Ο ορφανός…αθλητισμός

Οκτώ μήνες μετά τη νίκη της N.Δ. και τρεις μήνες μετά τη λήξη των Ολυμπιακών
Αγώνων, έκανα έναν απλό υπολογισμό: η επιτυχία των Αγώνων μάς άφησε προίκα που
οδηγεί σε μονόδρομο, δηλαδή την αξιοποίηση του εγχειρήματος, αρχίζοντας από
τους στενούς συγγενείς, που είναι ο αθλητισμός και ο πολιτισμός. Ένας
υφυπουργός Αθλητισμού, ο οποίος έχει κατανοήσει το μέγεθος της μεταολυμπιακής
προίκας, θα έκανε το πιο απλό πράγμα στον κόσμο. Μια εκτίμηση της κατάστασης
του ελληνικού αθλητισμού, ερασιτεχνικού και επαγγελματικού, θα κατέγραφε τα
προβλήματα, θα τα ιεραρχούσε και στη συνέχεια, σε συνεργασία με την κυβέρνηση,
θα κατέληγε στα εξής:

Ποια προβλήματα πρέπει να επιλύσει, ποια νέα προγράμματα να σχεδιάσει, ποια
πρόσωπα να επιλέξει, ικανά να υλοποιήσουν τις ανάλογες προτάσεις σε
πανελλαδική κλίμακα, ποια νέα θεσμικά πλαίσια να δημιουργήσει κ.λπ.

H συνέχεια πιστεύαμε ότι θα ήταν να εξαγγείλει στα μέσα ενημέρωσης ότι αυτά
σκοπεύει να κάνει στο προσεχές μέλλον. Ίσως πριν από αυτό θα περίμενε κανείς
να υπάρξει ένας διάλογος με τους φορείς, ώστε να ακουστεί η γνώμη τους και από
κοινού να επανασχεδιαστεί το πλαίσιο ανάπτυξης της ελληνικού αθλητισμού. Θα
περίμενε κανείς αυτά να έχουν γίνει πριν από την έναρξη των Αγώνων, ώστε μετά
τη λήξη τους να ήταν έτοιμος ο υφυπουργός να παρουσιάσει τα νέα σχέδια,
επιτυγχάνοντας έναν μεγάλο στόχο: να διατηρηθεί το κλίμα της αισιοδοξίας, της
επιτυχίας, του ενθουσιασμού, που θα βοηθούσε να υλοποιηθούν προγράμματα τα
οποία θα άγγιζαν τη νεολαία, τους πολίτες, τον αθλητικό κόσμο, τους
πολιτικούς, τα άτομα του πολιτισμού κ.λπ.

Δεν πίστευε όμως κανείς ότι μέχρι τώρα ο αθλητισμός θα έμενε ορφανός από τη μη
αξιοποίηση της Ολυμπιακής υπεραξίας.

Σας ερωτώ. Ακούσατε εσείς τον υφυπουργό να παρουσιάζει ένα μέτρο, μια πρόταση:

α. Για τον σωματειακό αθλητισμό; Για τον αγωνιστικό αθλητισμό και τις
ομοσπονδίες;

β. Για το πρόγραμμα άθλησης για όλους, σε συνεργασία με την Τοπική
Αυτοδιοίκηση;

γ. Για το πρόγραμμα ταλέντων, δηλαδή ανεύρεσης και αξιοποίησης αυτών;

δ. Για τον σχολικό αθλητισμό, σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας;

ε. Για τον στρατιωτικό αθλητισμό, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής
Άμυνας;

στ. Για τους αθλητικούς χώρους, τα έργα για τον αθλητισμό;

ζ. Για τους προπονητές; Για τα αθλητικά κίνητρα;

η. Για τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, όπως είναι η τεράστια αποχή από
την άσκηση;

Θα περίμενε κανείς έναν πιο ολοκληρωμένο αθλητικό νόμο.

Είναι λογικό να ερωτήσει κανείς τι περιμένει ο υφυπουργός. Πότε θα αρχίσει την
ουσιαστική δουλειά; Πού είναι τα άτομα που θα γίνουν σημαιοφόροι της
μεταολυμπιακής υπεραξίας; Θα είναι μερικά συγγενικά άτομα, για… λόγους
ασφαλείας; Ένα τεράστιο κομμάτι από την υπεραξία των Αγώνων ανήκει στον
αθλητισμό, διαφορετικά ο αθλητισμός θα μείνει… ορφανός, χωρίς κανένα
αισιόδοξο κούκου…