«Eπιδρομή» στο Xόλιγουντ

![]() |
Ανάστατοι είναι τον τελευταίο καιρό οι κάτοικοι των πλουσιότερων δρόμων των
ΗΠΑ. Ανάστατοι και έξαλλοι με την Αστυνομία του Λος Άντζελες, η οποία
ενημέρωσε κάθε ενδιαφερόμενο – των διαρρηκτών συμπεριλαμβανομένων – πως δεν θα
απαντά πλέον σε συναγερμούς κατοικιών που έχουν στο ενεργητικό τους δύο λάθος
συναγερμούς τους τελευταίους δώδεκα μήνες.
![]() |
|
Υστερία στο Χόλιγουντ: οι πλούσιοι και διάσημοι κάτοικοι του Μπέβερλι Χιλς, |
«Όχι πείτε μου: πόσο ηλίθιο ήταν αυτό; Έπρεπε να το διαλαλήσουν κιόλας», ερωτά
η 45χρονη σχεδιάστρια μόδας. Δεν θέλει να αποκαλύψει το όνομά της, διότι
φοβάται πιθανά… αντίποινα της Αστυνομίας. Είναι όμως βέβαιη για το ποιος
ευθύνεται που η ιαπωνικού στυλ βίλα της, τρία χιλιόμετρα βόρεια της Σάνσετ
Μπούλεβαρντ, έγινε φύλλο και φτερό. Αν κρίνουμε από την αύξηση που παρουσίασαν
οι διαρρήξεις τους τελευταίους δώδεκα μήνες (από τότε που έγινε η σχετική
ανακοίνωση της Αστυνομίας) στη Δυτική Πλευρά (West Side) του Λος Άντζελες, τα
162 πιο «πολύτιμα» (από πλευράς αντικειμενικής αξίας των ακινήτων) τετραγωνικά
χιλιόμετρα των ΗΠΑ, τότε η γυναίκα έχει δίκιο να εξοργίζεται.
H Δυτική Πλευρά δέχεται επί του παρόντος επίθεση κακοποιών ή αυτό τουλάχιστον
πιστεύουν οι κάτοικοί της. Μέχρι και ομάδες ψυχολογικής αλληλοστήριξης έχουν
δημιουργήσει, προκειμένου να πραΰνουν τον πόνο τους. «Δεν υπάρχει ούτε ένα
σπίτι που να μην έχει γίνει στόχος διάρρηξης», λέει η σχεδιάστρια κοσμημάτων
Λόρι Ρόντκιν. Το δικό της, της το άνοιξαν στα τέλη του καλοκαιριού. «Δεν μπορώ
να καταλάβω», προσθέτει, «τι σκεφτόταν η Αστυνομία όταν είπε ό,τι είπε». H
αλήθεια είναι πως η Αστυνομία «είπε ό,τι είπε» δυνατά και καθαρά, κυρίως για
πολιτικούς λόγους. Ο διευθυντής της Γουίλιαμ Μπράτον ήθελε να ασκήσει με αυτόν
τον τρόπο πίεση, ώστε να τονωθεί με επιπλέον προσλήψεις το ανεπαρκές ανθρώπινο
δυναμικό του. Ο Μπράτον εργαζόταν παλαιότερα, τότε που ήταν ακόμα δήμαρχος ο
Ρούντολφ Τζουλιάνι, στη Νέα Υόρκη: άφησε πίσω του στο δημοτικό μισθολόγιο
35.000 αστυνομικούς. Από τότε που μετατέθηκε στο Λος Άντζελες δεν παύει να
λέει πως ακόμα και αν ο αριθμός των 9.000 αστυνομικών που έχει η πόλη
διπλασιαστεί, πάλι δεν θα είναι αρκετός για τα 750 τετραγωνικά χιλιόμετρα που
έχει υπ’ ευθύνη του.
