[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ο πρόεδρος των βιομηχάνων γελάει με τον νόμο για τον βασικό μέτοχο. Οι ξένοι,
όπως μετέφερε εγκύρως ο πρόεδρος (των βιομηχάνων), γελούν επίσης. Οι ίδιοι οι
βιομήχανοι ξεκαρδίζονται με την ιδέα ότι για να προμηθεύσουν τα νοσοκομεία, ας
πούμε, με μπάμιες και φασολάκια πρέπει προηγουμένως να έχουν εξασφαλίσει
πιστοποιητικό διαφάνειας από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Κι όχι μόνο
δικό τους, αλλά και της οικογένειάς τους – των στενών συγγενών, περιέργως όχι
των εξαδέλφων. Διότι ο νομοθέτης σκέφθηκε ώριμα (στην περίπτωση αυτή): σου
λέει, ελληνική οικογένεια χωρίς ξαδέλφια υπάρχει; Δεν υπάρχει. Άσε, λοιπόν, να
τους εξαιρέσω από τον νόμο μήπως και το ΕΣΡ με τα 800.000 άτομα που πρέπει να
ελέγξει τα βρει δύσκολα. Ενώ αν κόψω τα ξαδέλφια, είναι σίγουρο ότι με 550.000
ελεγχόμενους, το ΕΣΡ θα… πετάει! Συγγνώμη, αλλά γιατί έχω την εντύπωση ότι ο
νομοθέτης ή δεν ζει ανάμεσά μας και μας επισκέπτεται πού και πού από τον άλλο
πλανήτη όπου κατοικεί μονίμως ή παίρνει «ληγμένα» και ντρέπεται να μας το πει!

«Ακατονόμαστος»

Ωσαύτως, ντρέπομαι και εγώ που η ΕΣΗΕΑ πήρε την απόφαση που πήρε για τον
«ακατονόμαστο» υπουργό Εθνικής Άμυνας, του οποίου το όνομα απαγορεύει να
αναφέρουμε, αλλά μπορούμε να τον περιγράψουμε ως έναν μάλλον ψηλό κύριο με
γυαλιά και άβαφη κόμη (η αναφορά δεν έχει τίποτε το ρατσιστικό, γίνεται σε
αντιδιαστολή του γελοίου που αποπνέει η εμφάνιση υπουργών με κορακί μαλλί!). Ο
εν λόγω κύριος έλαβε μέτρα κατά της ενημέρωσης των δημοσιογράφων, μέτρα
περιοριστικά, που θυμίζουν άλλες εποχές. Καμιά αντίρρηση, αφού δεν θέλει
ενημέρωση, κακό του κεφαλιού του. Αλλά και η ΕΣΗΕΑ; Είναι απόφαση αυτή να μην
αναφέρεται το όνομα του υπουργού και να μην καλύπτονται δημοσιογραφικά οι
δραστηριότητές του; Σε ποιο κανόνα δημοσιογραφικής δεοντολογίας υπακούει η
συγκεκριμένη απόφαση; Και με ποιο σκεπτικό ελήφθη; Κι όσοι την έλαβαν, δεν
σκέφτηκαν πως με τον τρόπο αυτό ξαναγυρνάμε πίσω στη διάρκεια της επταετίας,
όταν απαγορευόταν διά ροπάλου η αναγραφή ονομάτων αντιπάλων του χουντικού
καθεστώτος; Έλεος…

Αντιθέτως, δεν πρέπει να ελπίζουν σε κανένα έλεος οι χιλιάδες των χιλιάδων
συμβασιούχοι, που την πάτησαν προεκλογικά και ψήφισαν μέχρι τελευταίας ρανίδας
(ψηφίδας) Καραμανλή. Πολλοί εξ αυτών τον ψήφισαν μάλιστα και με τα δυο χέρια,
πιστεύοντας ότι θα τους μονιμοποιήσει όπως είχε δεσμευτεί. Τώρα δεν έχουν τη
δυνατότητα ούτε κοψοχέρηδες να γίνουν, διότι πλην των άλλων χρειάζονται και τα
δυο τους χέρια για να εργαστούν και να εξοικονομήσουν τα προς το ζην. Αλλά κι
ο Καραμανλής, ε; Παραμύθιασε τους ανθρώπους ότι θα τους μονιμοποιήσει και τώρα
αποδεικνύεται στην πράξη ότι ούτε ένας στους οκτώ συμβασιούχους δεν
μονιμοποιείται! Κι εντάξει, δεν τους μονιμοποιείς πρόεδρε, ένα συγγνώμη όμως
δεν το οφείλεις; Το οφείλεις, αλλά δεν το παραδέχεσαι…

«Πού ‘σαι ρε Σημίτη»!..

