Στροφή σε νέα λιτότητα

Στροφή επιχειρεί η κυβέρνηση στην οικονομική πολιτική, καθώς το μοντέλο της
«ήπιας προσαρμογής» δείχνει να ναυαγεί και δεν είναι ικανό να καλύψει τις
ανάγκες της οικονομίας, ούτε τις απαιτήσεις των Ευρωπαίων εταίρων.

Ο Γ. Αλογοσκούφης μιλώντας στους ξένους ανταποκριτές παραδέχθηκε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη και δεν δίστασε να υπαινιχθεί πως προτίθεται να ανοίξει τα δύσκολα θέματα του Ασφαλιστικού και της αγοράς εργασίας, ενώ ο κ. K. Καραμανλής δέχεται εισηγήσεις να παρέμβει στο πολιτικό σκηνικό, να αναγγείλει την εφαρμογή περιοριστικής πολιτικής για δύο χρόνια και να ζητήσει τη συναίνεση των κοινωνικών εταίρων

Παρ’ ότι ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης δίδει ακόμη όρκους πίστης
στο υφιστάμενο μοντέλο οικονομικής πολιτικής, πλήθος κινήσεων και ενεργειών
άλλα αποκαλύπτει. Τα σημάδια αυξάνουν και παραπέμπουν σε πιο επιθετικές
προσεγγίσεις στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής.

Ο ίδιος ο υπουργός Οικονομίας μιλώντας χθες στους ξένους ανταποκριτές
παραδέχθηκε ότι η κατάσταση είναι δύσκολη και δεν δίστασε να υπαινιχθεί πως
προτίθεται να ανοίξει τα δύσκολα θέματα του Ασφαλιστικού και της αγοράς
εργασίας. Όταν του ζητήθηκε από «TA NEA» να διευκρινίσει τι ακριβώς εννοούσε,
δήλωσε χαρακτηριστικά πως «τα δύο αυτά μεγάλα θέματα πρέπει να συζητηθούν με
την κοινωνία». Έσπευσε να υπογραμμίσει ότι «τούτο δεν σημαίνει μέτρα»,
επιμένοντας όμως «ότι πρέπει να συζητήσουμε τόσο για τις εργασιακές σχέσεις
όσο και για το Ασφαλιστικό».

Γενική είναι πάντως η εντύπωση ότι η κυβέρνηση από την αρχή του νέου χρόνου,
ερχόμενη ευθέως πια αντιμέτωπη με τα προβλήματα της χώρας, αντιλαμβάνεται πως
η κατάσταση δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη και σχεδόν προπαρασκευάζει
συστηματικά την κοινή γνώμη.

«Πνίγεται»

Με τα δημόσια οικονομικά πιεστικά, τα ελλείμματα, όπως ανεδείχθησαν μετά την
απογραφή, να την «πνίγουν» και την ανάπτυξη να υποχωρεί, καθιστώντας
δυσχερέστερες τις οικονομικές συνθήκες, ο Πρωθυπουργός κ. K. Καραμανλής
δέχεται μάλιστα εισηγήσεις να παρέμβει στο πολιτικό σκηνικό, να αναγγείλει την
εφαρμογή περιοριστικής πολιτικής για δύο χρόνια και να ζητήσει τη συναίνεση
των κοινωνικών εταίρων.

Τελευταίως έχουν πολλαπλασιασθεί οι συναντήσεις του Πρωθυπουργού κ. Κώστα
Καραμανλή με στελέχη του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης και όπως
κυβερνητικές πηγές επιβεβαιώνουν, αντικείμενο αυτών είναι ακριβώς η μετάπτωση
από το δόγμα της «ήπιας προσαρμογής» σε πιο επιθετικά και περιοριστικά
σχήματα.

Οι εισηγητές επιμένουν ότι οι συνθήκες επιτρέπουν και επιβάλλουν τη στροφή.
Εκτιμούν ότι «έχει γίνει προετοιμασία της κοινής γνώμης», έχουν αναδειχθεί
όπως λένε «τα βάρη της εικονικής πραγματικότητας της προηγούμενης
διακυβέρνησης», σημειώνοντας ότι «η κυβέρνηση μπορεί να επικαλεσθεί τα
ελλείμματα και την προβληματική διαχείριση του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να
αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας».

