Mια κυρία στα αρχεία μας

Δεν φτάνει να ‘χεις το υλικό. Θέλει κι ανθρώπους… Πόσες φορές σκεφτόμουνα,
μακάριζα, την EPT για το πλούσιο αρχείο που θα ‘πρεπε να έχει και το οποίο
τελικά το μισοέχει, διότι, όπως με πληροφόρησαν οι τα πάντα εν Ελλάδι
γνωρίζοντες (άνθρωποι φιλήσυχοι, πράοι, οικογενειάρχες, που όμως γνωρίζουν
πολύ καλά πόσες φορές έβαψε τα μαλλιά της η τραγουδίστρια του καιρού, ποιοι
κάψανε το δάσος στην Πεντέλη, ποιος παπάς με βάφτισε, ποιος τον παίρνει, ποιος
τον δίνει, ποιος τον πιάνει, τον αφήνει). Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν μου είπαν
εμπιστευτικά (όπως και σε όλους τους φίλους και γνωστούς τους) ότι τα πιο
σημαντικά γεγονότα που είχαν καταγράψει το ραδιόφωνο και η τηλεόραση της
εποχής έχουν επιμελώς καταστραφεί, διότι οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι κατά
καιρούς (και κυβερνήσεις) εξυπηρετούντο σε ένα από τα πόστα του ευαγούς αυτού
ιδρύματος, κατέστρεφαν ηχογραφήσεις της Κάλλας για να γράψουν από πάνω κάνα
ποδόσφαιρο, καμιά ομιλία εγκαινίων, κάτι, ρε αδερφέ, εξίσου σημαντικό κατά την
ταπεινή (και αλγεινή) τους γνώμη. Επίσης πολλά μαγνητοσκοπημένα ντοκουμέντα
μιας εποχής, μιας κουλτούρας (χρόνια έχω να τη γράψω τη λέξη με το νόημά της)
τα είχανε καταπλακώσει με ό,τι τους βόλευε και τα ‘χανε καταδικάσει στην
αφάνεια. Παρ’ όλα αυτά, κάτι φαίνεται γλίτωσε. Και αυτό που γλίτωσε, ανέλαβε
να μας το παρουσιάσει μία χαριτόβρυτος νεαρά παρουσιάστρια προχθές κυριακάτικα
και πάγωσαν τα καντράν μας. Το όνομα της εκπομπής «Σε χρόνο τιβί», και σε
χρόνο ντετέ η εν λόγω κατάφερε να αχρηστεύσει ό,τι δεν είχε αχρηστευθεί τόσα
χρόνια. Σπάνιες μαυρόασπρες εκπομπές με Τσιτσάνη, Μπέλλου, Μοσχολιού, Μπελίντα
έγιναν ακατανόητες, διότι η μικρά, πλην νόστιμη (τουλάχιστον κάποτε), ήταν
εντελώς, μα εντελώς, απροετοίμαστη. Ευτυχώς που υπήρχαν οι καλεσμένοι, οι
οποίοι όντως ήταν αρκετά ενημερωμένοι οι άνθρωποι, που δεν ήταν κι η δουλειά
τους στο φινάλε, και μάθαμε πέντε πράματα, διότι η οικοδέσποινα (ο Θεός να την
κάνει) ούτε σκηνοθέτες γνώριζε ούτε ημερομηνίες ούτε εκπομπές, τίποτα, τίποτα,
τίποτα. Αυτή φαντάστηκε προετοιμασία και πήγε κι έβαλε ένα χρυσίζον φόρεμα –
κελεμπία – μπέρτα, τύλιξε μια καδένα στον λαιμό (όχι σφιχτά μη χαίρεστε),
πέταξε δύο ανταύγειες στο μαλλί, ένα λιπ-γκλος κεραμιδοκανελοκοραλλοκόκκινο
και σου λέει, νάτο, ετοιμάστηκα, πανέτοιμη είμαι, ποια είναι η κάμερά μου που
με παίρνει και όπα τις, την κάναμε την εκπομπή. Ποια εκπομπή; Πομπή σκέτη. Τι
να σας πω, αν είναι να σερβίρεται έτσι το υλικό της EPT, καλύτερα να το
φυλάξουν μέχρι νεωτέρας, εκεί όπου το ‘χουνε γραμμένο χρόνια τώρα: στα αρχεία
τους.