Την περασμένη Τρίτη συμπληρώθηκαν 9 χρόνια από τη μέρα που ο K. Σημίτης
διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά πλην μιας
(εξαιρετικής) επετειακής εκπομπής του Mega τίποτε άλλο δεν θύμισε το πέρασμα
ενός καλού πρωθυπουργό από αυτή τη χώρα. Γιατί ο K. Σημίτης, παρά τις όποιες
αδυναμίες του, τον δύσκολο χαρακτήρα του, ήταν πράγματι ένας καλός
πρωθυπουργός για τη χώρα. Προώθησε τον εκσυγχρονισμό της στη διοίκηση και στις
υποδομές, συνέδεσε το όνομά του με μερικές από τις ευτυχέστερες στιγμές του
Ελληνισμού και αποχώρησε το ίδιο αθόρυβα όπως είχε έλθει. Αν μάλιστα έμενε να
δώσει τη μάχη πέρσι τον Μάρτιο, θα άφηνε καλύτερη εντύπωση στους πολίτες της
χώρας, κι ας έχανε (που θα έχανε, κι αυτός σίγουρα). Όμως αυτά όλα ανήκουν
στην ιστορία. Το πραγματικό γεγονός είναι ότι ο άνθρωπος αυτός προχώρησε τη
χώρα μερικά, σημαντικά, βήματα πιο μπροστά. Κι αν είναι νωρίς ακόμη να του
αναγνωριστεί αυτή η προσφορά, να είσθε σίγουροι ότι σε δυο – τρία χρόνια οι
Έλληνες θα λένε «πού ‘σαι ρε Σημίτη»!..

(Ειδικά αν συνεχίσει έτσι όπως πάει ο Καραμανλής…).

Θέλουν Προανακριτική

Οι προσεκτικοί αναγνώστες της στήλης θα θυμούνται ότι την περίοδο που ολόκληρο
το ΠΑΣΟΚ πανηγύριζε «γιατί κατέρρευσε η σκευωρία» της Εξεταστικής Επιτροπής
για τους εξοπλισμούς, η στήλη μετέφερε πληροφορίες από έγκυρες κυβερνητικές
πηγές ότι ο K. Καραμανλής έχει πάντα ανοιχτό το ενδεχόμενο της συγκρότησης
Προανακριτικής Επιτροπής για παραπομπή των A. Τσοχατζόπουλου και Γ.
Παπαντωνίου. Κόντρα στο χαρωπό κλίμα. Σήμερα που είναι πια αρκετά εμφανείς οι
προθέσεις του κ. Καραμανλή – με τη μετάθεση της συζήτησης στη Βουλή του
πορίσματος της Εξεταστικής για μετά την εκλογή του νέου Προέδρου της
Δημοκρατίας – η στήλη έχει νέες πληροφορίες. Ο K. Καραμανλής είναι πολύ κοντά
στην απόφαση να συγκροτηθεί Προανακριτική Επιτροπή. Κι έχει και ένα ισχυρό
χαρτί. Δημοσκοπήσεις από τις οποίες προκύπτει ότι οι οπαδοί της N.Δ. θέλουν
Προανακριτική με τα χίλια. Και οι δικοί του – οι «πηγές» που λέγαμε –
υποστηρίζουν ότι «δύσκολα θα πάει κόντρα στη βούληση της βάσης». Αυτά…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Στο τσακ… τη γλίτωσε ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης…

Ποιος ενδιαφέρεται για τον βασικό μέτοχο και ό,τι ρυθμίζει σε σχέση με τα μέσα
ενημέρωσης; Το ερώτημα δεν έχει βρει απάντηση, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες
αρκετών. Τους πολίτες πάντως δεν φαίνεται να τους αγγίζει. Αν μάλιστα
απουσίαζε και η παραπολιτική πλευρά του «μετόχου» – του στυλ γιατί η Γιάννα
θέλει να γίνει η αρχόντισσα του Τύπου – οι πολίτες δεν θα έδιναν δεκάρα
τσακιστή για όλο αυτό το νταλαβέρι, που η κυβέρνηση έχει αναδείξει σε μείζον
θέμα. Πάντως, η στήλη συμμετέχοντας ενεργά στην… κυβερνητική προσπάθεια να
στραφεί το ενδιαφέρον της κοινωνίας στον βασικό μέτοχο, αποκαλύπτει ότι στο
τσακ… τη γλίτωσε ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης από το να διασυρθεί ως
διαπλεκόμενος! Ο κ. Μαρκουλάκης έπαιζε πέρσι στο Εθνικό, αλλά αν είχε ψηφιστεί
ο νόμος για τον βασικό μέτοχο, κακώς θα έπαιζε, διότι η μητέρα του είναι
αντιπρόεδρος στο Ίδρυμα Τύπου που εκδίδει τον «Ελεύθερο Τύπο»! Κι αν ο κ.
Μαρκουλάκης τη γλίτωσε, δεν βλέπω να τη γλιτώνει ο πρόεδρος της ΔΕΗ I.
Παλαιοκρασσάς. Ο οποίος οφείλει άμεσα να επιλέξει μεταξύ της θέσης αυτής και
του μέλους του Δ.Σ. του ιδίου Ιδρύματος αν δεν θέλει να στιγματιστεί δημοσίως
ως διαπλεκόμενος! Πώς; Γελοιότητες είναι αυτά; Αμ δεν είναι. Μικρά
παραδείγματα είναι για το πού μπορεί να οδηγήσει ο παραλογισμός της
κυβέρνησης. Που δεν μπορεί, το επόμενο βήμα της θα είναι να θεσπίσει την διά
της πυράς εκκαθάριση των διαπλεκομένων! Όπως ακριβώς γινόταν στον Μεσαίωνα με
όσους κατηγορούνταν για μαγεία…