MATIEΣ Οι Kυριακές

Στη δεκαετία του ’50 και πιο πριν, η Κυριακή – νομίζω – ήταν η επίσημη, η
καλύτερη, η ομορφότερη ημέρα της εβδομάδας. Μετά το ’60, όμως, την Κυριακή την
αντικατέστησε το Σάββατο – και δη το σαββατόβραδο. Απόδειξη ότι τις Κυριακές,
πολλά νυκτερινά κέντρα βαράνε μύγες. Ενώ το Σάββατο…

Για μένα, πάντως, η Κυριακή εξακολουθεί να είναι η ημέρα που έχω στην καρδιά
μου. Ο λόγος: οι εφημερίδες και τα περιοδικά τους! Παίρνω τρεις εφημερίδες,
έχω και τέσσερις του Σαββάτου και διαβάζω τα πάντα, ατέλειωτες ώρες! Και
βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, τις περισσότερες φορές.

Μου άρεσε πολύ αυτό που είπε η Αγνή Μπάλτσα, σε μια συνέντευξή της στο
«Έψιλον»: «…Έρχομαι κάθε καλοκαίρι για διακοπές, οπωσδήποτε. Σε κάποια
αμμουδιά, σε κάποιο νησί. Λευκάδα σίγουρα, Σαντορίνη – δεν έχουμε συγκεκριμένα
μέρη. H Ελλάδα έχει απίστευτη ομορφιά. H θάλασσα είναι η μεγαλύτερή μου
απόλαυση. Αν με ρωτούσατε για τα τρία πράγματα που με τρελαίνουν στη ζωή, θα
σας έλεγα: να κάνω έρωτα, να τραγουδάω, να κολυμπάω». Να μια – ξεχωριστή –
γυναίκα που δεν διστάζει να πει δημόσια ότι βάζει το σεξ πολύ ψηλά στη ζωή
της. Ενώ άλλες, δεν λένε κουβέντα σχετικά…

Μου έκανε εντύπωση αυτό που δήλωσε στον Θ. Λάλα για τους κριτικούς (συνέντευξη
στο «BHMAgazino») ο Παύλος Μάτεσις: «…Εσύ, ως συγγραφέας, έχεις μια θέαση
του κόσμου δική σου. Ο κριτικός έχει μια θέαση του κόσμου δική του. Μοιραία,
την ώρα που η δική σου θέαση αντικρούει τη δική του, εκείνος εκνευρίζεται,
χάνει λίγο την ψυχραιμία του και ή θυμώνει ή παθαίνει ένα σύμπλεγμα. (…) Και
ξέρει κάτι ακόμα… ή μάλλον δεν έχει τη σεμνότητα να ξέρει ότι δεν είναι
δημιουργός. Αυτό, βέβαια, δεν είναι κακό. Το κακό είναι ότι προσπαθεί να
ανυψώσει την κριτική στο επίπεδο της δημιουργίας…».

Και μια φράση του μαύρου ηθοποιού Ντένζελ Ουάσινγκτον, που την βρίσκω έξοχη:
«Μου αρέσει που είμαι μαύρος. Θα είμαι μαύρος έως την ημέρα που θα πεθάνω. Δεν
θα ήθελα κάτι διαφορετικό. Το χρώμα μου είναι το καλύτερο κομμάτι του εαυτού
μου» (συνέντευξη στον N. Φ. Μικελίδη, στο «Έψιλον»).