MATIEΣ Xριστόδουλος

Πώς τα ‘χει «καταφέρει» έτσι αυτός ο άνθρωπος; Για τον Αρχιεπίσκοπο μιλάω.
Έναν ιεράρχη μορφωμένο, έξυπνο, «γοητευτικό» για όσους τον γνωρίζουν από
κοντά, εγκάρδιο και με αίσθηση του χιούμορ… Πώς τα ‘χει «καταφέρει» έτσι,
ώστε να είναι σήμερα ένα πρόσωπο που το 68% του ελληνικού λαού τον θεωρεί
υπεύθυνο για την κρίση και τον καταδικάζει;

Νομίζω πως τον «έχει φάει» ο εγωκεντρισμός του, το πάθος του να επιδεικνύεται
και να προκαλεί και η βεβαιότητά του ότι οι πάντες γύρω του είναι κρετίνοι.
Για σκεφτείτε τι έκανε, από τότε που είναι προκαθήμενος της Εκκλησίας … Δεν
πέρασε ημέρα χωρίς να βγει στις τηλεοράσεις χρυσο-στόλιστος, να χαϊδέψει, να
κολακέψει, να εξαπολύσει μύδρους, να ανακατευτεί στα πολιτικά… Για θυμηθείτε
τις χιλιάδες των πιστών μπροστά στη Μητρόπολη, για τις «θαυματουργές εικόνες»,
τις λαοσυνάξεις, το λάβαρο της Αγίας Λαύρας, το δημοψήφισμα για τις
ταυτότητες…

Και ενώ ο κόσμος όλος τον ψέγει για τον κατήφορο που έχουν πάρει ορισμένοι
δεσποτάδες, εκείνος, αγέρωχος και ξέροντας «το ποίημα απ’ έξω», μιλάει στα
κανάλια και λέει «την κάθαρση, την εγγυώμαι εγώ»! Και ο λαός του 68%,
αναρωτιέται: «Από πού κι ώς πού εσύ, Μακαριώτατε;».

Τονίζει ο Χρ. Γιανναράς (συνέντευξη στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία») για τον
Χριστόδουλο: «H έκδηλη δίψα του για δημοσιότητα, η ηγεμονική συμπεριφορά
“εθνάρχη”, τα πατριωτικά του ρητορεύματα, ο άσχετος με την εκκλησιαστική
εμπειρία και καθηλωμένος σε θρησκευτικές ή ηθικιστικές παιδαριωδίες λόγος του,
η θρασύτητα και η αλαζονεία των “εκπροσώπων” του, όλα αυτά κραυγάζουν για τη
γενεσιουργό αιτία κάθε σκανδάλου, που σήμερα εκπλήσσει και εξοργίζει».

Από τη μια ο Χριστόδουλος κι από την άλλη ο Αναστάσιος της Αλβανίας. Ο ένας με
χρυσάφια, διαμάντια, σωματοφύλακες, πολυτελή κατοικία, θωρακισμένο αυτοκίνητο
αλλά ανύπαρκτο έργο και ο άλλος, με το ταπεινό ράσο του, ένα σαραβαλάκι για
τις μετακινήσεις του στην Αθήνα, χωρίς κανέναν αστυνομικό δίπλα του, με λόγο
βαθύ και στοχαστικό, πάντοτε, με έξοχο, σημαντικό έργο.

Και κατόπιν όλων αυτών; Ποιο είναι το «διά ταύτα»; Νομίζω ότι ο Χριστόδουλος
(αν τελικά μείνει στον θρόνο του) θα πρέπει να αναλάβει, αν μπορεί, τολμηρές
πρωτοβουλίες – να κόψει κεφάλια, δηλαδή, για να δει επιτέλους η Εκκλησία…
Θεού πρόσωπο! Αν επιμείνει στα παχιά λόγια του, που μόνο γέλιο πλέον
προκαλούν, τα πράγματα θα χειροτερέψουν. Πολύ. Και για τον ίδιο, πρωτίστως.

* Και μέσα σ’ αυτήν τη μαυρίλα, ένα έξοχο ερωτικό ποίημα από την
Ιαπωνία (Ταϊρά-νο Καμεμόρι, 10ος αιώνας), Εκδόσεις Ροδακιό, που μετέφρασε
μοναδικά ο Γιώργος Μπρουνιάς: «Θα ‘θελα να το έκρυβα/ όμως τόσο ξάστερος/
δείχνει στην όψη μου/ ο έρωτας/ που με ρωτούν οι άνθρωποι/ “μα δεν σκέφτεσαι
τον κόσμο;”».