Mεγάλες στιγμές

Έχω την εντύπωση πως η στιγμή που ο Νιλ Άρμστρονγκ πάτησε το πόδι του στη
Σελήνη δεν παίχθηκε, τότε, στην τηλεόραση τόσο πολύ όσο τα στιγμιότυπα από τη
φωτογράφιση του ηθοποιού Μέμου Μπεγνή σε εξτρίμ σπορ ή κάτι τέτοιο.
Παρακολουθήσαμε βήμα προς βήμα το μακιγιάζ με όλες τις λεπτομέρειες, την
προετοιμασία με τον σωστό εξοπλισμό, τη σκηνοθεσία, το «κόνσεπτ», την όλη
εκτέλεση της παραγωγής από εκπομπή που δεν της ξεφεύγει τίποτε – όλα αυτά, με
περιγραφή και σχολιασμό σαν να παρακολουθείς «λάιβ» το ντέρμπι. Και είναι
πραγματικά σημαντικό που τέτοιες μεγάλες στιγμές δεν περνάνε απαρατήρητες στο
γυαλί. Ευτυχώς, δηλαδή, ο Νιλ Άμστρονγκ περπάτησε στο φεγγάρι νωρίς….

Από τρελό…

Έχει ανάγκη η μουσική βιομηχανία στη Βρετανία να τονωθεί και το μουσικό
περιοδικό «Q» αφιερώνει τις σελίδες του για να υμνήσει τις τελευταίες
παραγωγές του μεγάλου νησιού. Και είναι τέτοια η δίψα να βρουν τους νέους
Beatles, τους επόμενους Rolling Stones και τους καινούργιους Who, που σπεύδουν
να αναδείξουν τους μέτριους σε άριστους, τους καλούς σε συγκλονιστικούς και
μια ολόκληρη σκηνή που παλεύει σε μια σκηνή που θριαμβεύει (ενώ το «χάιπ» – η
μόδα – βασιλεύει). Μόνος ψύχραιμος (αλίμονο δα!) ο «θεοπάλαβος» Κιθ Ρίτσαρντς
των Stones – από αυτούς τους λίγους που δικαιούνται να ομιλούν – ζητάει στη
συνέντευξή του να του δώσουν ονόματα και δεν πείθεται από επιτυχίες μιας
νύχτας. E, δεν είναι και Μάντι Γουότερς, λέει ο Κιθ, και συζητιέται ξανά για
τα σωστά αντανακλαστικά του. Από τρελό – όπως λένε – μαθαίνεις την αλήθεια…