Πρόσωπα Tο χαμίνι που έγινε… σταρ

Πριν από δύο χρόνια, η Μαρίνα Γκουλμπαχάρι δεν ήταν παρά ένα χαμίνι που
ζητιάνευε στα εστιατόρια της Καμπούλ. Στην καλύτερη περίπτωση εξασφάλιζε λίγα
αποφάγια. Σήμερα είναι το πιο διάσημο όνομα του αφγανικού κινηματογράφου.

Μαρίνα Γκουλμπαχάρι. H σταρ του «Οσάμα»

H 14χρονη Μαρίνα, μετά την εκπληκτική της παρουσία στην ταινία «Οσάμα» πέρυσι,
που απέσπασε τις καλύτερες κριτικές, έχει γίνει το πρόσωπο της ανερχόμενης
βιομηχανίας κινηματογράφου του Αφγανιστάν. Το πρώιμο ταλέντο της νεαρής
ηθοποιού αποδίδεται στο γεγονός ότι μεγάλωσε μέσα στον πόλεμο και τις ταραχές.

H εμφάνισή της σηματοδοτεί την αναγέννηση του κινηματογράφου στην Καμπούλ. Από
εκεί που καταδιώκονταν από τους Ταλιμπάν οι σκηνοθέτες δημιουργούν ξανά. Μια
νέα γενιά, χωρίς καθόλου χρήματα και με ελάχιστο εξοπλισμό αλλά γεμάτη
ενθουσιασμό, σφύζει από σχέδια και ιδέες και είναι αποφασισμένη να
δημιουργήσει ένα μοναδικό αφγανικό είδος κινηματογράφου.

Τα σενάρια περιλαμβάνουν ένα δράμα εμφυλίου πολέμου, όπου ένας άνδρας αναζητά
τον αδελφό του στα ανθρακωρυχεία για να του πει πως η οικογένειά τους
σκοτώθηκε σε διαμάχες, μία μαύρη κωμωδία για λαθρεμπόριο οπίου με αντιπολεμικά
μηνύματα και ένα ριμέικ του έργου του Ντοστογιέφσκι «Έγκλημα και Τιμωρία» με
φόντο την Καμπούλ.

Το «Οσάμα» προβάλλει την προσπάθεια ενός κοριτσιού να επιβιώσει στην αυταρχική
παράνοια του κόσμου των Ταλιμπάν. Ορφανή από πατέρα, ζει με την μητέρα και τη
γιαγιά της και μεταμφιέζεται σε αγόρι για να εξασφαλίσει την επιβίωση της
οικογενείας της.

Το γλυκό της πρόσωπο είναι πλέον γνώριμο στην Καμπούλ. Είναι αναγνωρίσιμη και
δείχνει να το απολαμβάνει. «Μου αρέσει που είμαι διάσημη», λέει γελώντας
νευρικά, και προσθέτει: «είναι πολύ καλύτερο από το να ζητιανεύω. Ήταν πολύ
υποτιμητικό».

Για την Μαρίνα, το παραμύθι έγινε πραγματικότητα όταν ζητιάνεψε φαγητό στο
τραπέζι του Σιντίκ Μπαμάκ, διάσημου σκηνοθέτη που εδώ και χρόνια κάνει ταινίες
υψηλής ποιότητας με φόντο ισοπεδωμένες από τον πόλεμο κοινωνίες,
χρησιμοποιώντας απηρχαιωμένο σοβιετικό εξοπλισμό. Ο Μπαμάκ εντυπωσιάστηκε από
το ταλέντο της μικρής Μαρίνας, η οποία χωρίς καμία θεατρική εκπαίδευση
σκιαγραφούσε με φυσικότητα τις οδυνηρές εμπειρίες της ζωής της. Δύο από τις
μεγαλύτερες αδελφές της σκοτώθηκαν σε επίθεση με ρουκέτες και αργότερα, όταν η
οικογένειά της βυθίστηκε στη δυστυχία, υποχρεώθηκε να ζητιανεύει στους
δρόμους.

«Το “Οσάμα” είναι σπουδαία ταινία. Είμαι πολύ χαρούμενη που συμμετείχα. Λέει
στον κόσμο την αλήθεια για τους Ταλιμπάν. Τώρα θέλω να γίνω η καλύτερη
ηθοποιός του Αφγανιστάν και αργότερα η πιο διάσημη σκηνοθέτις. Όλα είναι πλέον
εφικτά για τις γυναίκες».

H άλλη όψη του νομίσματος είναι ο μόνιμος φόβος της εκδίκησης των Ταλιμπάν.
«Φοβάμαι μήπως με δουν στον δρόμο και με σκοτώσουν. Μπορεί να με αναγνωρίσουν
από την ταινία».