Ένα δάσος από πλαστικό!

Όταν το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης ανέθεσε στον Κεν Σμιθ να
σχεδιάσει δύο «κήπους στην ταράτσα», στον έκτο όροφο του ανακαινισμένου
μουσείου το οποίο σχεδιάστηκε από τον Γιοσίο Τανιγκούτσι, ο αρχιτέκτονας
βρέθηκε μπροστά σε απροσδόκητους περιορισμούς: όχι πότισμα, όχι ζωντανά φυτά,
όχι συντήρηση, όχι βαριές γλάστρες.

Κεν Σμιθ. Ο αρχιτέκτονας, οπαδός του μοντερνισμού, θα δημιουργήσει ένα πυκνόφυλλο… πλαστικό δάσος στο ρουφ γκάρντεν του Μουσείου

«H ταράτσα βρίσκεται πάνω από τη νέα πινακοθήκη και δεν ήθελαν να υπάρξουν
διαρροές», εξηγεί ο Κεν Σμιθ, αρχιτέκτονας εξωτερικών χώρων, καθώς ανυψώνει
έναν όγκο από πλαστικό μέσα στο στούντιό του στο Μανχάταν. Είναι ένας από τους
185 πλαστικούς βράχους που ο Σμιθ θα χρησιμοποιήσει για το «roof garden»
(κήπος στην ταράτσα), μαζί με 560 τεχνητά παρτέρια, 136 κιλά θρυμματισμένου
γυαλιού και τέσσερις τόνους ανακυκλωμένου ελαστικού.

Ο αρχιτέκτονας

Ο Σμιθ, οπαδός του μοντερνισμού, είναι γνωστός για τα πρωτοποριακά σχέδιά του
στους εξωτερικούς χώρους. Ήταν μέλος της αρχιτεκτονικής ομάδας «Think», η
οποία είχε συμμετάσχει στον διαγωνισμό για το Γουέρλντ Τρέιντ Σέντερ με ένα
σχέδιο που περιλάμβανε κήπους στις κορυφές δύο γυάλινων πύργων. Πριν από
τέσσερα χρόνια μετέτρεψε ένα κομμάτι άδεντρης ασφάλτου του Χάρλεμ στο εμπορικό
κέντρο Μάλκομ X, όπου πυκνόφυλλα δέντρα τώρα σκιάζουν δάπεδα με πολύχρωμα
πλακάκια και παγκάκια αρτ ντεκό.

Αν και το νέο, ανακαινισμένο μουσείο άνοιξε ήδη τις πύλες του, οι κήποι στην
ταράτσα του δεν θα είναι έτοιμοι προτού περάσουν τρεις μήνες. Πάντως, έτσι κι
αλλιώς, οι επισκέπτες του μουσείου δεν θα μπορούν να τους περπατήσουν, στον
έκτο όροφο της πινακοθήκης. Δεν θα υπάρχει πρόσβαση για το κοινό. Θα μπορεί
κανείς μόνο να τους βλέπει από τα παράθυρα και τις στέγες των ψηλότερων
γειτονικών κτιρίων. Και ιδιαίτερα όσοι θα βρίσκονται στον Πύργο του Μουσείου
Μοντέρνας Τέχνης, 52 ορόφων, που χτίστηκε πάνω από το αρχικό μουσείο.

Οι κήποι είναι ασυνήθιστα απέραντοι: 700 τετραγωνικά μέτρα στην πλευρά που
βλέπει προς την 53η οδό και άλλα 900 μέτρα προς την 54η οδό. Καθεμία πλευρά θα
διαθέτει έναν ορθογώνιο φωταγωγό για να περνάει φως μέσα στην πινακοθήκη. Στην
ουσία, αυτό που βγήκε μέσα από το στούντιο του Σμιθ μοιάζει με τέχνη του
καμουφλάζ. «H στρατηγική μου ήταν να κάνω κάτι που θα μπορούσε να περάσει κάτω
από τα ραντάρ», λέει ο Σμιθ, «κάτι ανατρεπτικό».

Καμουφλάζ

Ο κήπος του μοιάζει με το πράσινο και το καφετί στις στολές των στρατιωτών και
των κυνηγών. «Από μακριά», λέει, «δεν μπορείς να ξεχωρίσεις αν αυτός ο κήπος
είναι πραγματικός». Ο καμουφλαρισμένος κήπος του Σμιθ είναι ένα ειρωνικό
σχόλιο για την ίδια την αρχιτεκτονική εξωτερικών χώρων. «Κάνουμε καμουφλάζ
καθημερινά στη ζωή μας», σχολιάζει ο Σμιθ. «Κρύβουμε δραστηριότητες,
ηλεκτρικούς μετασχηματιστές, αρχιτεκτονικά σφάλματα. Και κανείς δεν μιλάει γι’
αυτά». Τα παρτέρια είναι ανθεκτικά στο ηλιακό φως και έχουν επτά χρόνια
διάρκεια ζωής. «Μου αρέσει η ιδέα ότι έτσι κι αλλιώς οι εξωτερικοί χώροι είναι
προσωρινοί», εξομολογείται ο αρχιτέκτονας των τεχνητών κήπων του Μουσείου
Μοντέρνας Τέχνης.

LINK:

* www.moma.org/

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς