Ξανά στην αφετηρία;

Θα διεκδικήσουμε λοιπόν το Euro 2012, ενώ μέχρι τώρα δεν γνωρίζουμε το κόστος,
ούτε τα οφέλη που θα έχει η χώρα μας από τη διοργάνωση αυτή.

H UEFA θέτει ορισμένους όρους, όπως: Την ύπαρξη ενός γηπέδου με περισσότερες
από 55.000 θέσεις, όπως το ΟΑΚΑ, άλλου ενός με 50.000 καθίσματα, και άλλων
πέντε με χωρητικότητα 33.000 θεατών. Εμείς, εκτός από το ΟΑΚΑ, διαθέτουμε το
Καυταντζόγλειο, το Παγκρήτιο, το Παμπελοποννησιακό, το Πανθεσσαλικό, τα οποία
χρειάζονται προσθήκες για να συμπληρώσουν τις απαιτούμενες θέσεις, και τέλος,
λείπει ένα ακόμα με 33.000 θέσεις.

Ποιο είναι το κόστος γι’ αυτά;

Τι θα γίνουν μετά τους αγώνες;

Ποιο θα είναι το όφελος από μια τέτοια διοργάνωση;

Αρκετοί θα υποστηρίζουν ότι η χώρα μας πρέπει να διεκδικεί μεγάλες
διοργανώσεις, γιατί έτσι θα ξανάρθει στην παγκόσμια επικαιρότητα, θα έχει
έσοδα, θα αξιοποιήσουμε τις αθλητικές μας εγκαταστάσεις, θα αυξηθεί ο
τουρισμός, θα προσελκύσει νέους επενδυτές, θα δοξαστεί πάλι ο εθελοντισμός.

Σας θυμίζουν τίποτα αυτά τα επιχειρήματα;

Είναι περίπου τα ίδια με αυτά που λέγαμε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όλοι θα
συμφωνούσαν με τα ελπιδοφόρα μηνύματα, αν τα 9 δισ. ευρώ που ξοδεύτηκαν για
τους Ολυμπιακούς έπιαναν τόπο, αν βλέπαμε ένα σοβαρό σχεδιασμό για την
επιστροφή στους πολίτες συγκεκριμένων ωφελημάτων. Με άλλα λόγια αν θα έχουμε
καλύτερη ποιότητα ζωής, ανάπτυξη στην περιφέρεια, αυξημένο τουρισμό, καλύτερη
οικονομία, πλάνο για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων.

Τι έγινε με την επιτυχία της Εθνικής ομάδας μας;

Καμία αξιοποίηση; Οι ομάδες μας άρχισαν να δημιουργούν επαγγελματικό πλαίσιο,
με σωστά γήπεδα, με καλύτερο έμψυχο υλικό για ποιότητα ποδοσφαίρου; Κάθησαν
όλοι οι υπεύθυνοι να συζητήσουν τρόπους αντιμετώπισης του χουλιγκανισμού;

Ούτε στην πρώτη ούτε στη δεύτερη περίπτωση οι πολίτες πείστηκαν ότι θα
αξιοποιηθούν οι μεγάλες αυτές επιτυχίες.

Τώρα ξανά θα υποσχεθούμε τα ίδια;

Κυρίες και κύριοι δεν χρειάζεται ξανά να μας δουν οι ξένοι, χρειάζεται να μας
δουν οι Έλληνες πολίτες, να τους προσφέρουμε αυτά που υποσχέθηκαν ως εφαλτήριο
για την ανάπτυξη, ώστε να επιστραφούν δεκαπλάσια οφέλη από τα 9 δισ. ευρώ που
ξοδεύτηκαν. Ασφαλώς δεν περιμένουμε να έρθουν τα οφέλη σε τέσσερις μήνες από
τη λήξη των Αγώνων, είμαστε όμως ανήσυχοι γιατί μέχρι σήμερα δεν ακούσαμε ένα
σοβαρό σχεδιασμό με υλοποιήσιμους στόχους.

Δεν αντέχουμε πλέον τα «επιτεύγματα» της τελευταίας στιγμής, γιατί αυτά
πληρώνονται χρυσά με τις γνωστές υπερβάσεις.

Euro 2012 με σκεπτικό της τελευταίας στιγμής μάς τρομάζει. Φτάνει πια,
πληρώσαμε…

Ο Χρήστος Παπανικολάου είναι Ολυμπιονίκης, παγκόσμιος ρέκορντμαν στο
άλμα επί κοντώ.