APΛETA «Διαφωνώ με το “έντεχνο”τραγούδι»

«Προτιμώ να εμφανίζομαι σε μικρούς χώρους, έτσι όπως ξεκίνησα. Το θέλω εγώ αλλά κυρίως το κοινό μου που συνεχώς ανανεώνεται», λέει η Αρλέτα

«Διαφωνώ με τον όρο έντεχνο τραγούδι και τον απορρίπτω, γιατί θεωρώ πως
μειώνει τα άλλα είδη μουσικής. Δηλαδή ο Τσιτσάνης από τη μία πλευρά και ο
Αττίκ από την άλλη είναι άτεχνοι;» H Αρλέτα εμφανίζεται ύστερα από πέντε
χρόνια στη μουσική σκηνή και μιλάει για το χθες και το σήμερα του ελληνικού
τραγουδιού.

H ιδιότυπη ερμηνεύτρια, κάθε Τετάρτη στο «Χαμάμ», με την κιθάρα της, ερμηνεύει
τραγούδια από το ρεπερτόριό της, που αρχίζει το 1967 με το «Μια φορά θυμάμαι»
και φθάνει ώς τον «Ονειροκλέφτη». «Δεν βγήκα να τραγουδήσω, τον τελευταίο
καιρό, για λόγους αυστηρά προσωπικούς. Προτιμώ να εμφανίζομαι σε ειδικές
βραδιές. Έτσι έκανα σε όλη μου την πορεία στο τραγούδι, γιατί αυτό
ικανοποιούσε πρώτα εμένα και μετά τον κόσμο που με ακούει. H επιλογή των
μικρών χώρων ταιριάζει με τον χαρακτήρα μου. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην
Αθήνα».

H σχέση με το κοινό της, που είναι αφοσιωμένο; «Κάθε φορά που εμφανίζομαι και
τραγουδώ, διαπιστώνω ότι υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι, που γνωρίζουν και
τραγουδούν μαζί μου τα παλιά μου τραγούδια. Ακόμη και παιδιά 15 και 16 χρόνων
σήμερα. Που όταν κυκλοφόρησαν τα τραγούδια δεν είχαν γεννηθεί. Τα άκουγαν και
τα έμαθαν από τους γονείς τους ή τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Σε μία από τις
τελευταίες εμφανίσεις μου, συνέβη κάτι που με εντυπωσίασε: όταν τέλειωσα το
τραγούδι, ήρθε κοντά μου ένα κοριτσάκι 9 ετών με τη μητέρα του και μου είπε
“τα τραγούδια σας είναι το μόνο πράγμα που δεν διαφωνώ με τη μητέρα μου, γιατί
όταν τα ακούω με νανουρίζουν”. Πάντα πίστευα ότι τα τραγούδια μου δεν έχουν
εντάσεις».

H Αρλέτα μιλά και για την κατάσταση σήμερα στο ελληνικό τραγούδι: «Δεν είναι η
δουλειά μου να κρίνω τους άλλους. Δεν με ενδιαφέρουν τα όσα συμβαίνουν. Αυτή
είναι η εποχή και οι άνθρωποί της σε κάθε χώρο. Ο χρόνος κρίνει όλες τις
εποχές. Όλα λειτουργούν με τη διαφήμιση. Εγώ δεν έκανα ποτέ μου κάτι βάσει
σχεδίου, γιατί ένιωθα ελεύθερη. Και όταν είσαι ελεύθερος, δημιουργείς. Δεν
είμαι κακοπροαίρετη ούτε μου αρέσει να γκρινιάζω. Όταν κάτι δεν μου αρέσει,
δεν το βλέπω, δεν το ακούω, δεν το τρώω. Στον χώρο της μουσικής και του
τραγουδιού πιστεύω πως υπάρχουν πολλά ταλαντούχα άτομα που γνωρίζουν άριστα τι
θέλουν να κάνουν. Εγώ πορεύομαι γενικώς και αορίστως, πράγμα που θεωρώ
επικίνδυνο. Ωστόσο μέχρι σήμερα έχω ηχογραφήσει 20 δίσκους, δηλαδή κάπου
250-260 τραγούδια. Προτού γυρίσω το πρώτο μου τραγούδι τραγουδούσα τραγούδια
της ρομάντζας, του Αττίκ και του Γιαννίδη, της εποχής του πατέρα μου. Αυτά
ήταν τα τραγούδια της εφηβείας μου. Ύστερα τραγουδούσα Θεοδωράκη και
Χατζιδάκι, όταν σπούδαζα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το “Μια φορά θυμάμαι”, που
ήταν η πρώτη μου επιτυχία, μου το ζητούν όλοι όταν τραγουδώ. Και, φυσικά, τους
το λέω και με αυτό τον τρόπο κάνω έναν κύκλο στα γεγονότα που έζησα ως
άνθρωπος και ως καλλιτέχνιδα».

Ώρα για στούντιο;

H Αρλέτα μετά τις εμφανίσεις της στο «Χαμάμ» σκέπτεται πως θα μπορούσε να
κινηθεί και προς το στούντιο για καινούργιο δίσκο. «Ίσως», λέει, «να
τραγουδήσω όμορφα γνωστά τραγούδια, που να μου αρέσουν και να μην είναι κατ’
ανάγκην εμπορικά».

INFO

Στο «Χαμάμ» (Δημοφώντος 97, Άνω Πετράλωνα, τηλ. 210-3421.212), κάθε Τετάρτη.