OΛIBEP ΣTOOYN «Οι κριτικοί είναι εγωιστές γιάπηδες»

«Αν είχα έναν μεγαλύτερο αδελφό από τον οποίο θα εμπνεόμουν, θα ήθελα να είναι όπως ο Αλέξανδρος. Ένα αγόρι που κατέκτησε τον κόσμο στα 27 του και πέθανε στα 32 του. Ήταν θεός. Όπως ο… Κόλιν Φάρελ», λέει o Όλιβερ Στόουν

Και υπομονή έκανε ο Όλιβερ Στόουν και συγγνώμη ζήτησε από τον Μέγα Αλέξανδρο
που τον… αδίκησε μέσα από την ταινία του, αλλά δεν άντεξε άλλο. Είδε και
αποείδε ότι οι εισπράξεις δεν ανεβαίνουν, ότι κοσμοσυρροή στις αίθουσες δεν
υπάρχει και αποφάσισε να απαντήσει σε όλους εκείνους, που τον έχουν στήσει
στον τοίχο από τη στιγμή που το κινηματογραφικό του πόνημα βγήκε στις
αίθουσες, βάζοντας πρώτους στο στόχο – ποιους άλλους; – τους κριτικούς μέσα
από την τετρασέλιδη συνέντευξη που έδωσε στο ιταλικό περιοδικό «L’ espresso».

«Οι Αμερικανοί κριτικοί είναι ακριβώς όπως και οι αμερικανικές ταινίες των
τελευταίων ετών: εγωιστικές και γιάπικες. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, το
«American Beauty» ή το «Sideways», ταινίες μέτριες που χαρακτηρίστηκαν από
τους κριτικούς αριστουργήματα. Κι όμως, στην Αμερική πολύς κόσμος δεν πήγε να
δει τον “Αλέξανδρο”, επειδή πίστεψε στις κριτικές. Ήταν σαν να ήθελαν οι
κριτικοί να με σταματήσουν. Ήταν ανηλέητοι. Γιατί να λένε στον κόσμο να μην
πάνε να δουν το φιλμ; Είμαι παρανοϊκός που αναρωτιέμαι;», λέει ο Όλιβερ
Στόουν.

«Περιμένω καλύτερη υποδοχή στην Ευρώπη, διότι το ευρωπαϊκό κοινό είναι πιο
καλλιεργημένο», δηλώνει ο Αμερικανός σκηνοθέτης, που παραδέχεται πως η
συγκεκριμένη ταινία αποτελούσε όνειρο ζωής. «Πάντα ήθελα να γυρίσω το
συγκεκριμένο έργο. Είναι η ζωή μου. Δεν είναι απλώς ένα φιλμ. Είναι ένας
συνδυασμός πολλών πραγμάτων που υπάρχουν μέσα μου. Για να είμαι ειλικρινής,
για τον λόγο αυτό πολύς κόσμος με μισεί».

Ποιος είναι τελικά ο Αλέξανδρος;

«Στην πραγματικότητα δεν τον γνωρίζουμε», παραδέχεται, αλλά παρατηρεί πως
υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στις φιλοδοξίες της αρχαίας Μακεδονίας και των
Ηνωμένων Πολιτειών. «Έχουν κάνει παρόμοια περάσματα από το Αφγανιστάν και το
Ιράκ, με τη διαφορά πως οι Αμερικανοί δεν θέλουν να το καταλάβουν. Ο
Αλέξανδρος γνώριζε πως δεν μπορούσε να επιβάλει την κουλτούρα του στους
άλλους. Αντιθέτως, ο Μπους πιστεύει στη συγχώνευση Ανατολής και Δύσης».

Πέρα από μια πολύπλοκη ταινία είναι και πολιτικά «δυσνόητη»;

«Υπερβολικά δύσκολη πολιτικά, θα έλεγα, διότι σήμερα βλέπουμε τον αρχαίο
πολιτισμό μέσα από την οπτική του 15ου και του 16ου αιώνα. Γι’ αυτό και οι
Δημοκρατικοί με κατηγορούν ότι λέω τα ίδια με τον πρόεδρο Μπους, ενώ οι
Συντηρητικοί μού καταλογίζουν ότι έχω δοξάσει έναν ομοφυλόφιλο. H ταινία
προκαλεί σύγχυση στον κόσμο. Το καταλαβαίνω».

Τελικά, γιατί ο «Αλέξανδρος» προκάλεσε τόσα πάθη;

«Διότι στα 27 του είχε κατακτήσει τον κόσμο και είχε αλλάξει τον παγκόσμιο
χάρτη. Οι νέοι σήμερα είναι δυστυχείς καταναλωτές που ψάχνουν απεγνωσμένα να
διασκεδάσουν. Είναι μια μορφή επικίνδυνη για τον σημερινό κόσμο. Γι’ αυτό
θέλησαν να δολοφονήσουν την ταινία μου».