Όλοι οι – κρυφοί – άνθρωποι του Προέδρου

Την ερχόμενη Τρίτη πρόκειται να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο κ. Καρ.
Παπούλιας έχει εξασφαλισμένες τις ψήφους της κυβέρνησης και της αξιωματικής
αντιπολίτευσης, όπως το πέτυχε και ο κ. K. Στεφανόπουλος, αλλά μόνο στη
δεύτερη εκλογή του.

Ωστόσο, η ευρεία αποδοχή δεν τον έκανε να αλλάξει συνήθειες. Όπως λέει
επιστήθιος φίλος του και από τους κορυφαίους της ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ: «Ο Κάρολος
δεν άλλαξε, δεν αποκαλύπτει ούτε στον εαυτό του πού πάει, τι βήματα πρόκειται
να κάνει και με ποιους θα συνεργασθεί, ώσπου να πρέπει να δημοσιοποιηθεί, να
μη γίνεται αλλιώς!». Έτσι, θα επιλέξει «την ώρα που χρειάζεται» τον κύκλο των
νέων συνεργατών του…

Στην ομάδα των διπλωματών που φέρονται ως υποψήφιοι για διάφορες θέσεις στην
Προεδρία της Δημοκρατίας (σ.σ.: ακόμη και άτυπων συμβούλων του, δηλαδή χωρίς
να διορισθούν) είναι οι κ.κ. K. Γεωργίου, Χρ.
Ζαχαράκης, Γ. Βάβας, K. Μπίκας, K. Ροδουσάκης, Γ.
Πουκαμισάς, N. Καλεντζιανός, Γ. Αγγελάκης. Παράλληλα,
υπάρχει και η σκέψη (για ένα μικρό χρονικό διάστημα) να συνεχισθεί η
συνεργασία (σ.σ.: αυτό μπορεί να πάρει διάφορες μορφές) με τους πρέσβεις κ.κ.
Αιλιανό, Λούνδρα, Κουμανάκου, οι οποίοι σήμερα εργάζονται
στην Προεδρία, «έως ότου ρονταρισθεί η κατάσταση και εξασφαλισθούν οι όροι
μιας σοβαρής συνέχειας». Σε μία τέτοια περίπτωση, υπάρχει και άλλη μία
πρόταση, «της διατήρησης – εφόσον το επιθυμεί – για ένα μικρό ή και μεγάλο
χρονικό διάστημα του διευθυντή Ενημέρωσης της Προεδρίας, του δημοσιογράφου κ.
Δημήτρη Παπαναγιώτου (πρώην διευθυντή της «Καθημερινής»), ενώ έχει ήδη
βολιδοσκοπηθεί για να παίξει έναν σημαντικό ρόλο στην Προεδρία της Δημοκρατίας
(σ.σ.: εάν θα το επιθυμούσε) άλλος ένας πρώην διευθυντής εφημερίδας (σ.σ.: του
«Βήματος της Κυριακής»), ο πρώην υπουργός Γιώργος Ρωμαίος. Την ίδια
ώρα, ο στενός φίλος του κ. Παπούλια, Γιάννης Ζιάγκας (πρώην
ευρωβουλευτής και αδελφός του Μιχάλη Ζιάγκα, του στενού συνεργάτη του Ανδρέα
Παπανδρέου) φέρεται ως βέβαιο ότι θα τον βοηθήσει από οποιαδήποτε θέση (εντός
και εκτός Προεδρικού Μεγάρου).

Κοντά του. Στον χώρο της γραμματειακής του στήριξης «δύο εξαίρετα
στελέχη του διοικητικού προσωπικού του υπουργείου Εξωτερικών, οι κυρίες
Τζένη Μαγκαβέτσου και Λεονί Μαρίτση» θεωρούνται ως «τα φαβορί
για τη στελέχωση του γραφείου του», ενώ δύο ακόμη πρώην συνεργάτιδές του (στο
ΠΑΣΟΚ και στην κυβέρνηση) μπορεί να μη βρεθούν σε θέσεις της Προεδρίας, ωστόσο
θα τον βοηθήσουν στο έργο του (σ.σ.: πρόκειται για τη μητέρα της βουλευτού
Μιλένας Αποστολάκη και την πρώην διευθύντρια Δημοσίων Σχέσεων του Μαξίμου επί
Ανδρέα Παπανδρέου, Τέτη Γεωργαντοπούλου).

