Δρόμοι

Αυτός ο κόσμος…

… ο μικρός, ο μέγας. Και ο μεγαλομανής. Με την ανοικονόμητη φιλοδοξία και τα
σχέδια τα μεγάλα. Ο μεγαλόστομος, ο μεγάλαυχος, ο μεγαλόσχημος, άραγε το ξέρει
πως η παθολογία έχει βάλει τη μεγαλομανία του στον κατάλογο με τα πρώτα
συμπτώματα της γενικής παράλυσης; (Ναι, και παραλυμένος).

Το μικρό…

… είναι ωραίο. Αυτή ήταν η θεωρία του Αυστριακού φιλοσόφου Λεοπόλδου Κορ.
Και από αυτήν έχουν δανειστεί πολλά οι «πράσινοι» και οι οικολόγοι. Στον
Μεσοπόλεμο, ο Κορ ήταν ανταποκριτής στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Μάλιστα
μοιραζόταν το ίδιο γραφείο με τον Έρνεστ Χεμινγουέι και τον Τζορτζ Όργουελ.
Εκεί στην Ισπανία γνωρίστηκε με τους ντόπιους αναρχικούς και με τις ιδέες
τους, που τότε πολεμούσαν σε διπλό πόλεμο: κατά του φασισμού του Φράνκο και
υπέρ της αυτονόμησης των χωριών τους και των περιοχών τους από την κεντρική
εξουσία της κυβέρνησης των δημοκρατικών. Ο Κορ πίστευε πως η ανθρώπινη
ευημερία δεν πηγάζει από την αέναη οικονομική ανάπτυξη, αλλά από την επιστροφή
στην ανθρώπινη κλίμακα, στην ανθρώπινη διάσταση. Ήταν πεπεισμένος πως μια
μονάχα ήταν η αιτία της φτώχειας: οι άνθρωποι φτωχαίνουν, όταν κάτι ­ το
κράτος, η οικονομία, μια επιχείρηση ή ένας θεσμός ­ γίνεται πάρα πολύ μεγάλο.
Και έφερνε σαν παράδειγμα τους δεινόσαυρους, που χάθηκαν από το πρόσωπο της
γης επειδή ήταν πάρα πολύ μεγάλοι για να μπορέσουν να τραφούν.

Ο κύριος Ανίσκιν…

… δεν έχει τίποτα να φοβηθεί στον διαγωνισμό «Εκπληκτικές συλλογές» που
προκήρυξε η ρωσική εφημερίδα «Μοσκόβσκι Κομσομόλετς». Αν και άλλοι
διαγωνιζόμενοι είχαν πολλά προβλήματα. Να μαζεύεις αράχνες στο σαλόνι σου,
μπορεί να φέρει γκρίνια στην οικογένεια. Και οι γείτονες του διαγωνιζόμενου με
το νούμερο 874 μάλλον έχουν πια κουραστεί να ξαγρυπνούν εξαιτίας της συλλογής
του: 1.000 δίσκοι με στρατιωτικά εμβατήρια. Όσο για τον διαγωνιζόμενο από τη
Σιβηρία, ο κροκόδειλός του είναι πάρα πολύ μεγάλος: 18 μέτρα μήκος, φτιαγμένος
από κουρεμένους καλλωπιστικούς θάμνους. Ο κύριος Βλαντίμιρ Ανίσκιν θεωρείται
φαβορί για το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού, μολονότι δεν έχει να επιδείξει
κάτι πάρα πολύ μεγάλο, αλλά, αντίθετα, κάτι πάρα πολύ μικρό. Ειδικός στις
μινιατούρες, κατάφερε να χωρέσει ένα καραβάνι με καμήλες στο μάτι μιας
βελόνας. Και να γράψει «Ειρήνη υμίν» σε μια τρίχα της κεφαλής. Όμως, το
μεγαλύτερο επίτευγμά του είναι πως κατόρθωσε να πεταλώσει έναν ψύλλο (φωτ.).
Αν ο κύριος Ανίσκιν θεωρείται στη Ρωσία πάρα πολύ μεγάλος, είναι επειδή έχει
αφιερώσει τη ζωή του σε κάτι πάρα πολύ μικρό.

Το μέγεθος…

… απασχολούσε πάντα τους ανθρώπους. Ο μικρόσωμος Γούντι Άλεν εξακολουθεί να
βασανίζεται από το μέγεθός του: «Πώς είναι δυνατόν να βρω ένα νόημα σε αυτόν
τον κόσμο, με τέτοιο νούμερο πουκάμισο που φοράω;». Στην αρχή, τα μικρά παιδιά
βλέπουν όλους τους ανθρώπους γύρω τους τεράστιους. Μονάχα με τα χρόνια
αρχίζουν να καταλαβαίνουν πραγματικά πόσο είναι μικροί.