Διαστάσεις H μετάλλαξη του Σαρόν

«Ο Αριέλ Σαρόν αποδείχθηκε μία μεγάλη προσωπικότητα, αφού άλλαξε την ώρα
που μπορούσε και έπρεπε να αλλάξει. Αλλά η Αριστερά εξακολουθεί να είναι
αιχμάλωτη των προκαταλήψεών της».

Σαρόν – Αμπάς. Γι’ αυτούς θα γράψει η Ιστορία ότι έφεραν την ειρήνη; (σκίτσο από τον «Νουβέλ Ομπζερβατέρ»)

Ποιος μιλάει άραγε μ’ αυτόν τον τρόπο; Κάποιος συνεργάτης του Ισραηλινού
πρωθυπουργού; Ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συμβουλίου; Κανένας δεξιός
πολιτικός τύπου Μπερλουσκόνι; Όχι. Ο άνθρωπος που εξαίρει τον «νέο» Σαρόν
είναι αριστερός. Λέγεται Φούριο Κολόμπο, και από το 2001 διευθύνει την
παραδοσιακή αριστερή εφημερίδα Λ’ Ουνιτά. H περίπτωση Σαρόν – λέει ο
βετεράνος Ιταλός δημοσιογράφος σε συνέντευξή του στην Κοριέρε ντέλα
Σέρα – είναι η συναρπαστική περιπέτεια ενός ανθρώπου που έπαιξε έναν ρόλο
σαφώς τοποθετημένο στα δεξιά όταν αισθανόταν ότι κινδύνευε η χώρα του,
κατόρθωσε όμως να αλλάξει όταν άλλαξε η κατάσταση. Ή, μάλλον, μια στιγμή
νωρίτερα. Γιατί ο πιο σκληρός πολιτικός τής ισραηλινής Δεξιάς κάλεσε στην
κυβέρνηση την Αριστερά, δηλαδή τον Πέρες, με σκοπό την ενίσχυση συμφωνιών που
δεν φαίνονταν ακόμη στον ορίζοντα. «Γνωρίζω τις προκαταλήψεις σας για
ανθρώπους σαν κι εμένα», έλεγε ο Σαρόν στον Κολόμπο τον Νοέμβριο του 2003, στη
Ρώμη. «Θέλω να σας διαβεβαιώσω, όμως, ότι εγώ θα φέρω την ειρήνη. H Αριστερά
δεν μπορεί να το κάνει, επειδή δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη συναίνεση που
χρειάζεται».

H έγκριση του σχεδίου για την αποχώρηση από τη Γάζα αποτελεί ένα πρώτο, δειλό
και μετέωρο βήμα προς αυτήν την ειρήνη. Είναι άραγε ειλικρινές; Ή μήπως
αποτελεί έναν ελιγμό του Σαρόν, όπως υπαινίχθηκε πρόσφατα ένας από τους πιο
στενούς του συνεργάτες, ο Ντοβ Βάισγκλας; H συνέχεια θα δείξει αν ο σφαγέας
της Σάμπρα και της Σατίλα έχει πράγματι αλλάξει, αν ο άνθρωπος που προκάλεσε
τη δεύτερη ιντιφάντα με την προκλητική επίσκεψή του στο Όρος του Ναού
επιδιώκει πράγματι σήμερα την ειρηνική συνύπαρξη με ένα παλαιστινιακό κράτος.
Προς το παρόν, διαθέτουμε δύο καινούργια στοιχεία. Το πρώτο είναι ότι ο
θάνατος του Αραφάτ και η ανάληψη της παλαιστινιακής ηγεσίας από τον Μαχμούντ
Αμπάς άλλαξαν τελείως το κλίμα: ακόμη και οι Παλαιστίνιοι εξτρεμιστές
κατάλαβαν ότι οι επιθέσεις αυτοκτονίας δεν οδηγούν πουθενά. Το δεύτερο είναι
ότι ο Σαρόν αποτελεί σήμερα τον υπ’ αριθμόν έναν στόχο των δικών του
εξτρεμιστών, οι οποίοι τον απειλούν ότι θα έχει την τύχη του Ράμπιν. Το κλίμα
στο Ισραήλ είναι εκρηκτικό. H αστυνομία έχει ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας στο
Όρος του Ναού, ύστερα από πληροφορίες ότι Εβραίοι εξτρεμιστές σχεδιάζουν
επίθεση με ένα ελαφρύ αεροπλάνο γεμάτο εκρηκτικά! Την περασμένη εβδομάδα, μια
ομάδα εποίκων κακοποίησε μία 18χρονη αστυνομικό, αποκαλώντας την «ναζί».

Ο πολιτικός αναλυτής της Φιγκαρό Αλεξάντρ Αντλέρ έγραφε πέρυσι ότι ο
μόνος τρόπος να πειστούν οι Παλαιστίνιοι για την ειλικρίνεια των προθέσεων του
Σαρόν είναι να χυθεί αίμα εποίκων σε έναν μίνι εβραϊκό εμφύλιο πόλεμο. Ίσως το
ίδιο να ισχύει για την ευρωπαϊκή Αριστερά. Από αυτήν την άποψη, ο Φούριο
Κολόμπο υπήρξε πρωτοπόρος.