H αστυνομία. Οι «κακοί» της υπόθεσης σίγουρα συμφωνούν μαζί του. «Όλοι
γνωρίζουν πως η Αστυνομία του Λος Άντζελες δεν διαθέτει επαρκείς πόρους, ούτε
επαρκή κίνητρα», λέει ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Νιλς Γκραζίλιους. «Όταν θέλεις να
σκοτώσεις κάποιον, το κάνεις στο Λος Άντζελες. Όταν θέλεις να ξεφορτωθείς ένα
πτώμα, το κάνεις στο Λος Άντζελες. Αυτό που συμβαίνει όμως στη Δυτική Πλευρά,
Μπέβερλι Χιλς, Μπελ Ερ και λοιπά, είναι καινούργιο. Αρχίζει να μπλέκεται και
το οργανωμένο έγκλημα. Και αυτό αλλάζει τα πράγματα».
Οι κλέφτες οργανώνονται… επαγγελματικά
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η έλλειψη πόρων της Αστυνομίας. Το χειρότερο
πρόβλημα είναι η υπερπληθώρα πόρων των εγκληματιών. Οι διαρρήξεις γίνονται
ολοένα και πιο οργανωμένες, εκτελούνται ολοένα και πιο άρτια, όλο και πιο
επαγγελματικά, και δεν σταματούν μπροστά σε κανένα σύστημα ασφαλείας. Ο
Διαρρήκτης του Μπελ Ερ, για παράδειγμα, ο οποίος έχει «σηκώσει» τουλάχιστον
σαράντα σπίτια τα τελευταία δύο χρόνια, δεν έχει αφήσει μέχρι στιγμής ούτε ένα
δαχτυλικό αποτύπωμα. Και τις λίγες φορές που ενεργοποίησε κάποιον ανιχνευτήρα
κίνησης, χρειάστηκε λιγότερο από ένα λεπτό για να γίνει καπνός (μέχρι να πάρει
το σήμα η εταιρεία που έχει εγκαταστήσει τον συναγερμό, να τηλεφωνήσει στο
σπίτι, κατόπιν να τηλεφωνήσει στην Αστυνομία και να στείλει η τελευταία
περιπολικό, χρειάζονται στην καλύτερη περίπτωση δέκα λεπτά). Ο Διαρρήκτης του
Μπελ Ερ είναι τόσο καλός στη δουλειά του, που πολλοί κάτοικοι υποψιάζονται πως
είναι μέρος της κοινότητας, κάποιος που ζει στους κόλπους της και δεν
ξεχωρίζει. Από την άλλη, μπορεί να είναι και ένας από τους χιλιάδες από
κηπουρούς έως διδασκάλους Πιλάτες , που επισκέπτονται καθημερινά τη
συγκεκριμένη λουσάτη κοινότητα.
«Βαρυστομαχιά». Πώς μπορεί να γνωρίζει κανείς; Και τι μπορεί να κάνει
ένας απελπισμένος εκατομμυριούχος για να προστατεύσει το σπίτι του; Ο Νιλς
Γκραζίλιους πιστεύει πως η απάντηση είναι πολύ απλή: «Τον βαρυστόμαχο δεν
μπορείς να τον καταπιείς», λέει με νόημα. H «βαρυστομαχιά» κυκλοφορεί σε
πολλές οικείες μορφές: ένα καλό σύστημα συναγερμού, γερές κλειδαριές,
δυο-τρεις μεγαλόσωμοι σκύλοι και φυσικά (διότι μιλάμε για τη χώρα της Δεύτερης
Τροπολογίας) ένα εύκαιρο όπλο. H τελευταία συμβουλή του ιδιωτικού ντετέκτιβ
είναι μάλλον ανατριχιαστική: «Καλύτερα να σκοτώσεις τον διαρρήκτη παρά να τον
τραυματίσεις. Στη δεύτερη περίπτωση κινδυνεύεις να βρεθείς στο δικαστήριο
αντιμέτωπος με έναν τύπο σε αναπηρική καρέκλα, με τον σχολικό προπονητή του
από πίσω να λέει τι καλός αθλητής που ήταν κάποτε»… Ανατριχιαστικό.
Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη














