε τον πιο καλό της φίλο και σύντροφο (τον Λουίτζι Πιντόρ), και στα
χρόνια που μεσολάβησαν έχασε πόλεις, δουλειές, ανθρώπους. Μια γυναίκα που στη
δύση της ζωής της διαπιστώνει ότι υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα που δεν μπορεί
να καταλάβει. Κατά βάθος θα ήθελε να κάνει ψυχανάλυση, αλλά την καταδιώκει μια
παλιά απαγόρευση ενός καλού της φίλου, του Γάλλου ψυχαναλυτή Ζαν-Μπερτράν
Πονταλίς. Στα 49 της χρόνια τον ρώτησε αν έβρισκε καλή την ιδέα να κάνει
ψυχανάλυση. «Έχεις μια καλά οργανωμένη ζωή», της απάντησε εκείνος. «Καλύτερα
να μην την αναστατώσεις».


Είχε μια οργανωμένη ζωή η Ροσάνα Ροσάντα. Το 1946 γράφτηκε στο Ιταλικό
Κομμουνιστικό Κόμμα, το 1949 παντρεύτηκε, το 1963 χώρισε, το 1964 γνώρισε τον
μεγάλο έρωτα της ζωής της (τον Πολωνό διανοούμενο K.Σ. Κάρολ), το 1969
εκδιώχθηκε από το κόμμα και λίγους μήνες αργότερα ίδρυσε την οργάνωση
Μανιφέστο μαζί με την ομώνυμη εφημερίδα που διηύθυνε για χρόνια. H
δημοσιογράφος του Εσπρέσσο που της παίρνει συνέντευξη της λέει ότι έχει τη
φήμη μιας γυναίκας ψυχρής. «Ίσως να με λένε ψυχρή επειδή κατάγομαι από τον
Βορρά, έκανα πάντα ανδρικές δουλειές και δεν μ' αρέσει να σφουγγαρίζω», απαντά
η Ροσάντα. «Όμως τα πάθη μου δεν τα κρύβω. Ούτε τις απογοητεύσεις μου. Ξέρετε
πότε άσπρισαν τα μαλλιά μου; Το 1956, κατά τη σοβιετική εισβολή στην Ουγγαρία.
Έπεσα τότε σε μια φωτογραφία που έδειχνε έναν αξιωματούχο κρεμασμένο από ένα
φανάρι, το πρόσωπό του αλλοιωμένο, κι από κάτω οι εξεγερμένοι εργάτες να
γελάνε. Είπα στον εαυτό μου: μας μισούν. Όχι οι εργοδότες, μας μισούν οι δικοί
μας. Ήμουν 32 ετών και ξαφνικά άσπρισα».


Αλλά παρέμεινε ωραία η Ροσάνα Ροσάντα, ακόμη και σήμερα είναι ωραία, κι ας μην
το παραδέχεται. Τη βαραίνουν τα χρόνια; «Ναι, είναι σκληρά τα γερατειά, όλα τα
πράγματα που έχεις συνηθίσει να κάνεις σε κουράζουν δυσανάλογα». Φοβάται τον
θάνατο; «Όχι. Φοβάμαι μόνο μη με βάλουν σε ένα κουτί και με γυρίζουν στις
πλατείες. Είδα να το κάνουν με τον Πιντόρ και το βρήκα αφόρητο». Άθεη θα
πεθάνει; «Ασφαλώς. H πνευματική πλευρά του χριστιανισμού πάντα με γοήτευε.
Αλλά για την αγάπη δεν έχω τίποτα να διδαχθώ, τους φτωχούς τους γνωρίζω καλά».


LINK:


http://diastaseis.blogspot.com

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από