ΓNΩMH Παιχνίδια με τον θάνατο

H έκκληση από τα μεγάφωνα του γηπέδου ακουγόταν με φωνή που έτρεμε.

«Παρακαλείται ο οδηγός του ασθενοφόρου να έρθει αμέσως στον αγωνιστικό χώρο».
Τα λεπτά ήταν κρίσιμα. Ένας ποδοσφαιριστής είχε συγκρουστεί με αντίπαλό του
και βρισκόταν αναίσθητος στο χορτάρι, με τη γλώσσα γυρισμένη. H αγωνία όλων
είχε κορυφωθεί. Εκείνη τη στιγμή δεν «παιζόταν» κάποιο ματς, αλλά η ζωή ενός
ανθρώπου.

Ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΣ Γιάννινα Θοδωρής Παλιάγκας στάθηκε τελικά τυχερός.
Μέσα στην ατυχία του υπήρχε μια γυναίκα γιατρός στις εξέδρες, η οποία βρέθηκε
κοντά του και του έδωσε τις πρώτες βοήθειες. Τον συνόδευσε μάλιστα μέχρι το
νοσοκομείο με το περιπολικό της Αστυνομίας, το οποίο ανέλαβε χρέη ασθενοφόρου.
H περιπέτειά του είχε ευτυχώς αίσιο τέλος. Τι έμεινε από όλη αυτή την ιστορία;
Ότι εν έτει 2005 στα ελληνικά γήπεδα δεν υπάρχουν ασθενοφόρα!

Όπως δικαιολογήθηκαν οι υπεύθυνοι της γηπεδούχου Βέροιας, «έτυχε κάποιο
έκτακτο περιστατικό και έπρεπε να πάει αλλού το ασθενοφόρο».

Θα πει κανείς ότι την ίδια ώρα που κάποιοι παίζουν ποδόσφαιρο, μπορεί να
κινδυνεύσει η ζωή και ενός άλλου ανθρώπου. Λογικό είναι αυτό, όμως δεν μπορεί
να αποτελεί δικαιολογία. Διότι αλίμονο αν υπάρχει μόνον ένα ασθενοφόρο για να
καλύπτει τις ανάγκες ενός ολόκληρου νομού. Σε κάθε περίπτωση, οι αρμόδιοι
υπουργοί Αθλητισμού και Υγείας θα πρέπει να επανεξετάσουν το θέμα. Αν δεν
υπάρχει λύση, τότε τα γήπεδα θα πρέπει από εδώ και πέρα να κτίζονται στα…
προαύλια των νοσοκομείων.