MATIEΣ Aλληλεγγύη

Είναι μία από τις πιο όμορφες γυναίκες της εποχής μας. Και από τις πιο
διάσημες. Και από τις πιο πλούσιες. Και από τις πιο έξυπνες και
καλλιεργημένες. Σταρ του Χόλιγουντ. Χιλιάδες οι θαυμαστές της, σε όλον τον
κόσμο. Με αυτά τα προσόντα, με τη δόξα της νεότητάς της – μόλις έκλεισε τα 30
– θα μπορούσε, ενδεχομένως, να είναι ένα εγωκεντρικό, ανυπόφορο πλάσμα,
αλαζονικό, υστερικό, δύσκολο – τα παραδείγματα στον χώρο της είναι πολλά. Και
όμως, η Ατζελίνα Τζολί, η «κούκλα της οθόνης», είναι ένα πρόσωπο εξαιρετικής
ποιότητας.

Διάβασα για την Τζολί μια είδηση, προ ημερών, στη στήλη του Χρ. Μιχαηλίδη
«Πρόσωπα και προσωπεία», στην «Ελευθεροτυπία». Και η είδηση αυτή είναι η
ωραιότερη, η πιο ελπιδοφόρα τούτες τις κίτρινες, τις μελαγχολικές ημέρες που
ζούμε. Αντιγράφω: «H ηθοποιός και πρέσβειρα Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ, Αντζελίνα
Τζολί, συμμετείχε στο διεθνές οικονομικό φόρουμ του Νταβός της Ελβετίας και
υπογράμμισε, σε συζήτηση στρογγύλης τραπέζης, πόσο σημαντικό είναι οι
οικονομικά ισχυρότερες χώρες να μην αρκούνται στη φιλανθρωπία των πολιτών
τους, αλλά να θέτουν υλοποιήσιμους στόχους για την ανάπτυξη των χωρών τις
οποίες μαστίζει η φτώχεια. H Τζολί δίνει κάθε χρόνο το 1/3 των εισοδημάτων της
σε προγράμματα υποδομής, βοηθώντας φτωχούς ανθρώπους σε διάφορα μέρη του
κόσμου, από την Καμπότζη μέχρι και την Τσετσενία και το Σουδάν, να ξεφύγουν
από την πείνα…».

E, ναι! Είναι η ωραιότερη, όπως σημείωσα, και η πιο ελπιδοφόρα είδηση των
ημερών. Γιατί η εποχή μας, μην το ξεχνάτε, όλο και πιο πολύ αγριεύει. Κανένας
δεν γυρίζει να κοιτάξει τον διπλανό του. Και υπάρχει τόση φτώχεια, τόση
μοναξιά, τόση απελπισία… Θα μου πείτε: θ’ αλλάξει κάτι με το να δίνει η
Τζολί το 1/3 των εισοδημάτων της για να γλυκάνει τις πληγές κάποιων ανθρώπων;

Σίγουρα δεν θ’ αλλάξει κάτι. Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή. Όμως,
η ηθοποιός αυτή δίνει ένα παράδειγμα. Και εμπνέει. Και κινητοποιεί. Σε έναν
παγερό κόσμο, ακόμη και μια μικρή φλογίτσα παίζει, πιστεύω, τον ρόλο της. Το
ξέρουν αυτό καλύτερα απ’ όλους οι καλλιτέχνες. Που ένα απλό σκούντημα θέλουν,
για να βγουν μπροστά και να βοηθήσουν.

Μιλάω, φυσικά, για τους ευαίσθητους καλλιτέχνες. Και υπάρχουν πολλοί – και
στην Ελλάδα. Και το αποδεικνύουν, κάθε τόσο…