Eπιστολή

Ο σκηνοθέτης Τάκης Σιμονετάτος έστειλε στα «NEA» την ακόλουθη επιστολή:

Στα «NEA» της 18/10/2004, στους «Ορίζοντες», σε στήλη με τίτλο «Με τσαντίζει,
βίντεο σκουπίδια» με υπογραφή Π. Θ. K. αναφέρεται υποτιμητικά, προσβλητικά για
την προσωπικότητά μου και το έργο μου, που χαρακτηρίζει «σκουπίδι», όπως και
το έργο μου «σκουπίδια».

Επειδή ο «δημοσιογράφος» είμαι βέβαιος ότι γνωρίζει το βιογραφικό μου (άλλως
δεν έχει δικαίωμα χαρακτηρισμών και κρίσεων), σκοπίμως και δολίως με δυσφημεί,
προκειμένου να εκβιάσει τους κρατούντες της κυβέρνησης μη τυχόν και μου δοθεί
κάποια θέση κρατικοδίαιτου στα κέντρα λήψης αποφάσεων του Πολιτισμού,
εξυπηρετώντας μια συγκεκριμένη ομάδα που αλώνει αυτούς τους χώρους εδώ και
χρόνια. Σημειώνω δε ότι αυτή η ομάδα δεν έχει ιδεολογία κανενός κόμματος και
κάθε φορά, ανάλογα με την κυβέρνηση, μεταλλάσσεται. Προσπαθεί και εν μέρει
έχει πετύχει μέσω των MME να κάνει σχολή με δίδαγμα ότι αν είσαι δεξιός είσαι
χαρακτηρισμένος ως «λεπρός» και δεν θα σου δοθεί ευκαιρία ποτέ να
δημιουργήσεις.

Συνεπώς, μόνο για τους αναγνώστες σας θα αναφερθώ πόσο «σκουπίδι» είμαι εγώ,
όσο και το έργο μου που παρήγαγα ή σκηνοθέτησα. «Σκουπίδι» λοιπόν ήταν ο
αείμνηστος λογοτέχνης Άγγελος Τερζάκης, όπως και το βιβλίο του «Μενεξεδένια
πολιτεία» που εν ζωή μού εμπιστεύτηκε και το μετέφερα σε τηλεοπτική σειρά για
την EPT1. «Σκουπίδι» ήταν ο Μιχαήλ Περάνθης, όπως και το βιβλίο του «Μεγάλος
ξεσηκωμός», που εν ζωή μού εμπιστεύτηκε και το μετέφερα σε σειρά για την EPT2.
«Σκουπίδι» ήταν η τηλεοπτική σειρά «H τύχη της Μαρούλας», του Δημ. Κορομηλά.
«Σκουπίδι» ήταν ο Αλέκος Σακελλάριος, όπως και το έργο του «Δημόσιος
υπάλληλος» κ.ά., που εν ζωή μού εμπιστεύτηκε και τα μετέφερα στον
κινηματογράφο. «Σκουπίδια» ήταν οι κινηματογραφικές μου ταινίες «17 σφαίρες
για έναν Άγγελο», «Το κόκκινο τρένο», «Οι σφουγγαράδες» και άλλες. «Σκουπίδια»
είναι και τα διεθνή βραβεία που κατέχω.

Όσο για τη θέση τού κριτή για τα κρατικά βραβεία, έχω λάβει μέρος και άλλες
φορές. Έχω διατελέσει επίσης μέλος στην Οργανωτική Επιτροπή του Φεστιβάλ
Θεσσαλονίκης, στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του υπουργείου Πολιτισμού, για δύο
θητείες πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, ομοίως πρόεδρος του
Συνδέσμου Ελλήνων Παραγωγών Κινηματογράφου – Τηλεόρασης, καθώς και γ.γ. του
Συνδέσμου Ελλήνων Παραγωγών έως σήμερα.

Στις αναφερόμενες θέσεις με τιμούσαν προτείνοντάς με συνάδελφοί μου,
εκτιμώντας την προσωπικότητα και το έργο μου. Δεν επεδίωξα και δεν με
προσέλαβε καμία κυβέρνηση σε κρατικό φορέα. Όσο για την ιδεολογία μου, που
ανήκω στη δεξιά παράταξη, το δημοσίευμα αποφαίνεται «ότι υπάρχει ένδεια στη
Δεξιά, στον χώρο της διανόησης, αλλά τόσο πολύ δεν το φανταζόταν». Τεχνηέντως
και υποκριτικά δεν γνωρίζει ότι τα δύο μοναδικά Νόμπελ Λογοτεχνίας τα έφεραν
δεξιοί στην Ελλάδα (Σεφέρης, Ελύτης). Όπως δεν γνωρίζει ότι εδώ και 50 χρόνια
δεξιοί δημιούργησαν τις ταινίες που μεγάλωσαν δύο γενεές, βλέποντάς τες έως σήμερα.