Ευρω-πίεση

Προς ενίσχυση των παραπάνω επιχειρημάτων επιστρατεύουν και την πίεση της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία θα γίνει εντονότερη και πιο συγκεκριμένη εντός
του Φεβρουαρίου, οπότε και θα επισημοποιηθεί το καθεστώς επιτήρησης με την
πρώτη εφαρμογή σε κράτος – μέλος της ευρωζώνης της διαδικασίας παρακολούθησης,
του άρθρου 104 παράγραφος 9 της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Να σημειωθεί ότι στα
τέλη Φεβρουαρίου ο υπουργός Οικονομίας θα παρουσιάσει αναλυτικά την κατάσταση
της οικονομίας, δίδοντας απολογιστικά στοιχεία του 2004.

Ανώτερα τραπεζικά στελέχη εκτιμούν ότι η κυβέρνηση αργά η γρήγορα θα
αναγκασθεί να «σφίξει τα πράγματα» και αν δεν το κάνει τώρα, θα οδηγηθεί σ’
αυτό εκ των πραγμάτων τον προσεχή Μάιο – Ιούνιο ή το αργότερο τον προσεχή
Σεπτέμβριο, όταν θα έχουν πλήρως αναδειχθεί τα αδιέξοδα της «ήπιας
προσαρμογής».

Πάντως οι πολλοί συνομιλητές του Πρωθυπουργού για τα οικονομικά αυτή την
περίοδο επιμένουν πως είναι «χρυσή ευκαιρία» να υπάρξει τώρα σημαντική
παρέμβαση στην οικονομία. Λέγεται ότι ο Πρωθυπουργός έχει πεισθεί σε μεγάλο
βαθμό και πως ετοιμάζεται προς αυτή την κατεύθυνση. Καλά πληροφορημένες πηγές
αναφέρουν ότι ο ίδιος πια έχει συζητήσει σε στενό κύκλο το ενδεχόμενο ενός
διαγγέλματος προς τον ελληνικό λαό, σε δραματοποιημένο σκηνικό, όπου θα
κυριαρχούν τα αποτελέσματα της δημοσιονομικής απογραφής, τα υπέρογκα ταμειακά
ελλείμματα που πλέον προσεγγίζουν το 10% του ΑΕΠ και οι πιέσεις των Ευρωπαίων
εταίρων.

Ποια μέτρα;

Το ερώτημα που τίθεται, αν τελικώς επιβεβαιωθεί η στροφή σε αυστηρότερη
πολιτική, είναι με ποια μέτρα; Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, ούτε πολλές
επιλογές για μέτρα ταχείας απόδοσης. H κυβέρνηση είτε θα κινηθεί προς την
αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ είτε προς επιβολή φόρων στα ακίνητα. Εκτός και
αν αναιρέσει τη μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα κέρδη των
επιχειρήσεων και μάλιστα των διανεμόμενων. Αυτή και μόνη η μείωση φαντάζει
απίστευτη σε περιόδους δημοσιονομικής δυσπραγίας. Υπολογίζεται ότι θα
αφαιρέσει από τα δημόσια ταμεία περίπου 2 δισ. ευρώ στην τριετία που ακολουθεί
και η αναπλήρωσή τους προφανώς απαιτεί προσφυγή σε άλλες φορολογίες ή σε
δραστική περικοπή δαπανών, που μόνο ευχερής δεν είναι. Όπως και να έχει
πάντως, το δίλημμα για την κυβέρνηση είναι μέγα. H αναίρεση του δόγματος της
«ήπιας προσαρμογής» δεν είναι απλή. Θα κοστίσει πολιτικά, θα αναδείξει
ευθύνες, θα καταδείξει την αναξιοπιστία της κυβέρνησης και βεβαίως θα
προσθέσει επιχειρήματα στο ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη, η ευθύνη της διακυβέρνησης που
ξεπερνά κάθε έννοια και λογική πολιτικού κόστους, δεν μπορεί να αγνοηθεί.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ TH

ΔΙΠΛΗ
BOMBA ME

TO ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ KAI

THN ΑΓΟΡΑ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΣΤΙΣ ΣΕΛ. 54-55