Mε τσαντίζει! Ψιλο-λόγια

Παίρνω ταξί. Το ταξίμετρο δείχνει τρία ευρώ. Δίνω εικοσάρικο. Το βλέμμα του
οδηγού τρομάζει στη θέα του γαλάζιου νομίσματος. Μου το πετάει βιαστικά.
«Κοπελιά είμαι στεγνός. Να σε αφήσω στο περίπτερο να το χαλάσεις». Το ύφος του
δεν μου αφήνει περιθώρια. Κατεβαίνω. Κοιτάζω βιαστικά την πραμάτεια του
περιπτέρου και διαλέγω τρεις σοκολάτες, να τις μοιραστώ με τους φίλους που
είχα ραντεβού να γλυκαθεί και ο πόνος μου (για την ακρίβεια τα νεύρα μου).
Μόλις ο περιπτεράς βλέπει το εικοσάρικο μου λέει: «Δεν έχουμε ψιλά». Τον
κοιτάζω εμβρόντητη. Και μόλις συνήλθα έπιασα τη νέα τάση. Ρατσισμός εναντίον
όσων έχουν χαρτονομίσματα. Ίσως επειδή οι περισσότεροι έχουμε μείνει μόνο με
ψιλά.