[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

OTAN O ΠΡΩΗΝ Πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, επεδίωξε να δείξει άλλο
δρόμο, μακριά από τα… Τέμπη, στους Έλληνες αγρότες, τους μίλησε για τα
σπαράγγια. Ένα λαχανικό με βασικό ρόλο στην ισπανική κουζίνα, με ελάχιστες,
όμως, αναφορές τόσο στην ελληνική κουζίνα όσο και τη γεωργία, αφού οι αγρότες
που τα γνωρίζουν είναι όσοι τα μαζεύουν άγρια από τα χωράφια τους, προκειμένου
να τα απολαύσουν οι ίδιοι.

Τα σπαράγγια, άλλωστε, όπως και μια σειρά από προϊόντα έχουν ένα βασικό
μειονέκτημα: μπορεί να έχουν καλή εμπορική τιμή, αλλά δεν βρίσκονται υπό
καθεστώς «προστασίας», κοινώς δεν έχουν επιδότηση.

Για περισσότερα από είκοσι χρόνια, οι Έλληνες αγρότες δεν είχαν κανένα κίνητρο
να βγάζουν στην αγορά ανταγωνιστικά προϊόντα ποιότητας. Με δεδομένη την
επιδότηση στα βασικά μεσογειακά προϊόντα, αυτό που έπρεπε, απλώς, να κάνουν
ήταν να αυξήσουν την παραγωγή τους και με αυτόν τον τρόπο να αυξήσουν και το
«εγγυημένο» εισόδημά τους.

Το βαμβάκι αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα για το πώς ένα σπουδαίο μέτρο
στήριξης, η επιδότηση, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές… παρενέργειες. Οι
Έλληνες βαμβακοπαραγωγοί, για μια ακόμη χρονιά φέτος, δεν διαμαρτύρονται για
την κατρακύλα στην εμπορική τιμή του προϊόντος τους – σαν να μην τους αφορά το
γεγονός ότι εδώ και χρόνια δεν έχει την ποιότητα που το διέκρινε παλαιότερα –
αφού το εισόδημά τους στηρίζεται περίπου κατά 80% στην επιδότηση. Πώς έχεις
μεγαλύτερο εισόδημα; Με το κιλό και όχι με το καλό προϊόν. Στέγνωσε η Θεσσαλία
για να ποτίζεται το βαμβάκι, «σκοτώνονται» το καλοκαίρι στον κάμπο για τα νερά
της Λίμνης Πλαστήρα και στήνουν μπλόκα τον χειμώνα για να πετύχουν αυτό που
συνήθισαν: πάση θυσία επιδότηση, είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε από
εθνικούς πόρους.

Τι έκαναν όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις και οι αντιπολιτεύσεις; Ξεχνούσαν
τα… σπαράγγια. Εξάλλου, οι εντυπώσεις – και οι ψήφοι – κερδίζονταν πάνω στα
τρακτέρ και όχι στον σχεδιασμό και την καθοδήγηση των αγροτών προς νέες
καλλιέργειες, ικανές να σταθούν στο νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Αυτό το
μεγάλο στοίχημα το έχασε η προηγούμενη κυβέρνηση – και τιμωρήθηκε από τους
αγρότες – το χάνει όμως και η τωρινή, εγκλωβισμένη στις δημαγωγικές κορόνες
που έβγαζε ως αντιπολίτευση.