H τέχνη κλείνει… δωμάτιο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Με τα μάτια κλειστά, γυμνοί χορευτές κινούνται αργά στην περφόρμανς της |
Αντί να κρέμεται στους τοίχους μιας γκαλερί, η σύγχρονη τέχνη ξαπλώνει στα
κρεβάτια ενός πολυτελούς ξενοδοχείου. Τυλίγει όνειρα και εφιάλτες στα λευκά
σεντόνια, βουλιάζει σε μπανιέρες γεμάτες από χρώμα και μας προσκαλεί στο
δωμάτιό της.
H κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα και το ντιζάιν στο λόμπι του ολοκαίνουργιου «Athens
Imperial» στην Πλατεία Καραϊσκάκη, όπου ακούς πολλές γλώσσες του κόσμου,
χαλαρώνουν τη διάθεση. Το ασανσέρ οδηγεί στον τρίτο όροφο. Τα πέλματα
βουλιάζουν στη μοκέτα. Κάθε ένα από τα 30 δωμάτια της έκθεσης «Visions» και
μια έκπληξη. Ζωγραφική, κατασκευές, βίντεο, φωτογραφίες, ζωντανές περφόρμανς,
ηχητικές εγκαταστάσεις, πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες πλάι στους ήδη
δοκιμασμένους μετατρέπουν την επίσκεψη σε εμπειρία, τη δημόσια έκθεση σε
ιδιωτική απόλαυση και εξομολόγηση προστατευμένη από τους τοίχους ενός δωματίου
ξενοδοχείου.
 |
|
«Τι θες εδώ;» τιτλοφορεί το… αφρώδες έργο του, ένα αινιγματικό μόρφωμα, στο |
H περιδιάβαση μπορεί να οδηγήσει μπροστά σ’ έναν Ινδό γκουρού που
παίζει σιτάρ (είναι ο Θανάσης Τότσικας). Ή σε έναν άνδρα φρεσκοκουρεμένο,
ντυμένο γαμπρό (Νίκος Αλεξίου), ο οποίος τσαλακώνει χαρτιά κουζίνας που
κρέμονται σαν κουρτίνες, υπό τους ήχους… κυμάτων.
Το διπλό κρεβάτι στο δωμάτιο της Ομάδας Ραντάρ (Γιώργος Γυπαράκης, Κώστας
Ιωαννίδης, Αλέξανδρος Ψυχούλης) είναι στρωμένο σαν λίμνη από κεράσι γλυκό του
κουταλιού, στο χρώμα του αίματος, ενώ στο δωμάτιο 336, καλούμεθα ως
ηδονοβλεψίες να δούμε το διπλό πάτωμα στρωμένο με εκατοντάδες κόκκινα ποτήρια
και ν’ ακούσουμε τις φωνές τών Λευτέρη Βογιατζή, Ρένης Πιττακή στο «Κουαρτέτο»
του Χάινερ Μίλερ (επιμέλεια: Δηώ Καγγελάρη).
Στο επόμενο δωμάτιο, ο τοίχος είναι γεμάτος… σαλιγκάρια. Σε βίντεο. Και
γλιστρούν αργά πάνω στο πρόσωπο και το σώμα του Άγγελου Σκούρτη, που ασκείται
έτσι στην παραδοχή του φόβου. Ένα ελκυστικό μονό κρεβάτι από λαμπερό φερ φορζέ
– το κλουβί της απομόνωσης – εμπνεύσθηκε η Μάρω Μιχαλακάκου από τα παραμύθια
των Γκριμ.
Το λευκό κρεβάτι της Ευγενίας Αποστόλου είναι στρωμένο με δύο κόκκινους
πίνακες (σαν κομμένη καρδιά) και στο δωμάτιο της Κατερίνας Τσεκούρα το κρεβάτι
είναι ανασηκωμένο, ώστε να προβάλει αυτό που είναι κάτω από το κρεβάτι, ένα
φωτεινό πάρκο που λειτουργεί «σαν συνείδηση απέναντι στο δάσος του
ασυνείδητου».
Μέσα στο μπάνιο, η Νεριμάν Πολάτ, από την Τουρκία, έχει εγκαταστήσει
φωτογραφίες που «φέρνουν σε αντιπαράθεση την οικειότητα και την ενοχή» του
λουτρού με την τελετουργία εξαγνισμού, ενώ η Εύα Βρετζάκη και ο Poka-Yio
αναβιώνουν σε περφόρμανς τη διαμαρτυρία του κρεβατιού, ως Τζον Λένον – Γιόκο
Όνο, με στόχο όχι το Βιετνάμ, αλλά το Ιράκ.
Δημόσια έκθεση, ιδιωτική θέαση
Πίσω από τη διοργάνωση, που στην ουσία περικλείει 30 μικρές ατομικές εκθέσεις,
είναι ο γκαλερίστας Γεράσιμος Καππάτος. Τα «δωμάτια τέχνης» ξεκίνησαν το 1999,
σε τέσσερα μικρά δώματα της γκαλερί του, με σκοπό την ανίχνευση νέων δυνάμεων.
Τα δωμάτια και οι προτάσεις αυξήθηκαν και βρήκαν φιλοξενία στο ξενοδοχείο
«Saint George Lycabettus» με τεράστια ανταπόκριση. Και καθιερώθηκαν, χωρίς να
λάβουν – αν και ζήτησαν – κρατική ενίσχυση, με χορηγούς τα ξενοδοχεία και τους
Αθ. Μπεργελέ και Γ. Καραβία. «Το ξενοδοχείο είναι ένα σύγχρονο φετίχ. Υπάρχει
ολόκληρη κουλτούρα των ξενοδοχείων, τα οποία από παλιά ήταν τόπος συνάντησης
και επικοινωνίας», λέει ο κ. Καππάτος. «H τέχνη δεν είναι ατομική υπόθεση,
αλλά συλλογική. H εξέλιξη οφείλεται και στη δημιουργική διάθεση και στην
εμπλοκή των ανθρώπων. Έχει άλλωστε παρατηρηθεί ότι πολλοί άνθρωποι μπαίνουν
πιο εύκολα σ’ ένα ξενοδοχείο παρά σε μια γκαλερί. Από εκεί και πέρα, η
συνύπαρξη πολλών καλλιτεχνών σε χωριστά δωμάτια έχει το πλεονέκτημα ότι το
έργο, που ο καλλιτέχνης παράγει μόνος, εκτίθεται δημόσια, αλλά και επιστρέφει
και στον καθένα μας ιδιωτικά».
INFO
«Visions» στα δωμάτια του ξενοδοχείου «Athens Imperial» (Πλατ. Καραϊσκάκη,
τηλ. 210-3217.931). Διάρκεια: 1-19 Φεβρουαρίου. Στη συνέχεια στο «Μακεδονία
Παλλάς» της Θεσσαλονίκης.
Google news
