Aποθήκες… ειδικής αγωγής!

Στο περιθώριο είναι η ειδική αγωγή στην Ελλάδα. Τα τμήματα ένταξης στα
δημοτικά σχολεία, όπου γίνεται διδασκαλία σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ή
αναπηρίες, στεγάζονται σε μικρές ακατάλληλες αίθουσες, ακόμα και σε
αποθηκευτικούς χώρους!

Από έρευνα που πραγματοποίησε ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Ειδικής
Αγωγής (ΠΕΣΕΑ) σε 200 τμήματα ένταξης σε όλη την Ελλάδα προκύπτει πως τα
περισσότερα τμήματα βρίσκονται σε ακατάλληλους χώρους. Δηλαδή, 7 στα 10
τμήματα στεγάζονται σε αποθήκες.

H έρευνα των εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής έδειξε ότι μόλις 28% των τμημάτων
ένταξης από τα σχολεία που μελετήθηκαν στεγάζεται σε κατάλληλες αίθουσες. Στον
Πειραιά, για παράδειγμα, από τα 48 τμήματα ένταξης τα 38 βρίσκονται σε
ακατάλληλους χώρους. Παρόμοια η κατάσταση στον νομό Θεσσαλονίκης, όπου από τα
38 τμήματα που ελέγχθηκαν μόλις τα 13 βρίσκονται σε κατάλληλους χώρους.
Δυσκολίες αντιμετωπίζουν μαθητές και εκπαιδευτικοί και στην Κρήτη. Τα στοιχεία
και από τους 4 νομούς δείχνουν ότι από τα 83 τμήματα τα 59 λειτουργούν σε
ακατάλληλους χώρους.

Αίθουσα – αποθήκη. Τέσσερα θρανία, μία βιβλιοθήκη και ο πίνακας σε απόσταση… εκατοστών από τα μάτια των παιδιών. Σε αυτόν τον χώρο – πρώην αποθήκη – στεγάζεται το τμήμα ένταξης στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά. Εικόνα που κυριαρχεί στα περισσότερα σχολεία στην Ελλάδα

«Δυστυχώς, όπως προκύπτει από την έρευνα, τα περισσότερα τμήματα ένταξης
στεγάζονται σε αποθηκευτικούς χώρους. Έτσι όμως δεν μπορεί να γίνει σωστή
διδασκαλία» εξηγεί στα «NEA» ο πρόεδρος του ΠΕΣΕΑ, ειδικός παιδαγωγός κ. Μηνάς
Ευσταθίου. Και συνεχίζει: «Μια αίθουσα ένταξης είναι απαραίτητο να είναι
μεγάλη. Πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την αίθουσα γενικής εκπαίδευσης, ώστε
να υπάρχουν χώροι πολλαπλών χρήσεων, χώροι αυτοεξυπηρέτησης των παιδιών
(τουαλέτες για παιδιά με αναπηρίες) και να αναπτύσσονται οι κοινωνικές
δεξιότητές τους. Οι μαθητές πρέπει να έχουν άνεση να κινηθούν στον χώρο. Πώς
μπορεί να κάνει μάθημα ένα υπερκινητικό παιδί σε μια αίθουσα 1X1;».

Σκαλοπάτι – εμπόδιο. Αν και τα ειδικά επαγγελματικά εργαστήρια Πειραιά φιλοξενούν μαθητές με κινητικά προβλήματα, πολλές από τις αίθουσες δυσκολεύουν την πρόσβασή τους. Εδώ, ένα τσιμεντένιο σκαλοπάτι μπροστά από μία ημιυπόγεια αίθουσα

Ενδεικτική είναι η εικόνα από το τμήμα ένταξης που λειτουργεί στο 6ο Δημοτικό
Σχολείο Πειραιά. Μόνο τα τέσσερα θρανία, ο πίνακας που βρίσκεται σε
απόσταση… λίγων εκατοστών από τα μάτια των παιδιών και μία βιβλιοθήκη – που
μετά βίας χωράνε στο μικροσκοπικό δωμάτιο – θυμίζουν ότι πρόκειται για σχολική
αίθουσα. «Κι όμως, εδώ κάνουμε μάθημα καθημερινά. Πρόκειται για έναν χώρο που
παλαιότερα λειτουργούσε ως αποθήκη» λέει η δασκάλα Ειδικής Αγωγής κ. Εύη
Σφακιανού. Και συνεχίζει: «Το πρόβλημα είναι σχεδόν παντού το ίδιο. Τα
περισσότερα τμήματα ένταξης στεγάζονται σε αίθουσες – κλουβιά».

Σε παρόμοιο χώρο λειτουργούσε πριν από πέντε χρόνια και το τμήμα ένταξης στα
συστεγαζόμενα Δημοτικά του Πειραιά 9ο, 11ο, 31ο.

Αίθουσες χωρίς προδιαγραφές

Σε ημιυπόγειο. Σε αυτόν τον χώρο με τον λιγοστό φωτισμό, όπου υπάρχουν εκτός από τα θρανία και πολλά άχρηστα υλικά, κάνουν μάθημα οι μαθητές των ειδικών εργαστηρίων Πειραιά

ΑΙΘΟΥΣΕΣ που έχουν ελάχιστο φωτισμό, βρίσκονται σε ημιυπόγειο και
θυμίζουν αποθήκες. Τάξεις που προορίζονται και για μαθητές με κινητικά
προβλήματα αλλά βρίσκονται στον 1ο όροφο. Τουαλέτες χωρίς τις απαιτούμενες
προδιαγραφές για μαθητές με αναπηρίες. Σε ένα εντελώς ακατάλληλο κτίριο για τη
φιλοξενία μαθητών με αναπηρίες στεγάζονται τα Εργαστήρια Ειδικής
Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Πειραιά. «Επελέγη λάθος χώρος από την αρχή και τώρα
αναζητείται νέος» τονίζει ο διευθυντής του σχολείου κ. Αλέξανδρος Νανόπουλος.
Όπως προσθέτει, έχει βρεθεί οικόπεδο στην περιοχή του Πειραιά για να κτιστεί
καινούργιο κτίριο. Όμως, παρ’ όλο που στην αρχή της χρονιάς έγιναν
μεταστεγάσεις σχολείων, προτεραιότητα για τη μεταστέγαση δεν δόθηκε στα ειδικά
εργαστήρια…