Συμμαχίες με ξένους για τα νέα μεγάλα έργα

Τα πρώτα συμμαχικά σχήματα, στα περισσότερα από τα οποία έχουν τεθεί
επικεφαλής οι μεγαλύτεροι κατασκευαστικοί όμιλοι της Ευρώπης, έχουν ήδη
«στήσει» οι Έλληνες εργολάβοι και ετοιμάζονται να μοιραστούν την πίτα των
μεγάλων αυτοχρηματοδοτούμενων και συγχρηματοδοτούμενων έργων. Οι συμμαχικές
αυτές σχέσεις δεν αποκλείεται, σύμφωνα με στελέχη τραπεζών αλλά και της
χρηματιστηριακής αγοράς, να αναβαθμιστούν «εν ευθέτω χρόνω» και να πάρουν τη
μορφή εξαγορών ή και συγχωνεύσεων ανάμεσα σε εταίρους των κοινοπραξιών που
έχουν συσταθεί.

Συρρίκνωση

Οι εκτιμήσεις αυτές στηρίζονται στο γεγονός ότι σε πέντε χρόνια, το αργότερο,
η κατασκευαστική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της
ελληνικής, θα γίνει κατά πολύ μικρότερη από ό,τι είναι σήμερα και, κατά
συνέπειαν, οι τάσεις συγκέντρωσης στον κλάδο των κατασκευών θα γίνουν πιο
ισχυρές. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, το μέγεθος της αγοράς σύντομα θα είναι τέτοιο
«που δεν θα επιτρέπει την πολυτέλεια του σημερινού επιχειρηματικού χάρτη, στον
οποίο – εκτός από τους πάνω από δέκα μεγάλους ομίλους – υπάρχει πληθώρα
μικρότερων εταιρειών», επισημαίνει στέλεχος μεγάλου κατασκευαστικού ομίλου.

Διευκρινίζει, μάλιστα, ότι «ο ανταγωνισμός θα είναι στο εξής ιδιαίτερα
σκληρός, οι εκπτώσεις στους διαγωνισμούς θα είναι εξοντωτικές και οι
παράπλευρες απώλειες οδυνηρές για εταιρείες με μικρή πιστοληπτική ικανότητα
και ισχνή κεφαλαιακή βάση». Ούτως ή άλλως, στη διανομή της πίτας των νέων
μεγάλων έργων, τα οποία θα είναι στο μεγαλύτερό τους μέρος
αυτοχρηματοδοτούμενα, δεν θα μπορέσουν να συμμετάσχουν ισότιμα οι όμιλοι
εκείνοι που δεν έχουν την υποστήριξη μιας μεγάλης ελληνικής τράπεζας.

Πολυεθνικές συμμαχίες

Προς το παρόν πάντως οι Έλληνες τραπεζίτες, είτε επειδή έχουν ρίξει το βάρος
τους στις κερδοφόρες λιανικές πωλήσεις είτε για άλλους λόγους, δεν φαίνονται
πρόθυμοι να ασχοληθούν με τη χρηματοδότηση έργων που θα κατασκευαστούν με τη
μέθοδο της παραχώρησης. Έτσι, τη «μερίδα του λέοντος» στα νέα μεγάλα έργα –
κυρίως σε ό,τι αφορά τους οδικούς άξονες – θα τη διεκδικήσουν οι «μεγάλοι» της
ευρωπαϊκής κατασκευαστικής αγοράς, γνωστοί στην Ελλάδα και από τον
πρωταγωνιστικό ρόλο που έπαιξαν στην κατασκευή τών ήδη ολοκληρωμένων μεγάλων
έργων.

Το «φιλέτο»

Από τη Γερμανία, παρών έχει δηλώσει ο γνωστός μας από το αεροδρόμιο
«Ελευθέριος Βενιζέλος» όμιλος της Hοchtief, ο οποίος με βάση τους τζίρους που
πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια εκτός Γερμανίας συγκαταλέγεται στους
μεγαλύτερους του κόσμου. Ο συγκεκριμένος όμιλος, γνωστός για τις προνομιακές
σχέσεις που έχει με την Deutsche Bank, έχει συμμαχήσει στην Ελλάδα με τη Lamda
Development, του Ομίλου Λάτση, αλλά και με τον ισπανικό όμιλο Dragados και τον
σουηδικό Skanska (από τους μεγαλύτερους στον κόσμο) και διεκδικούν από κοινού
το έργο της κατασκευής και εκμετάλλευσης του οδικού άξονα «φιλέτου» Ελευσίνα –
Κόρινθος – Πάτρα. Για το συγκεκριμένο έργο, το κόστος κατασκευής του οποίου
υπολογίζεται στα 700 εκατ. ευρώ, έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον οι μεγαλύτεροι
κατασκευαστικοί όμιλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της Ελλάδας: ο γαλλικός
όμιλος Vinci, γνωστός από τον ηγετικό του ρόλο στην κατασκευή της γέφυρας Ρίου
– Αντιρρρίου, έχει συμμαχήσει με τους εταίρους του στο ίδιο έργο, δηλαδή με
τον όμιλο της Ελληνικής Τεχνοδομικής και με τον όμιλο J & Ρ – Άβαξ.

