Δρόμοι

Ο φίλος του…

… εκείνη την ημέρα τού τηλεφώνησε για να του πει κάτι πολύ παράξενο: πως
γνώριζε έναν παλαιοπώλη στην Καλιφόρνια που κάποτε είχε στην κατοχή του το
πέος του Ρασπούτιν. Ύστερα, ο παλαιοπώλης το έστειλε στην Αθήνα και χάθηκαν τα
ίχνη του. Τι γύρευε το πέος του Ρασπούτιν στην Καλιφόρνια; Και πού βρισκόταν
τώρα; Με τόσα σεξουαλικά σκάνδαλα που ραγίζουν τα εκκλησιαστικά τείχη της
Ελλάδας, ήταν πολύ πιθανό να βρίσκεται ακόμη στην Αθήνα. Ο άνθρωπος που είχε
δεχθεί το παράξενο τηλεφώνημα ήταν αποφασισμένος να μάθει την αλήθεια (τη
διηγήθηκε αργότερα στο περιοδικό «Πανίσχυρο όργανο»).

Οι έρευνές του…

… τον οδήγησαν στα αρχεία της Μαρίας Ρασπούτιν. Ανάμεσα στα έγγραφα της
κόρης του ψευτοκαλόγερου που είχε «περάσει» τη μισή (όχι και τόσο) Αγία
Πετρούπολη, υπήρχε κάποτε ένα βελουδένιο σακουλάκι το οποίο είχε μέσα ένα
μαυριδερό πράγμα που έμοιαζε με την ακροποσθία ενός πέους. Ένα σημείωμα
εξηγούσε πως το είχε παραδώσει στη Μαρία η υπηρέτρια του Ρασπούτιν, που ήταν
ερωμένη του και που είχε ορκιστεί πως είχε δει με τα ίδια της τα μάτια την
εκτομή του. H Μαρία Ρασπούτιν ήταν η μοναδική από την οικογένεια που γλίτωσε
από την επανάσταση. Πέθανε στην Καλιφόρνια το 1977 και είναι θαμμένη στο Λος
Άντζελες. Λένε πως, αφού φαρμάκωσαν, πυροβόλησαν και πέταξαν τον Γκριγκόρι
Ρασπούτιν στον ποταμό Νέβα, απέκοψαν το πέος του πριν από την ταφή του. Λένε,
επίσης, πως κάτι ευγενείς Ρωσίδες προσφυγοπούλες στο Παρίσι το είχαν και το
λάτρευαν σαν ιερό αντικείμενο. Αυτά σκεφτόταν ο άνθρωπός μας, ώσπου το μάτι
του έπεσε στο πόρισμα ενός γιατρού σε μια παλιά εφημερίδα. Υπήρχε και
φωτογραφία. Ο γιατρός κατέληγε στο συμπέρασμα πως το «πράγμα» που κρατούσε
επιδεικτικά στα δάχτυλά του στη φωτογραφία «δεν ήταν ανθρώπινο». Ήταν φανερό
πως επρόκειτο για ένα «πέος της θάλασσας» (κατ’ άλλους «θαλασσινό αγγούρι»).

Το τηλέφωνο…

… πήρε φωτιά. «Να σου πω κάτι», εξήγησε στον άνθρωπό μας ο φίλος του. «Δεν
είμαι ειδικός στα πέη. Το μοναδικό που έχω δει είναι το δικό μου». Όμως, το
πράγμα ήταν φως φανάρι. Μολονότι η υπηρέτρια του Ρασπούτιν ήξερε καλά τι ήταν
εκείνο που κάποτε είχε κρατήσει τρυφερά στα χέρια της, το πιθανότερο ήταν πως
οι θαυμάστριές του στο Παρίσι είχαν λατρέψει ένα «θαλασσινό αγγούρι».

Το θαλάσσιο…

… αυτό ασπόνδυλο μπορεί είναι εντυπωσιακό, αλλά δεν μοιάζει καθόλου με αυτό
που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ανάμεσα στα πόδια μας – ούτε με εκείνο που
είδαν και τρόμαξαν τα παπαδάκια μας που τώρα καταγγέλλουν τον βιασμό τους.
Μπορεί ο άνθρωπός μας να ολοκλήρωσε τις έρευνές του, αλλά εμάς δεν παύει να
μας τριβελίζει η αμφιβολία. Πάντως, αν θελήσουμε ποτέ να αναζητήσουμε το πέος
του Ρασπούτιν, ξέρουμε πού πρέπει να ψάξουμε: στην Αθήνα.