Ανάλογη θα είναι και η βοήθεια – ανεξαρτήτως εάν θα βρεθούν ή όχι σε θέσεις
της Προεδρίας της Δημοκρατίας – μίας σειράς από καθηγητές του Πανεπιστημίου
Ιωαννίνων, μεταξύ των οποίων και ο πρώην πρύτανης Χρήστος Μασσαλάς.

«Εχθρός τού… ρεαλιστικού μικροιδεατισμού»

«Ο Κάρολος Παπούλιας δεν ξεχνάει τους φίλους του», λέει συνεργάτης του από τα
παλιά. «Θέλει όμως να υπάρξουν χαμηλοί τόνοι, να εκφράζει η Προεδρία την
ενότητα του ελληνικού λαού και, για τον εαυτό του προσωπικά, επιθυμεί να
συνεχίσει να ζει απλά, στο βαρυφορτωμένο από βιβλία σπιτάκι του, στην οδό
Ασκληπιού, που μόλις μπαίνεις μέσα, λες – χωρίς να το καταλάβεις – «τι γλυκός
άνθρωπος είναι!» Και μία λεπτομέρεια… Προχθές, μπορεί να μην πήγε στη μεγάλη
εκδήλωση του Ελληνοκινεζικού Συνδέσμου Φιλίας, ωστόσο θαυμάζει πάντα τους
Κινέζους, θέλοντας να είναι φίλος τους, ανεξαρτήτως του αξιώματός του. Έτσι,
πριν από δύο χρόνια, στον σύνδεσμο που ίδρυσαν τη δεκαετία του ’50 η Μπεάτα
Κιτσίκη και ο Δημήτρης Παπασπύρου, εξεπλάγησαν όλοι όταν ζήτησε να πάρει τη
θέση όχι του προέδρου, αλλά του β’ αντιπροέδρου (με πρόεδρο τον Ανδρέα
Ποταμιάνο και αντιπρόεδρο την Αμαλία Ματιάτου).

Το ίδιο έκανε – να παραχωρεί τη θέση του σε άλλους – και σε μία δημόσια
εκδήλωση (στη Στοά του Βιβλίου) στις 19 Απριλίου του 2004, όταν παρουσίασε με
τον Βάσο Λυσσαρίδη το βιβλίο τού φίλου του Γεράσιμου Αρσένη, «Δέκα παρεμβάσεις
για το Κυπριακό».

Όταν ανέβηκε στο βήμα η δασκάλα από τα κατεχόμενα της Κύπρου, Ελένη Φωκά, δεν
έκρυψε ένα δάκρυ συγκίνησης για όσα άκουγε από τη μαυροφορεμένη γυναίκα. Δεν
έκανε καμία κίνηση για να το σκουπίσει. Γύρισε μόνο στα αριστερά του, στον
συντονιστή της συζήτησης, και του είπε με πολύ πικρό ύφος: «Τι καλύτερο να πω
από αυτήν την Ελληνίδα, σε μία εποχή που είναι να απορεί κανείς πώς διάφοροι,
δήθεν επαΐοντες, με αφορμή το σχέδιο Ανάν, έκρυβαν τις γνώσεις τους για θέματα
ασφαλείας της Μεγαλονήσου, αλλά και για ομοσπονδιακά συντάγματα παγκοσμίως…
Αλλά βλέπεις, υπάρχει τόση ελαφρότητα που χαρακτηρίζει μία δημοφιλή σχολή
πολιτικής σκέψης σήμερα, τη σχολή του δήθεν ρεαλισμού, που κατά βάση είναι
σχολή σκέψης μικροϊδεατισμού. Δεν παρατηρείς κι εσύ στα ελληνοτουρκικά μία…
παλιρροϊκή κίνηση ορισμένων; Γι’ αυτό σου λέω ότι μετά τη Φωκά θα πω λίγα,
εκείνη ξέρει περισσότερα…».