Ο K. Kαραμανλής και οι αγρότες

Περί γεωργικής πολιτικής ο λόγος από τον κ. Ευάγγελο Κυπριωτάκη, ταξίαρχο
ε.α.:

«Ως διευθυντής του TEA Νεστορίου Καστοριάς 1960-62, ενθυμούμαι την παρακάτω
περίπτωση ανικανότητας για αντιγραφή. Ο Γ. Παπανδρέου αγωνίστηκε πολύ ως
αξιωματική αντιπολίτευση για τη σύνταξη του αγρότη. Μια φορά μού ήλθε πολύ
διαφωτιστικό (σε μικρό τσουβάλι) υλικό που εστρέφετο κατά του Γ. Παπανδρέου
και τον κατηγορούσε ως λαοπλάνο. H τότε κυβέρνηση K. Καραμανλή και όλη η
κυβερνητική αυτή παράταξη της EPE είχε τη γνώμη ότι ήτο αδύνατη η
συνταξιοδότηση εκατοντάδων χιλιάδων αγροτών (τότε οι αγρότες ήταν περί το 55%
του ενεργού πληθυσμού) […].

Αυτή την περίπτωση μού θύμισε η αντίδραση του προέδρου της N.Δ. (ανιψιού του
μακαρίτη K. Καραμανλή) στην εναντίον του μομφή από τον υποψήφιο πρόεδρο του
ΠΑΣΟΚ ότι τον αντιγράφει στη γεωργική του πολιτική, με το ευφυολόγημα τι να
αντιγράψω από λευκή κόλλα, ότι τάχα ο Παπανδρέου δεν έχει καμία αγροτική
πολιτική, ενώ αυτός τάχα έχει πλούσια! Το πρόσωπό του έλαμψε από ειρωνικό
αυτοθαυμασμό, ενώ προ 3 ημερών ο Παπανδρέου στον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης είχε
εξαγγείλει ριζοσπαστικά γεωργικά μέτρα».

Για τα σιτηρά και το βαμβάκι, επίσης, γράφει ο Κίμων Φοντούλης, από το
Χαϊδάρι:

«Το ψωμί αυξήθηκε τον τελευταίο χρόνο περίπου 20-30%. Συγκεκριμένα, μια
φραντζόλα που κόστιζε στον φούρνο 50 λεπτά, κοστίζει τώρα 65 και σπανιότερα 60
λεπτά. Συνεπώς, το κέρδος στο κύκλωμα παραγωγής άρτου, συνυπολογίζοντας και το
κέρδος λόγω φθηνών εισαγωγών είναι πολύ μεγαλύτερο και αξίζει περαιτέρω
διερεύνησης. Σε ό,τι αφορά το βαμβάκι, παρά την εκτενή κάλυψη του θέματος δεν
έχει καταστεί σαφές ποιο το κόστος και τι κέρδος έχει ένας αγρότης, για
παράδειγμα, με 50, 100 ή 400 στρέμματα καλλιέργειας. Έτσι, θα διευκρινισθεί
ποιοι είναι “αναξιοπαθούντες” και ποιοι “κακομαθημένοι”. Τέλος, εν σχέσει με
αναφορές για ελπιδοφόρο μέλλον εάν υιοθετηθούν καλλιέργειες φυτών για παραγωγή
καυσίμων επισημαίνω ότι: και τα καύσιμα αυτά παράγουν ρύπους κατά την καύση τους».