ΓNΩMH Tα καλύτερα ας έρθουν…

H χρονιά που δύει ήταν η πιο επιτυχημένη για τον ελληνικό αθλητισμό.

Αν ρίξουμε μια ματιά πίσω στο… 2004 θα θυμηθούμε το καλοκαιρινό μας γλέντι.
Τότε που γέμιζαν οι δρόμοι αλλά και τα υπαίθρια μπαρ της Αθήνας (και όχι
μόνο….) από κόσμο, που διέκοπτε με τις φωνές του για τα επιτεύγματα της
εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου στα γήπεδα της Πορτογαλίας τη νυχτερινή ησυχία.
Πανηγυρίσαμε την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, κατόρθωμα που είναι
άγνωστο πότε θα έχουμε ξανά την ευκαιρία να το ζήσουμε. Ο Ιούλιος ήταν ο
καλύτερος μήνας της χρονιάς, αλλά και ο Αύγουστος δεν πήγε πίσω. Ολυμπιακούς
Αγώνες στη χώρα μας είδαμε και μάλιστα καμαρώσαμε για τη διοργάνωσή τους. Αλλά
και συγκινηθήκαμε από το πάθος της Τσουμελέκα, της Χαλκιά, του Ταμπάκου. Από
το αντίο του Πύρρου Δήμα. Είχαμε βέβαια και περιστατικά που θα θέλαμε να
ξεχάσουμε (πλην όμως δεν… μπορούμε) όπως αυτά με τους Κεντέρη, Θάνου,
Σαμπάνη.

O αθλητισμός έχει καλές και άσχημες στιγμές. Ας ελπίσουμε ότι οι επιτυχίες
αυτής της χρονιάς θα έχουν συνέχεια. Γιατί στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
παρακολουθούμε και πάλι το ίδιο έργο. Οι δύο πρώτες θέσεις είναι….
κατειλημμένες, η μάχη για το ΟΥΕΦΑ περιορισμένη και όλη η φασαρία γίνεται για
τις ομάδες που κινδυνεύουν με υποβιβασμό. Πρωτάθλημα του… βυθού έχουμε
δηλαδή.

Όσο για τον στίβο και τα υπόλοιπα αθλήματα, ας ευχηθούμε να μην περιμένουμε
τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για να ανοίξουμε την τηλεόραση…