ΓNΩMH Kάποτε ήταν ο ΠAΟK…

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια ομάδα που λεγόταν ΠΑΟΚ και ενέπνεε σεβασμό σε
κάθε αντίπαλο. Είχε καταφέρει να είναι το φόβητρο ακόμη και των ομάδων του
πάλαι ποτέ ΠΟΚ. Τα αποτελέσματα των αγώνων στην Τούμπα επηρέαζαν τις
περισσότερες φορές την εξέλιξη στην κορυφή της βαθμολογίας. Τα χρόνια πέρασαν
και ο ΠΑΟΚ, παρά τα οικονομικά ή άλλα προβλήματα που αντιμετώπιζε, συνέχισε να
αποτελεί αντίπαλο άξιο σεβασμού για τις μεγάλες ομάδες, άσχετα με το ότι αυτές
μονοπωλούσαν τα πρωταθλήματα, με εξαίρεση τις περιόδους 1975-76 και 1984-85. Ο
ΠΑΟΚ λογιζόταν ως μεγάλη ομάδα και η Τούμπα ήταν φόβητρο. Οι ημέρες αυτές όμως
πέρασαν και ο ΠΑΟΚ είναι πια φόβητρο μόνον για τον εαυτό του. Ο ΠΑΟΚ
«κονταίνει» μέρα με τη μέρα και τα μέλη της οικογενείας του με παρωπίδες στα
μάτια αναλώνονται σε προσωπικές κόντρες και έριδες. Στα συλλαλητήρια για τον
Βουλινό έβγαιναν στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες.

Στα συλλαλητήρια για τον Μπατατούδη ήταν απλώς χιλιάδες, ενώ στις
αποδοκιμασίες για τον Γούμενο ήταν μερικές δεκάδες. H δυναμική του κόσμου του
ΠΑΟΚ σε λίγο θα αποτελεί απλώς αφήγηση των παππούδων στα εγγόνια τους γύρω από
τη φωτιά, η αγωνιστική αξία των παικτών με τις συνεχείς αποδοκιμασίες θα
εκμηδενιστεί και οι επενδυτές που κάποτε… έκαναν ουρές έξω από την Τούμπα θα
αναζητούνται με το ντουφέκι. Όλα αυτά θα συμβαίνουν όσο η οικογένεια του ΠΑΟΚ
θα ζει και θα αναλώνεται στον μικρόκοσμό της.