Διαστάσεις H ρωσική αρκούδα βρυχάται ξανά

Ανάμεσα στους ξένους μεσολαβητές που σπεύδουν στην Ουκρανία είναι και ο
πρόεδρος της ρωσικής Βουλής Μπόρις Γκριζλόφ, ο άνθρωπος που είπε ότι η
Ουκρανία οδηγείται είτε σε διαμελισμό είτε σε αιματοχυσία. Ωραίος μεσολαβητής.
Να τον φωνάξουμε και στην Κύπρο.

Ρωσία κατά Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και στη μέση η Ουκρανία (από την ελβετική «Le Temps»)

Τρεις είναι οι στόχοι που επιζητούν οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της
Μόσχας στην Ουκρανία. Να βοηθήσουν να ανακτήσει η Ρωσία το καθεστώς της
υπερδύναμης. Να κερδίσουν χρήματα, μέσω της υποστήριξης του πρωθυπουργού
Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Και να προστατεύσουν τους αγωγούς μεταφοράς καυσίμων προς
τη Δύση. «H Ρωσία πρέπει να επιδείξει αποφασιστικότητα, επιμένοντας στην
αναγνώριση του εκλογικού αποτελέσματος στην Ουκρανία», λέει στην «Ελ
Παΐς ο Βιατσεσλάβ Νικονόβ από το ίδρυμα Politica της Μόσχας, που βοήθησε
τον Γιανουκόβιτς στην προεκλογική του εκστρατεία. Τι είδους υπερδύναμη είναι ή
θέλει να γίνει η Ρωσία όταν δεν μπορεί να αναμετρηθεί με τη Δύση για την
Ουκρανία;

H παρέμβαση της Μόσχας στις υποθέσεις της Ουκρανίας έχει ιστορική βάση: οι
ανατολικές και κεντρικές περιοχές της χώρας ανήκαν στη ρωσική αυτοκρατορία από
τα μέσα του 17ου αιώνα. Τα ιστορικά αυτά επιχειρήματα έπαψαν βέβαια θεωρητικά
να υφίστανται όταν ο Μπορίς Γιέλτσιν αρνήθηκε να τα χρησιμοποιήσει στη σύνοδο
του 1991 που σήμανε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Με την άνοδο του Πούτιν
στην εξουσία, όμως, οι νοσταλγίες, οι πόθοι και οι δυσφορίες που είχαν τότε
κατασταλεί έρχονται ξανά στην επιφάνεια. Και οι προτάσεις που διατυπώνονται
είναι όλο και πιο ριζοσπαστικές. Ο ένας προτείνει να μετατραπεί η Ουκρανία σε
ομοσπονδία, στα πρότυπα του Βελγίου. Ο άλλος θα ήθελε να δει τον αρχηγό της
αντιπολίτευσης να παίρνει τη Γαλικία – το κομμάτι που ανήκε στην
αυστροουγγρική αυτοκρατορία – και να φεύγει.

«Ο Γιούσενκο είναι φασιστοειδές». «Όλοι οι συνεργάτες του Γιούσενκο είναι
άγρια ζώα»: οι χαρακτηρισμοί βρίθουν στη ρωσική τηλεόραση, που τελεί υπό τον
ασφυκτικό έλεγχο του Κρεμλίνου. Δεν λείπουν όμως και οι επιθέσεις εναντίον της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ, ακόμη και από στενούς συνεργάτες του προέδρου
Πούτιν. «Θέλουν να σπείρουν αναρχία για να δοκιμάσουν την αντίσταση των
μετασοβιετικών εδαφών», λέει ο Σεργκέι Γιαστρετζέμπσκι. Είναι δυνατόν –
αναρωτιέται ο Νικονόβ – να αφήσουμε τον Έκτο Στόλο να εγκατασταθεί στη
Σεβαστούπολη, τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ να πετάνε πάνω από την Πολτάβα και
τους Αμερικανούς πεζοναύτες να αλωνίζουν στο Κίεβο; Όχι, η Ρωσία δεν θα
ανεχθεί άλλους εξευτελισμούς από τη Δύση. Δεν θα ανεχθούμε άλλες διακρίσεις
εναντίον των Σέρβων και υπέρ των Κροατών, εναντίον των Ρώσων και υπέρ των
Γεωργιανών, των Ουκρανών ή των κατοίκων της Βαλτικής. Αν δεχθούμε ότι οι
πολίτες μιας γειτονικής χώρας έχουν δικαίωμα να ασκούν ελεύθερα τις
δημοκρατικές τους πεποιθήσεις, σύντομα θα διεκδικήσουν το ίδιο δικαίωμα και οι
δικοί μας πολίτες. Ο ιός της δημοκρατίας είναι μεταδοτικός. Και τότε τι θα
γίνει; Πού θα τρέξει να κρυφτεί η νομενκλατούρα μας;