H ψυχοθεραπεία και οι σπουδές

Σε ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στα «NEA» της 25ης Οκτωβρίου, με τίτλο
«Κόντρες για το ντιβάνι. Ψυχολόγοι εναντίον ψυχολόγων», αναφέρονται ο κ. Θαλής
N. Παπαδάκης, πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων, και η κ. Βασιλική
Μπουκουβάλα, γενική γραμματέας του:

«α) H ψυχοθεραπεία δεν αποτελεί προνόμιο των ψυχολόγων, διότι και άλλα
επαγγέλματα ιατρικών, ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών εκπαιδεύονται και
ασκούν τις μεθόδους αυτές, β) η ψυχοθεραπεία δεν αποτελεί “ειδικότητα”
αποκλειστική των ψυχολόγων και μάλιστα παρεχόμενη από το Πανεπιστήμιο, όπως
αυτές του κλινικού, σχολικού ή οργανωτικού ψυχολόγου, στων οποίων την
αναγκαιότητα ύπαρξης και περαιτέρω αναβάθμισης εστιάστηκε η ημερίδα και γ) η
εκπαίδευση στις ψυχοθεραπευτικές μεθόδους παρέχεται διεθνώς κυρίως από
επιστημονικές εταιρείες ανεγνωρισμένου κύρους, οι οποίες είναι
διεπαγγελματικές. Στη χώρα μας το 60%-70% των μελών των εταιρειών αυτών είναι
ψυχολόγοι και πολλοί απ’ αυτούς συμμετέχουν, ως εκπρόσωποι των εταιρειών τους,
στις ευρωπαϊκές διεργασίες για τον καθορισμό των κριτηρίων εκπαίδευσης του
ψυχοθεραπευτού, οι οποίοι, ωστόσο, δεν εκλήθησαν να συμμετάσχουν στην εν λόγω
επιτροπή».

Σε άλλο σημείο της επιστολής αναφέρεται:

«Ο ΣΕΨ υποστηρίζει την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Διπλώματος Ψυχολογίας (ΕυρωΨ),
το οποίο ανεβάζει τα υποχρεωτικά έτη σπουδών στην Ψυχολογία σε έξι, από
τέσσερα που είναι σήμερα, για όλους τους ψυχολόγους. Έτσι, οι οποιεσδήποτε
περαιτέρω καταρτίσεις των ψυχολόγων (π.χ. στην ψυχοθεραπεία), θα ξεκινούν από
ένα υψηλότερο βασικό επίπεδο σπουδών».