ΣΕΒΑΣΤΕ μου Κύριε Πρόεδρε (γιατί σας σέβομαι)!


Αγαπητέ μου Κύριε Πρόεδρε (γιατί σας αγαπώ)!


Κλείνει ακριβώς μία εβδομάδα που παρακολουθήσαμε την ορκωμοσία του διαδόχου
σας στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Έβλεπα τον κύριο Κάρολο Παπούλια να
υπογράφει το σχετικό χαρτομάνι. Και, ως Ελληνίδα, μακάριζα. Μακάριζα την τύχη
μου, την πολιτεία, τον Θεό - ό,τι έβρισκα μπροστά μου, τέλος πάντων - που
διαδέχεται εσάς ένας πολιτικός άνδρας χαμηλών τόνων και υψηλού ήθους.


Βλέπετε, κύριε Πρόεδρε, πολλά τα σενάρια για πιθανές υποψηφιότητες. Πολλά και
ενίοτε φρικαλέα. Έτρεμε η ψυχούλα μας. Τόσα χρόνια μαζί σας, είχαμε καλομάθει!
Είχαμε ξεχάσει - ή απωθήσει - τα μοντέλα του παρελθόντος. Τα περασμένα
μεγαλεία και διηγόντας τα - να κλαις; να γελάς; Υπερφίαλες συμπεριφορές,
μετριότητες, άνευρες διεκπεραιώσεις του θεσμού...


Γιατί εσείς, κύριε Πρόεδρε, ήρθατε και βάλατε τον πήχυ ψηλά. Τώρα, το ποτάμι
δεν γυρίζει πίσω. Ο διάδοχός σας θα αναγκαζόταν να ακολουθήσει τα δικά σας
βήματα. Απλώς βήματα; Δρασκελιές! Μια νέα πολιτική πρόταση. Πρότυπο.
Αλφαβητάρι για όσους θα ακολουθούσαν.


Όσο πλησίαζε το τέλος της δεύτερης θητείας σας, μ' έπιανε η μαύρη απελπισία.
Τι στην ευχή; Τέτοιο Πρόεδρο θα τον αφήσουμε να μας φύγει; Δεν ξέρω, ν'
αλλάξουμε τους νόμους. Να τροποποιήσουμε το Σύνταγμα. Να κόψουμε τον λαιμό μας
και να μετατρέψουμε τον θεσμό σε ισόβιο. Μια ζωή Πρόεδρος ο Στεφανόπουλος!
Παθιάστηκα. Ποδοσφαιροποιήθηκα. Μόνο που δεν βγήκα στους δρόμους με τα κασκόλ
και τα πανό «Κωστής και ξερό ψωμί».


ΔΕΝ EXOYME πολλά και πολλούς να μας κάνουν περήφανους σε αυτόν τον
τόπο. Εσείς μας κάνατε περήφανους. Μας διδάξατε: το πρόσωπο δίνει κύρος στον
θεσμό κι όχι ο θεσμός στο πρόσωπο.


Βέβαια, δεν μας ήρθατε ουρανοκατέβατος. Σας ξέραμε κι από χτες. Κι από
προχτές. Χρόνια τώρα, η πολιτική σας διαδρομή - από τα πρώτα σας βήματα -
άστραφτε σαν το κρύσταλλο στον ήλιο. Ως πολιτικός άνδρας είχατε δώσει και
δείγμα και στίγμα! Ως Πρόεδρος τα επικυρώσατε! Και το δείγμα και το στίγμα.
Τόσο απλά!


Κι ας μας ήρθε εμάς κεραμίδα, όταν σας πρωτοείδαμε να περιμένετε στην ουρά για
ένα εισιτήριο στον κινηματογράφο! Όταν δίνατε το «παρών» σε εκδηλώσεις
πολιτισμού και τέχνης. Όταν μπαίνατε σε ένα χώρο και - ενώ όλοι παραμέριζαν
για να περάσατε - εσείς κάνατε πίσω: H κυρία ήρθε νωρίτερα. H κυρία
προηγείται. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έπεται.


ΕΝΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Δημοκρατίας που αισθάνεται και φέρεται ως ένας απλός
πολίτης, παραμερίζοντας προνόμια που άλλοι θα θεωρούσαν δεδομένα. Και με την
οίηση - που πάει πακέτο με το πόστο - θα μας έσπαγαν τα νεύρα από το μεγαλείο
και την αυτοκρατορική παράκρουση.


Στις δύο θητείες σας αποφύγατε τα πολλά λόγια, κύριε Πρόεδρε. Λίγες οι ομιλίες
σας. Μετρημένες. Πίσω από τη δωρικότητά τους υπήρχε πάντα η δεύτερη ανάγνωση.
Ο Λόγος σας είχε ουσία. Όπως και η Σιωπή σας είχε ουσία. Μια Σιωπή εύγλωττη!
Όποτε σιωπούσατε, ξέραμε. Καταλαβαίναμε.


ME ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ: Εσείς κι εμείς συνεννοούμασταν, κύριε Πρόεδρε. Τόσα
χρόνια! Εσείς, ο πρώτος πολίτης της χώρας. Κι εμείς! Οι υπόλοιποι! Που
συνηθίσαμε να ακούμε! Αλλά να μην ακουγόμαστε!


Ως Ελληνίδα, από καρδιάς ευχαριστώ! Και σας προσφωνώ: «Σεβαστέ μου κύριε
Πρόεδρε» - γιατί σας σέβομαι! «Αγαπητέ μου κύριε Πρόεδρε» - γιατί σας αγαπώ!


Γιατί εσύ, Κωστή Στεφανόπουλε, είσαι ωραίος ως Έλλην!

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