Διαστάσεις H ελπίδα πεθαίνει τελευταία…

«Τρεις ώρες ύπνος την ημέρα, το πολύ, και μετά πάλι ψάξιμο». Ο Ολλανδός
Έρικ ντε Βρις είναι ένας από τους εκατοντάδες Ευρωπαίους που αναζητούν ακόμα
κάποιον δικό τους στον αλλοτινό παράδεισο του Πουκέτ, στη Νότια Ταϊλάνδη.

Τους ψάχνουν. Τα πρόσωπα στις φωτογραφίες χαμογελούν. Και οι συγγενείς τους ελπίζουν…

Περίπου οι μισοί από τους 5.246 ανθρώπους που σκοτώθηκαν στη χώρα εξαιτίας του
τσουνάμι της 26ης Δεκεμβρίου είναι ξένοι τουρίστες. Ο γιατρός Ντε Βρις,
ωστόσο, ελπίζει ακόμα πως το όνομα της 17 χρόνων ανιψιάς του δεν θα προστεθεί
στον μοιραίο κατάλογο. H Ντομινίκ παραθέριζε στο νησάκι Φι Φι, όταν έπεσε πάνω
στις ακτές το υδάτινο τείχος. Έκτοτε, δεν την έχει δει κανένας… Ίσως όμως
και να την έχουν δει.

«Ένας άνδρας μου είπε: “Την είδα αυτήν την κοπέλα, στο Φι Φι”», εξηγεί ο 48
χρόνων Ντε Βρις, εμφανώς καταβεβλημένος από την κούραση και την αγωνία. Στο
χέρι του κρατά μια φωτογραφία της ανιψιάς του. Έχει κολλήσει φωτοτυπίες
παντού: σε έναν τοίχο γεμάτο από φωτογραφίες αγνοουμένων, στο δημαρχείο του
Πουκέτ, πολύ κοντά στο Φι Φι, καθώς και σε όλες τις εγκαταστάσεις που έχουν
κάποια σχέση με την ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο Ντε Βρις έσπευσε στο Φι Φι αμέσως μετά την καταστροφή, αναζητώντας τα ίχνη
τόσο της Ντομινίκ όσο και των γονιών της. Εντόπισε τους τελευταίους σε ένα
νοσοκομείο. Όσο για την ανιψιά του, ένας υπεύθυνος τον διαβεβαίωσε πως την
είδε. «Την είδε, λέει, να κοιμάται σε έναν λόφο μετά το τσουνάμι και την
ξαναείδε την επομένη να φεύγει από την περιοχή με αίματα στο πρόσωπο,
βογγώντας και κλαίγοντας. Αυτό μου έδωσε ελπίδες».

Όταν όμως ο Ντε Βρις έφθασε σε ένα νοσοκομείο της επαρχίας Κράμπι, όπου και
ανήκει το Φι Φι, ουδείς είχε δει την Ντομινίκ. Ο θείος της αποφάσισε τότε ν
επεκτείνει την έρευνά του στο Πουκέτ. Έψαξε παντού… Ψάχνει μόνος, καθώς ο
πατέρας της Ντομινίκ είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Δεν χάνει
όμως τις ελπίδες του. «Κάθε μέρα που περνάει, το όνομα της Ντομινίκ
εμφανίζεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και κάθε μέρα αρχίζω μια καινούργια
αναζήτηση». Κάποια στιγμή, έφθασε στα χέρια του ένα φαξ, από κάποια επίσημη
υπηρεσία συντονισμού των ερευνών για τους αγνοουμένους. Σύμφωνα με αυτό, μια
Βρετανίδα ασθενής, ονόματι Ντομινόκ ντε Βρις νοσηλευόταν σε ένα νοσοκομείο του
Πουκέτ. Το όνομα ήταν αλλοιωμένο και η εθνικότητα διαφορετική, όμως ο Ντε Βρις
ενθουσιάστηκε. Δυστυχώς, προς το παρόν, ο ενθουσιασμός του δεν έχει δικαιωθεί.
Ο καιρός περνάει και ο Ολλανδός γιατρός συνεχίζει την αγωνιώδη αναζήτησή του.
Όπως και τόσοι άλλοι άνθρωποι.