Για τον ίδιο οδικό άξονα ενδιαφέρεται και ο γερμανικός όμιλος Bilfinger &
Berger, ο οποίος μαζί με τον αμερικανικό της Bechtel και τον ελληνικό της
ΑΕΓΕΚ έχουν προχωρήσει, για τον σκοπό αυτό, στη σύσταση του απαραίτητου
κοινοπρακτικού σχήματος.

H Ισπανία εκπροσωπείται στην ελληνική κατασκευαστική αγορά και από τους
ομίλους της ACS και της Ferrovial, οι οποίοι έχουν συμμαχήσει με τον όμιλο της
ΓΕΚ – Τέρνα.

H σύμπραξη των ελλληνικών εταιρειών με ευρωπαϊκούς ομίλους δεν οφείλεται,
βεβαίως, στην έλλειψη τεχνογνωσίας, αλλά στα τεράστια κεφάλαια που απαιτούνται
για τη χρηματοδότηση των έργων αυτών.

Άνεμος ξένων επενδύσεων σε αιολικά πάρκα

Πόλο έλξης για ξένους επενδυτές αποτελεί το αιολικό δυναμικό της Ελλάδας, το
οποίο θεωρείται από τα καλύτερα του κόσμου. Αυτός είναι και ο λόγος που ο
ισπανικός όμιλος Iberdola ξόδεψε 31,1 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει το 21% της
εταιρείας Ρόκας, ενώ επενδύσεις σε αιολικά πάρκα στην Ελλάδα πραγματοποιούνται
ήδη και από άλλους, μεγάλους ευρωπαϊκούς ενεργειακούς ομίλους. Πρόκειται για
την EdF Ε.Ν. (θυγατρική του ομώνυμου γαλλικού ομίλου – η μεγαλύτερη εταιρεία
παραγωγής ηλεκτρικής ενεργειας της Γαλλίας), την ισπανική Gamesa και την
ιαπωνική Eurus.

Οι Γάλλοι

Η γαλλική εταιρεία σχεδιάζει να κατασκευάσει αιολικά πάρκα σε περιοχές της
Θράκης, της Βοιωτίας και της Φωκίδας, η συνολική ισχύς των οποίων θα ανέρχεται
σε 230 MW. Επισημαίνεται ότι το ενδιαφέρον της συγκεκριμένης εταιρείας είχε
ήδη εκδηλωθεί πριν από περίπου δύο χρόνια, αλλά είχε «παγώσει» λόγω ποικίλων
προβλημάτων που είχε αντιμετωπίσει. Παράλληλα και ο μητρικός όμιλος EdF έχει
εκδηλώσει ανοικτό ενδιαφέρον για επενδύσεις στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας
και, μάλιστα, είχε συμμετάσχει σε ελληνογαλλικό κοινοπρακτικό σχήμα για τη
δημιουργία θερμοηλεκτρικής μονάδας στην Καβάλα.

Ισπανοί και Ιάπωνες

Ιδιαίτερα έντονο είναι και το ενδιαφέρον του ισπανικού ομίλου Gamesa, ο οποίος
είναι εξειδικευμένος στην κατασκευή ανεμογεννητριών, ενώ παράλληλα επενδύει
και σε αιολικά πάρκα. Ο συγκεκριμένος όμιλος έχει στα χέρια του άδειες για τη
δημιουργία αιολικών πάρκων συνολικής ισχύος 240 MW σε περιοχές της Μαγνησίας,
της Βοιωτίας και της Εύβοιας.

To ενδιαφέρον του ιαπωνικού ομίλου Eurus για την ελληνική αγορά αιολικών
πάρκων χρονολογείται από το 1999, αλλά μέχρι σήμερα οι επιδόσεις του ήταν
πενιχρές, παρά το γεγονός ότι διαθέτει άδειες για πάρκα συνολικής ισχύος 72
MW. Τελευταία, το ενδιαφέρον του συγκεκριμένου ομίλου αναθερμάνθηκε και
προχώρησε και σε συνεργασία με τον όμιλο της Ελληνικής Τεχνοδομικής για κοινές
δραστηριότητες στον τομέα των αιολικών πάρκων.

Ενδιαφέρον για επενδύσεις σε αιολικά πάρκα έχουν εκδηλώσει, ακόμη, η γερμανική
εταιρεία UmweltKontor και η δανέζικη E2-Energie.