Διαστάσεις Aνάγκη δημοκρατίας

Κρίσιμες εκλογές (του Πλαντύ, από τη Μοντ)

Περισσεύουν αυτές τις μέρες οι καταστροφολογικές εκτιμήσεις για τις αυριανές
εκλογές στο Ιράκ και όσα θα ακολουθήσουν. Αυτές οι εκλογές δεν έχουν νόημα
διότι διεξάγονται υπό το κράτος της βίας, λέει ο ένας, οι εκλογές είναι
παρωδία επειδή πραγματοποιούνται σε καθεστώς κατοχής, λέει ο άλλος, ενώ ένας
τρίτος προτείνει να αναβληθούν οι εκλογές, να αποχωρήσουν αμέσως οι δυνάμεις
κατοχής και να παραδοθεί το Ιράκ στους Ιρακινούς (δηλαδή στον μπιν Λάντεν). Σε
αυτές τις αναλύσεις συμφωνούν περιέργως πολλοί από αυτούς που αντιτάχθηκαν
στον πόλεμο με ορισμένους από εκείνους που τον υποστήριξαν. Ο Ντάνιελ Πάιπς
για παράδειγμα, σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου για τη Μέση Ανατολή, ζήτησε
την αναβολή των εκλογών για… είκοσι τουλάχιστον χρόνια, επειδή «το Ιράκ δεν
είναι ώριμο για τη δημοκρατία»! Με άλλα λόγια, απελευθερώσαμε το Ιράκ από τον
ολοκληρωτισμό για να του επιβάλουμε επ’αόριστον έναν άλλο.

Κι όμως, αυτή η πρώτη εκλογική διαδικασία (θα ακολουθήσουν άλλες δύο μέχρι το
τέλος του χρόνου) είναι απαραίτητη και εξαιρετικά κρίσιμη. Πρώτον, επειδή μετά
την παταγώδη αποτυχία της αμερικανοβρετανικής πολεμικής εκστρατείας οι
Ιρακινοί, ή έστω ένα μέρος τους, έχουν την ευκαιρία να αποφασίσουν για την
τύχη τους. Δεύτερον, επειδή την ίδια στιγμή ο Αμπού Μάζεν δίνει τη δική του
μάχη με τους Παλαιστίνιους εξτρεμιστές: δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους
λόγους που ο μπιν Λάντεν θέλει την αποτυχία των ιρακινών εκλογών είναι για να
τιμωρήσει τον «αποστάτη» Παλαιστίνιο ηγέτη. Τρίτον, επειδή η αυριανή
αναμέτρηση δίνει την ευκαιρία στους Αμερικανούς και στους Ευρωπαίους να
επανεξετάσουν την πολιτική τους, τις προκαταλήψεις τους, τα δόγματά τους και
τα λάθη τους.

Στη Βοσνία, επισημαίνει η Μπάρμπαρα Σπινέλλι στη Στάμπα, οι ξένες
δυνάμεις έδωσαν έμφαση στον εθνοτικό χαρακτήρα των ειρηνευτικών συμφωνιών,
ενισχύοντας τη δημιουργία τριων ημιανεξάρτητων κρατιδίων που το καθένα απ’αυτά
έχει δικαίωμα βέτο και δικό του στρατό. Με τον τρόπο αυτό αποδυνάμωσαν το
Κράτος, καθιστώντας το απολύτως εξαρτημένο από τα ξένα στρατεύματα. Στο Ιράκ
υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί ένα εκρηκτικό αδιέξοδο για τον ακριβώς αντίθετο
λόγο: η αναμενόμενη νίκη των Σιιτών να οδηγήσει σε περιθωριοποίηση των
Σουνιτών και των Κούρδων, που θα αναγκαστούν στη συνέχεια να διεκδικήσουν με
άλλους τρόπους τα δικαιώματά τους. Ο εμφύλιος πόλεμος δεν είναι προ των πυλών,
είναι ήδη εντός των πυλών. Ο μόνος τρόπος να αποτραπεί η επέκτασή του,
που θα οδηγήσει σε διάλυση της χώρας, είναι να ενισχυθούν οι δημοκρατικοί
θεσμοί και να εξασφαλιστεί ο σεβασμός των μειονοτήτων. Οι Ιρακινοί, όπως και
οι Παλαιστίνιοι ή οι Βόσνιοι, έχουν δικαίωμα σε ένα μέλλον που δεν θα το
καθορίζουν ούτε οι δικτάτορες ούτε οι τρομοκράτες ούτε οι δυνάμεις κατοχής.
Αλλά μονάχα οι ίδιοι.